Tractatus. VIII.
ad ſapiētem. Oīs malus ignorās Ceteꝝpariſien̄. articl̓us habet ita. Si rō recta⁊ voluntas recta. ē error ſupple ſic dicere.Itaqꝫ duo ſunt in hōis liberi arbitrij iudicio. Unū qd̓ eſt recte rōnis. ⁊ vocaturꝓprie iudiciale ſeu legale. Aliud eſt ꝑ modū arbitrarie ptātis. Arbiter aūt nō ſꝑtenet̉ inſequi iudiciū ẜm leges. ſed hꝫ plenā facultatē eligēdi ſicut ſibi placuerit. nc̄aūt tale eſt iudiciū. qꝛ pōt inſeqͥ vl̓ nō īſeqͥꝓ ſue volūtatis arbitrio iudiciū ratōnisDiſcipl̓s Intelligo tale effici ſepe. ꝓpt̓earatio prīcipat̉ volūtati nō vt ancille ſꝫ ſibicōſulit vt dn̄e Portat tam̄ ſibi lucernā vtvideat qͣꝫl̓r ſit incēdiū nō vt cogat eā. imodiuertit ad eiꝰ imꝑiū lucernā ſuā. vel ſuffocat ⁊ deſerit eā/ ne luceat actu pleno. Etita qͣꝫuis volūtas vicioſe eligēs / ſit ſꝑ errās in electōe tali arbitraria; nō oportꝫ tāmen ꝙ error ſit ratione iudiciaria vl̓ aſſēſiua. Eſt nihilominꝰ vt ꝯīter ignorantiacraſſa vel ſupina. Soluit̉ quēad modumAdaꝫ potuerit peccare. nec tn̄ errore ſeductus ē in rōe ſic̄ in ꝯtinens dū peccat ꝯͣ caritatē nō ob hoc ꝑdit fidē / Perſpicuū deniqꝫ factū ē auctoris moral̓ documētum.dū aliqͥd ꝓponit̉ ꝯfeſtim diſcute qͥd ſit Cōfeſtim v̓go prudētiſſima ſic diſcuſſit. Cogitabat qͣlis eſſet iſta ſalutatō. ¶ Magꝭ.Addendū ē ꝓ cautela qͣtinꝰ a boīs ẜm qͥdd̓lectabilibꝰ nimiū reuellendis voluntasꝓtinꝰ ſe diuertat dū iſta ꝯſtiterit ſimplicit̓mala eſſe. Pōt aūt in malis ẜm qͥd de triſtabilibꝰ ꝯſiderādis inſiſtere ad paciētiāexercendam. Nō em̄ furātur intellectū ſapientis aduerſitates / quēadmodū voluptates. Habes ꝓinde rationē dicti illiuspͥus inducti ꝑ te. Iubet apoſtolꝰ. Fugitefornicatōeꝫ. Eſſet hīc ꝯquiſitio de pͥmismotibꝰ ſi ⁊ qūo repelli debeāt. ſi ⁊ qn̄ ſciripōt ꝙ volūtas acceptat iſtos vl̓ refutat ethoc īputabitur ad peccatū mortale. Rurſus ſi ſtat eodē tꝑe temptationis / ꝙ volūtas peccet in venialibꝰ multis. ⁊ cum hocml̓tipliciter vitaꝫ eternam mereat̉. Tolleret iſtoꝝ deciſio/ ſcrupulos a ꝯſcientijsplurimis timoratis. ¶ Diſcipulus. Sꝫpeto trāſeas ad aliā fallācia q d̓r accedentis. qꝛ ſuꝑ his dubijs alibi tractatū ē Cōplectit̉ in ip̄a accidentꝭ fallacia q̄libet inutilis ꝯiugatio ſeu cōnexio. duꝫ putet aliqͥs ꝙ excōueniētia vel diſcōueniētia aliqͦrū duoꝝ vel pluriū ad vnū terciū cōueni-
ant vel diſcōueniant inter ſe. ſil̓r iſta duovel duo. ¶ Mgr̄. Suꝑ hoc aūt tene proregl̓a ꝙ oēs ⁊ ſingl̓e volūtates q̄ ꝑ caritatē vniunt̉ cū vno tertio qd̓ eſt deus. ipſevniunt̉ inter ſe quātūcūqꝫ viſe fuerāt diſcordare. ſicut de diꝑſione legimꝰ pauli ⁊barnabe ¶ Diſcipl̓s. Pulcerrimū hͦ (permeā fidē) ⁊ gratiſſima ē hoc theoreuma.verificat plāe psͣ. v̓bū Particeps ego ſuꝫoīm timētiū te. ⁊ cōſtodiētiū mādata tuaFelix gͦ mirabiliſqꝫ vnio pluriū ī deo/ qͣiin vnico medio ꝯnexoꝝ ¶ Mgr̄. Quidde pl̓ibꝰ quātūlibꝫ vnitꝭ ⁊ ꝯiunctꝭ in alioqͣꝫ in deo? ¶ Diſcipl̓s Uideo ꝙ n̄ ſimpliciter vniunt̉. fas ē ꝙ nulle virtutes interſe ꝯiūgunt̉ / ſi nō in vnica ꝟitate pͥma cōnexe ſint ¶ Mgr̄ Hoc videt̉ difficilius.p̄ẜtim cū in diuinis videat̉ exceptō fieri.qm̄ pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſcūs / vniuntur vnaveritate q̄ deus eſt ſeu diuina eſſentia eſtaūt aliꝰ pr̄. alius filius. alius ſpūſſcūs.¶ Diſcipl̓s. Subintras aliā fallaciā accidentis. ad quā alie qͣi ſingule reducūtur.quēadmodū fallacia ẜm nō cām vt cām.ſicut fallacia ꝯſequentꝭ que oēs fere ꝯplectit̉ paralogiſſimus ex locꝭ dialeticis male formatos. ¶ Mgr̄. Subit aīm recordatio gn̄alis / me dū puerulꝰ eſſeꝫ legeiſſequādaꝫ fallaciaꝝ applicationē moraliterad peccata mortalia. ſꝫ abolita ē recordatio ſpecialis ¶ Diſcipulus. Dic ſi habesiſtam in promptū vel aliquā affer probabilē ¶ Mgr̄/ Nō recordor illius. poſſumꝰ aūt dicere ꝙ infernalis beſtia/ de mari paſſionū exiens a corde impij qd̓ eſt ſicut mare feruens / hꝫ ſeptem capita. ⁊ cornua decē. qͥbꝰ impellit ad trāſgreſſiones/nominatim ſeptē. Appropͥat aūt qͦdāmōſingulas ſingulis capitalibꝰ vicijs ¶ Utitur ad ſuꝑbia fallacia petitōis principij.Arguēs ita Oīs magnus eſt honoradꝰ.tu es magnus. dū qꝛ nihil hꝫ qd̓ nō accepit. ⁊ ita de nihilo ſui poteſt gl̓iari quaſipͥncipio. Si aūt venerit ad veꝝ pͥncipiūiā nō ī ſe ſꝫ in dn̄o gl̓iet̉ ¶ Diſcipl̓s. Placet adaptatio. diſcurre ꝑ reliqͦs ¶ Mgr̄Utit̉ adinuidiā fallaciā ẜm non cām vt̓cām. arguēs ſic. Oē nociuū eſt odiendū.Iſte qͥ pollet v̓tutibꝰ/ tibi nocet. Tollitem̄ tibi ne ſis in v̓tutibꝰ ſingl̓r honorandus. Ecce ꝙ virtutes aſſumit ad cauſamodij; que ſunt ad amorē cauſe vere ¶ Utitur ad irā fallacia ignorātia elenci. quaſi
H.