Tractatus. VII.
exordiū. ¶ Suffecerit ad pn̄s ꝯmemoratio diſtinctōnis. vt on̄damꝰ pͥmo ꝙ vniomētꝭ de qͣ nūc loqͥmur/ ꝯſiſtit in exꝑiētiaꝓpterea trāſfundi nō p̄t in alios ꝑ doctrinā. ſic̄ nec viſio. nec aliqͣ ſenſatio exterioraliter in alios trāſfundit̉. nec amor nec odiū. nec leticia neqꝫ dolor. neqꝫ gn̄aliter aliqͣ exꝑimētalis cognitio ¶ Nihilominꝰdoctrinalis traditio nō eſt fruſtra. Prīoꝓpter inductiōem. vt fiat amplificatio. potētiaꝝ ꝑceptiuaꝝ. cū obiectis exꝑimētal̓rꝑcipiēdis Dein̄ notificatio fiat īpedimētoꝝ. qͣtenꝰ auferant̉ Hec em̄ duo ſufficiūt ad exꝑientiā. Ita tn̄ ſi obiecta moueātnaturaliter Alioqͥn tertiū reqͥreret̉ .ſ. actualis ⁊ libera motio obiectal̓. qͣlē hꝫ extraſe deus. qͣlē hꝫ libertas arbitrij ſuꝑ actusſuos. ¶ Nullꝰ idcirco putet vel expectetꝙ ab hoīe de ꝑ ſe ſibi tradi poſſit cognitōſuꝑ vniōe mētꝭ cū deo. Merito qͥdē qꝛ nͤde qͣcūqꝫ exꝑientia p̄t hec fieri circa creaturas. Nemo p̄terea ſperet experimētuꝫ.niſi ſublatū fuerit impedimētuꝫ. Eſt igit̉cōe ſtudiū. oīm qͥ de theologia myſtica. q̄ꝯſiſtit in vniōe locuti ſunt / inducere adtria. q̄ requirūt̉ ⁊ ſufficiūt videlicet Deſideriū dīni obiecti. Remotio impedimēti. Imploratio dīni bn̄placiti Primū fitinſinuādo pulcritudinē ⁊ valorē. Scd̓mfit aperiēdo defectū nr̄m ⁊ lāguorē. Tertiū fit ꝑ orōis vehemētiā ⁊ ardoreꝫ. Hecaūt tria ꝯplectit̉ ip̄a d̓uotio. q̄ eſt eleuatōmētꝭ in deū ſic̄ in obiectū ꝓpriū. ⁊ hͦ ꝑ piū ⁊hūilē affectū. in quo ſꝑ eſt deo bn̄placitū¶ Occurret forſan aliqͥs ⁊ dicet Quid adte de doctrina myſtice ſapiētie. qͥ n̄ es particeps huiꝰ experientie? Rn̄deo. Credidipropter quod locutus ſum. Credidi ſermonibꝰ expertoꝝ. ꝓpter qd̓ ꝯformiter adeos locutus ſum. Quatenꝰ inducar. ⁊ inducā. quātū dn̄s adiuuerit. ad deſideriūtāti obiecti. cū iſto qͥ dicebat. Unā petija dn̄o. hāc reqͥrā. Unam videlꝫ p̄cioſammargaritā euāgelicā. qͣ habita / dicamꝰ ſufficit. qͣ n̄ habita ſaltē d̓ſiderare ꝯcupiſcamꝰ Enitamur deniqꝫ. ꝓ v̓ motione cuiuſlibet impedimēti. cū imploratiōe dīni bn̄placiti. Sanabit ita forte oculū mētis. ⁊ei ſe pn̄tabit experiēdū. guſtādū ⁊ vidēdūqͣꝫ ſuauis ipſe eſt. qͣꝫ magna multitudo.dulcedīs ſue quā abſcōdit timētibꝰ ſe.¶ Supereſt on̄dere. ꝙ doctrinal̓ traditiotheologie miſtice / ſe extēdit ad theologiā
ſcolaſticā. nec ab ea diuerſa ē vel ſecluſa.imo nec a ꝟa ph̓ia. Fiet aūt hoc ꝯmode.ſi ꝟ̓ba btī dionyſij a paulo. īmo a ſpūſcōdocti. ꝯcordauerimꝰ adinuicē. ꝑ ſcolaſticā theologiā. cuius ignorātiā habētes qͣꝫuis exꝑiētiā ītrinſecā ſentiāt btē vniōis;tn̄ bāc doctrinal̓r elucidare neqͥbūt. Exēplū eſt manifeſtū in doctrinis ph̓icꝭ. Nōne poterit aſtrologꝰ qͥ nūqͣꝫ exꝑtꝰ eſt eclipſim ſol̓ ⁊ lune / tradere doctrinā huiꝰ reiqͣlē ruſticus qͥ exiet̉ ipſas ad ocl̓m/ tradere neqͥbit? Poterit ruſticꝰ vtiqꝫ dicere ſocio pn̄ti. Aꝑi ocl̓os ⁊ vide. poterit extēdere digitū ad eclipſim. ſꝫ nil ampliꝰ. Aſtrologus ꝟo/ licet ita mōſtrare n̄ poterit pn̄tial̓: docebit tn̄ abſentes qͣliter aꝑiēdi ſūtoculi. qͣlia ſunt impedimēta q̄ remouerioporteat. imo / ſi catholicus ſit dīnū bn̄placitū iūgere nō omittet. qͥ facit eclipſesſi vult ⁊ qn̄ vult Sic in ꝓpoſito. niſi ꝙ aſtrologus hꝫ demōſtratiōem. theologusꝟo ſolā eruditiōeꝫ. in fidei auctoritate firmatā ¶ Ml̓ti ml̓ta locuti ſunt ⁊ nos ml̓totiēs iā inter ml̓tos. de ⁊ ſuꝑ v̓bis dionyſij dū tractat de myſtica theologia ⁊ diuina ſapiētia xp̄ianoꝝ. Dixerūt aliqͥ ꝙ cōſiſtit hec theologia. in abnegatiōe oīm adeo. Alij ꝙ in affectu ⁊ dilectiōe Nōnulliꝙ ī telligētie puritate Alij ꝙ in mētis addeū collectiōe vel vnione Alij ꝙ in deuotiōe ſeu mētis eleuatiōe. Alij ꝙ in raptuvel extaſi vel mētis alienatiōe. Quas ſexpoſitiōes/ abſqꝫ ꝯtentiōe ꝑtractemꝰ ſubcertis ꝓpōnibꝰ. on̄ſuri ꝯformiter ad v̓bacātici marie. qd̓ exiſtit in exꝑim̄tali. ⁊ gͣtuita vniōe ſeu collectiōe ⁊ exultatiōe hūiliūmēte cordis ſui cū d̓o. dū diſꝑſit ſuꝑbos.dū depoſuit potētes de ſede. dū eſuriētesimpleuit bonis. dū ſuſcepit iſrl̓ pueꝝ ſuūrecordatus mīe ſue ¶ Dicamꝰ igit̉ abbreuiato ẜmone. ꝙ ſapiētia xp̄ianoꝝ de quatractauit diuinus dion̄. eſt vnio mentisſeu colectio tanqͣꝫ ꝓ gn̄e. Iūgit̉. experimētalis ⁊ gͣtuita. cuꝫ pr̄e lūinū deo tāqͣꝫ ꝓ formali dr̄a ⁊ pro fine vel obiecto Mes ponit̉ qͣſi ꝓ materia vel ſubiecto. Habemꝰecce genꝰ deſcriptiōis .ſ. vniōeꝫ. ſimul cūob iecto ſuo deo. ⁊ mentē ꝓ ſubiecto. Necoportet inſiſtere ſcrupuloſius. qꝛ nullusambigit. Sed in hoc eſt difficultas. q̄ ⁊qͣlis ſit iſta vnio. ⁊ quēadmodū ꝯꝑetur. ⁊cur ꝓ dr̄a additū. exꝑimētalis ⁊ gratuitaPorro qͥn gͣtuita ſit hec vnio. qͥs negaret
H.
.I.