Super Magnificat.
leges ex ſcripturis ſacris. Hinc fatue reuelatiōes. hinc ſuꝑſticioſe affectiōes prodierūt Sicut ecōuerſo ph̓i ⁊ theologi deuotiōe carētes/ ſiniſtras de deuotiōis miſterio. deriſiones intulerūt ¶ Rurſus itaſe habent affectus pietas ⁊ huilitas in deum. vt neq̄at vna veraciter ſine altera inueniri. Nuſqͣꝫem̄ pietas fidei rite ſtabilit̉ſine affectiōe hūili. nec hūilitas ſpei. ⁊ ſuauitas charitatꝭ. ſine fidei ſolide/ pietate.Quo factū eſt aliqn̄. vt dolere. penitereqꝫſe dicerēt nō nulli lrātoꝝ. ꝙ nō in ſimplicitate parētū .ſ. laicoꝝ ꝑmaſiſſent. Fidesitaqꝫ donū dei eſt. ne qͥs gl̓iet̉. Pax iuſuꝑin credēdo p̄cabat̉ ab appl̓o/ ſuis. Deusinqͥt ſpei. repleat vos oī gaudio ⁊ pace incredendo. Rō ſubdit̉ vt abundetꝭ in ſꝑe ⁊ꝟ̓tute ſpūſſancti. q̄ ꝟ̓tus ē charitas. ¶ Caderet hic ẜmo de certitudine fidei. ⁊ quēadmodū intellectꝰ in ip̄a ſtabilit̉. ſicut ⁊in ſpe. ⁊ in charitate. ꝑ oīmodā ſui derelictionē ſub potenti manu dei. catpiuandooēm intellectū in obſeqͥū xp̄i. qͣliter ſuadēbat. Criſogonus anaſtaſie. Tu ꝟo ancilla xp̄i. tropheu crucꝭ/ tota mēte ꝯſtringe.Hodus infra notabit̉. Quid aūt ē mēstota. niſi mēs vnita total̓r ⁊ collecta? Omnis vero mens talis/ deuota eſt in incipientibus. deuotior in profitientibus.deuotiſſima in ꝑfectis. qͦs nō diſꝑgit ſuperbia mētis cordis ſui. ¶ De deuotiſſima mēte dicemꝰ aliqͣ Prīo de deuotioneꝑfectoꝝ. ad alios reditura. ¶ Deuotiſſima mēs/ qͣlis eſt in ꝑfectis? hꝫ in ſe; ſecretū ſolitudinis. ſerenu lūinis. tabernacl̓mpacꝭ. hꝫ ⁊ cenaculū ſeu diuerticl̓m refectionis. cubicl̓m reqͥetōis. nidulū pullificationis. hoc eſt ex bernardo. Uiderit illiclucē. qͣm nō capit locꝰ. Audit armoniaꝫ /quā nō capit tꝑs. Odorat̉ fragrātiā; quānō ſꝑgit flatꝰ. guſtat cibū quē nō minuitedacitas heret amplexui quē nō deuellitſacietas Hec ex augſtīo ¶ Sꝫ admirabilior ē ſuꝑ oēs. dionyſij traditio. q̄ videturinſipiētibꝰ corde / rem magꝭ. inuoluere cōtradictiōibꝰ qͣꝫ docere. Siqͥdē ad thimotheū ſcribēs de myſtica theologia. ſic d̓t.Tu aūt timothee / circa myſticas viſiōescorroborato itinere ⁊ ſenſus deſere. ⁊ intellectuales oꝑatiōes. ⁊ ſenſibilia ⁊ inuiſibilia. ⁊ om̄e nō ens. ⁊ ens. ⁊ ad vnitalē vtpoſſibile ē inſciꝰ reſtituere. ip̄iꝰ. qͥ eſt ſuꝑoēm eſſentiā ⁊ ſcīam. ⁊ a teip̄o. ⁊ oībꝰ. im
mēſurabili ⁊ abſoluto. pure mētꝭ exceſſu.ad ſuꝑeſſentialē dīnaꝝ tenebraꝝ radiuꝫ.oīa deſerēs. ⁊ ab oībꝰ abſolutꝰ aſcēdēs.¶ Quereret aliqͥs. qūo pn̄t hec fieri. q̄ repugnare vidēt̉ in t̓orma ꝟboꝝ? Tētemꝰ aliqͣdicere. p̄notādo. ꝙ duplex eſt hic notificatiōis modus Unꝰ doctrinalis extrinſecus. Alius exꝑimētalis intrinſecus Un̄ſciēduꝫ ꝙ oīs ꝯgnitio nr̄a/ ortū habet abaliqͣ exꝑientia. Oīs p̄terea ꝯgnitio ſi ꝑfici debeat; in exꝑiētia rerminat̉. Exꝑiētieꝟo nomē. d̓r ab ex. ⁊ pario paris. qꝛ parit̉exꝑientia. ex rebꝰ in viribꝰ ꝯgnitiuis ⁊ affectiuis Hinc dicimus. hoc exꝑior hͦ ꝯꝑio. hͦ reꝑio Eſt aūt exꝑiētia ẜm reꝫ ſeu qͥdrei. ꝑceptio ſimplex. nō diſcurſiua. cauſata ſeu ꝑata immediate ab obiectali motione Ita ꝙ ſufficit ad hāc ꝑceptionē pn̄tiaobiecti. cū potētia ꝑceptiua. remotis impedimētis Si em̄ color obijcit̉ viſui. ſufficit ad viſionē. ꝑ ſolā impedimentoꝝ ablationē. vt ꝙ oculus non ſit clauſus neccecatꝰ. nec aliter impeditus Sic eſt de auditu reſpectu ſoni. De guſtu reſpectu guſtabilis. de tactu ⁊ olfactu ſuo mō Ceteꝝꝑceptio ponit̉ in diffinitiōe pro genere. q̄ẜm nomē d̓r ꝑfecta captio. ⁊ hec ꝯuenit exꝑimintali ꝯgnitiōi p̄cipue. qm̄ ī ip̄a. ꝓutexꝑimētalis ē. nō cadit error vel deceptio.niſi forte occaſionaliter apd̓ potētiam diſcurſiuā. quē admodū d̓t ypocras. ꝙ exꝑimentū eſt fallax. Cām dicti p̄miſit. Arsinquit lōga. Ars itaqꝫ format̉ nō ab vnotm̄ exꝑimēto. ſꝫ a pl̓imis. qͦꝝ vtiqꝫ ſingl̓mveꝝ eſt. Alioquin nō eſſet ꝑ exꝑimētū Attn̄ ꝯbinatio exꝑimētoꝝ. ⁊ ꝯqͥſitio diſcurſiua de qͥdditate. ⁊ ꝯditiōibꝰ reꝝ exꝑi mētaꝝimo. ⁊ ip̄oꝝ exꝑimētoꝝ/ q̄ res ſūt/ an ſb̓evel accidētia/ ſepe fallit. Cōſurrexit ꝓind̓nc̄itas grāmatice ⁊ logice. ꝓ cōicatiōe mutua ſuꝑ exꝑimētis ſingulis. ⁊ rebꝰ exꝑtis.ne oēs aūt plures exꝑiētie laterēt viciſſimhoīes. p̄ẜtim exꝑiētie īteriores qͣs nemonouit niſi ſpūs hōis qui in ip̄o eſt Conſurrexit deniqꝫ modus alter cognitiōis.qͣꝫ ꝑ exꝑiētiā; qͥ diſciplinalis vel ſcolaſticꝰvel doctrinalis appellat̉. ꝑ voces ⁊ ſcriptaqm̄ aliter nō poſſumꝰ ꝯceptꝰ pͥmos ꝑ exꝑientiā habitos/ exponere. Cōſurrexit etiam diſtinctio vetꝰ. de ꝯceptibꝰ pͥme intentiōis. ⁊ ſcd̓e. vel tertie. ⁊ de modis ẜcādi. ⁊de ſuppoſitiōe naturali. Tota poſtremoꝑs ph̓ie; q̄ rōnalis d̓r ppterea nc̄apſit
Pp. 2