Super Magnificat.
86.
ad quā nec natura ſufficit nec induſtria?Sꝫ neqꝫ ſatis ē vnio gͣtuita. ſi n̄ ꝑcipiat̉.quēadmodū deus habitual̓r vnit̉ ꝑ gr̄aꝫ⁊ ꝟtutes in ꝑuulis baptizatꝭ. qͦs tn̄ nō dicimꝰ myſtice ſapiētes Suꝑeſt igit̉ difficultas velut vnica. qͥd ſit ⁊ qūo ſit. vnitionis exꝑiētia Poſſumꝰ aūt dicere/ ꝙ exꝑimētalis vnio mētꝭ cū deo. ē ſimplex ⁊ actualis p̄ceptio d̓i gr̄e ſue. gͣtū faciētis donoqͣlis h̓ incipit. ⁊ p̄ficit̉ in gl̓ia. ꝑ grām cōſūmatā Eſt igit̉ hec vnio exꝑimētalis p̄guſtatio q̄daꝫ gl̓ie pignus ⁊ arra felicitatis eterne. cuiꝯͣria ē diſꝑſio ⁊ auerſio ſuꝑboꝝ mēte cordis ſui ¶ Relinqͥt̉ tādeꝫ hecdepurata. ſeu expolita theologie myſticedeſcriptio Dicēdo ꝙ eſt exꝑimētalis deiꝑceptio Potiꝰ aūt ponit̉ ꝑceptioqͣꝫ ꝯgnitōqꝛ gn̄alis eſt terīꝰ. ad oēꝫ vim mētis .ſ. rōnalē. ꝯcupiſcibilē iraſcibilē. vl̓ ad vim app̄hēſiuā ⁊ affectiuā. qͣꝫuis nihil vere videatur ꝑcipi / qͥn vis apprehenſiua. ꝯcurrat.Alioqͥn vis affectiua fieri poſſet in cognitiua. qd̓ aliqͥ nedū ꝯcedūt. ſed hͦ ꝓbare cōtendūt Nec theologiā ſcolaſticā ſuſcipiūt in hac ꝑte. ſꝫ a myſtica ſecernūt. ſuperquare videri poterit in proceſſu:De exꝑimētali vniōeveritates;¶ Exꝑimentalis dei perceptio. facialis ⁊īmediata. nō hētur h̓ in viā de lege cōi. ſꝫexpectat̉ ꝓ p̄mio in gl̓ia ꝯſumata Cōceditur hec ab oībꝰ. nͨ oportꝫ ꝓbatiōibꝰ īmorari. īmo ſic ꝯceſſa eſt ꝓpoſitio. vt in errorē aliqͥ ꝓlapſi ſint. dicētes ꝙ nec ī pr̄ia deus īmediate videbit̉. ſꝫ in thophanijs qͥbuſdā. ꝯtēperātibꝰ inacceſſibile lumē dei.imbecilli mēti. Quo ſuper errore deſtruēdo. doctores nedū copioſiſſima diſputatiōe. ſꝫ ſnīali determinatiōe ꝓceſſerūt. iuxta notata dn̄i bonauent̉e. ſcd̓o ſnīaꝝ. diſ.xxiij. ¶ Exꝑimētalis dei perceptio nō videt̉ eſſe formaliter ip̄a vnio Admittit̉ aūthec p̄dicatio. qͣſi per cām vel ꝯcōitātiam.ſed non multum intereſt ad rem noſtramTāta qͥppe eſt ꝯnexio oīm viriū mētꝭ velhabituū virtuoſoꝝ cū habitū gr̄e. ⁊ actupͥncipali eiꝰ ꝙ apparet q̄dā circū inceſſio.velut in bn̄dicta trinitate. ſuo mō Eſt em̄gr̄a gratūfaciēs. vna ī trinitate habituuꝫtheologicoꝝ ⁊ trina in vnitate ſuā ſeu radice. ſic̄ mēs vna ē in eēntia. ⁊ trina ī potētijſUtꝝ ꝟo potētie ſint r̄al̓r ab inuicē diſtin
cte vl̓ tm̄mō relatīe ſeu ꝯꝑatiue. Et ſi gr̄apriꝰ informat eſſentiā mētꝭ qͣꝫ potētiā paꝝintereſt ꝓ deuotꝭ ſerupuloſiꝰ inqͥrere ¶ Experimētal̓ dei ꝑceptio videt̉ fieri. dū influxus formal̓ ⁊ hītual̓ gr̄e gͣtū faciētis in actus ſuos īmediate ſe ꝓtendit. exemplū d̓formis alijs. dū ex actu pͥmo qͥ ē inforāreꝓcedūt ad actꝰ ſcd̓os. ſic̄ vita ad viuere. luxad lucere: intellectꝰ ad intelligere. ſēſꝰ adſentire. Sunt aūt effectꝰ pl̓imi gr̄e Treshierarchici. Purgare. illuīare. ꝑficere. qͦsaliqͥ ml̓tiplicāt. ſcd̓m mētis vigorē. fulgorē. ⁊ amorē. dicētes ꝙ ꝟtutē memorie; purgat; eleuat; ⁊ ſtabilit. fulgorē intelligentieillūinat informat ⁊ aſſimilat Amorē affectiue / ꝑficit viuificat ⁊ vnit. ⁊ mētem accepta deo reddit ¶ Exꝑimētalis d̓i ꝑceptio. fit ẜm fructꝰ ſpūs. qͦꝝ maximꝰ ⁊ pͥmꝰeſt charitas .i. cara vnitas. vn̄ ꝓdeunt alijgaudiū. pax. patīa. lōganimitas. bonitasmāſuetudo. ⁊ fides. modeſtia. ꝯtinētia. caſtitas. Un̄ charitas ꝓut eſt virtus theologica dic̄ habitū. ſꝫ ꝓut eſt fructꝰ d̓tactuale caritatꝭ. exꝑimētuꝫ. l̓ ſentim̄tūqͣꝫuis nelat hō cercitudinal̓r vn̄ veniat aut quo vadat. ſicut infra notabit̉. ¶ Exꝑimētalisdei perceptio. vel noticia ſi pura eſſe debeat ⁊ vehemēs; reqͥritur in ſenſibꝰ aīe ꝓporcionatꝭ. ſenſibꝰ carnis. ꝙ purgent̉. illuinētur ⁊ ꝑficiant̉. ꝑ oꝑatiōes gr̄e gratū faciētis. qͣs nūc elicit immediate. nūc imperatmediate; ꝑ habitus virtutū/ donoꝝ/ ⁊ beatitud inu Sic exꝑimur. ꝙ hō nō ꝑcipitſe viuere/ niſi dū aīa ꝓcedit ad actꝰ ſcd̓osꝑ oꝑa vite. q̄ ceſſant vtiqꝫ poſitꝭ: impedimentis in ſenſibꝰ. ꝑ ebrietates. ꝑ ſomnuꝫper infirmitates. aut egritudines. ¶ Experim̄talis dei perceptio / ſi debeat eſſe ꝑfecta. ⁊ talis q̄ dici mereat̉ ſapientiā dīnavel myſtica/ terminat̉ in caliginē quā inhabitat deus vere abſcōditus. ⁊ qui ponit tenebras latibulū ſuū Qd̓ vt fiat exꝑimētl̓r/ nc̄e eſt mētē ab omni ꝯgnitiuo actu / vel affectiuo circa creaturā oēm/ etiaꝫcirca ſe ip̄am / tūc vacare. ⁊ inſilentio ſummō eſſe. moriqꝫ deniqꝫ toti creature. vt ſoli deo viuat creatrici een̄tie Hic eſt nuncpūctus difficultatis. ⁊ myſteriū abſcōditū. qd̓ nemo nouit ꝑ exꝑientiā niſi qui accipit. Pōt tn̄ noſſe ꝑ doctrinā in auctoritate fundatam. cū manuductionibꝰ ⁊ exēplis Alioqͥn. vane penitꝰ. ſtuduiſſꝫ btūsdion̄. cū ceterꝭ/ ꝯdere libros ſuꝑac
Pp. 3
.x.