Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat.

leges ex ſcripturis ſacris. Hinc fatue reuelatiōes. hinc ſuꝑſticioſe affectiōes prodierūt Sicut ecōuerſo ph̓i theologi deuotiōe carētes/ ſiniſtras de deuotiōis miſterio. deriſiones intulerūt Rurſus itaſe habent affectus pietas huilitas in deum. vt neq̄at vna veraciter ſine altera inueniri. Nuſqͣꝫem̄ pietas fidei rite ſtabilit̉ſine affectiōe hūili. nec hūilitas ſpei. ſuauitas charitatꝭ. ſine fidei ſolide/ pietate.Quo factū eſt aliqn̄. vt dolere. penitereqꝫſe dicerēt nulli lrātoꝝ. in ſimplicitate parētū .ſ. laicoꝝ ꝑmaſiſſent. Fidesitaqꝫ donū dei eſt. ne qͥs gl̓iet̉. Pax iuſuꝑin credēdo p̄cabat̉ ab appl̓o/ ſuis. Deusinqͥt ſpei. repleat vos gaudio pace incredendo. ſubdit̉ vt abundetꝭ in ſꝑeꝟ̓tute ſpūſſancti. ꝟ̓tus ē charitas. Caderet hic ẜmo de certitudine fidei. quēadmodū intellectꝰ in ip̄a ſtabilit̉. ſicutin ſpe. in charitate. oīmodā ſui derelictionē ſub potenti manu dei. catpiuandooēm intellectū in obſeqͥū xp̄i. qͣliter ſuadēbat. Criſogonus anaſtaſie. Tu ꝟo ancilla xp̄i. tropheu crucꝭ/ tota mēte ꝯſtringe.Hodus infra notabit̉. Quid aūt ē mēstota. niſi mēs vnita total̓r collecta? Omnis vero mens talis/ deuota eſt in incipientibus. deuotior in profitientibus.deuotiſſima in ꝑfectis. qͦs diſꝑgit ſuperbia mētis cordis ſui. De deuotiſſima mēte dicemꝰ aliqͣ Prīo de deuotioneꝑfectoꝝ. ad alios reditura. Deuotiſſima mēs/ qͣlis eſt in ꝑfectis? hꝫ in ſe; ſecre ſolitudinis. ſerenu lūinis. tabernacl̓mpacꝭ. hꝫ cenaculū ſeu diuerticl̓m refectionis. cubicl̓m reqͥetōis. nidulū pullificationis. hoc eſt ex bernardo. Uiderit illiclucē. qͣm capit locꝰ. Audit armoniaꝫ /quā capit tꝑs. Odorat̉ fragrātiā; quā ſꝑgit flatꝰ. guſtat cibū quē minuitedacitas heret amplexui quē deuellitſacietas Hec ex augſtīo Sꝫ admirabilior ē ſuꝑ oēs. dionyſij traditio. videturinſipiētibꝰ corde / rem magꝭ. inuolueretradictiōibꝰ qͣꝫ docere. Siqͥdē ad thimotheū ſcribēs de myſtica theologia. ſic d̓t.Tu aūt timothee / circa myſticas viſiōescorroborato itinere ſenſus deſere. intellectuales oꝑatiōes. ſenſibilia inuiſibilia. om̄e ens. ens. ad vnitalē vtpoſſibile ē inſciꝰ reſtituere. ip̄iꝰ. eſt ſuꝑoēm eſſentiā ſcīam. a teip̄o. oībꝰ. im

mēſurabili abſoluto. pure mētꝭ exceſſu.ad ſuꝑeſſentialē dīnaꝝ tenebraꝝ radiuꝫ.oīa deſerēs. ab oībꝰ abſolutꝰ aſcēdēs. Quereret aliqͥs. qūo pn̄t hec fieri. repugnare vidēt̉ in t̓orma ꝟboꝝ? Tētemꝰ aliqͣdicere. p̄notādo. duplex eſt hic notificatiōis modus Unꝰ doctrinalis extrinſecus. Alius exꝑimētalis intrinſecus Un̄ſciēduꝫ oīs ꝯgnitio nr̄a/ ortū habet abaliqͣ exꝑientia. Oīs p̄terea ꝯgnitio ſi ꝑfici debeat; in exꝑiētia rerminat̉. Exꝑiētieꝟo nomē. d̓r ab ex. pario paris. qꝛ parit̉exꝑientia. ex rebꝰ in viribꝰ ꝯgnitiuis affectiuis Hinc dicimus. hoc exꝑior ꝯꝑio. reꝑio Eſt aūt exꝑiētia ẜm reꝫ ſeu qͥdrei. ꝑceptio ſimplex. diſcurſiua. cauſata ſeu ꝑata immediate ab obiectali motione Ita ſufficit ad hāc ꝑceptionē pn̄tiaobiecti. potētia ꝑceptiua. remotis impedimētis Si em̄ color obijcit̉ viſui. ſufficit ad viſionē. ſolā impedimentoꝝ ablationē. vt oculus non ſit clauſus neccecatꝰ. nec aliter impeditus Sic eſt de auditu reſpectu ſoni. De guſtu reſpectu guſtabilis. de tactu olfactu ſuo Ceteꝝꝑceptio ponit̉ in diffinitiōe pro genere.ẜm nomē d̓r ꝑfecta captio. hec ꝯuenit exꝑimintali ꝯgnitiōi p̄cipue. qm̄ ī ip̄a. ꝓutexꝑimētalis ē. cadit error vel deceptio.niſi forte occaſionaliter apd̓ potētiam diſcurſiuā. quē admodū d̓t ypocras. exꝑimentū eſt fallax. Cām dicti p̄miſit. Arsinquit lōga. Ars itaqꝫ format̉ ab vnotm̄ exꝑimēto. ſꝫ a pl̓imis. qͦꝝ vtiqꝫ ſingl̓mveꝝ eſt. Alioquin eſſet exꝑimētū Attn̄ ꝯbinatio exꝑimētoꝝ. ꝯqͥſitio diſcurſiua de qͥdditate. ꝯditiōibꝰ reꝝ exꝑi mētaꝝimo. ip̄oꝝ exꝑimētoꝝ/ res ſūt/ an ſb̓evel accidētia/ ſepe fallit. Cōſurrexit ꝓind̓nc̄itas grāmatice logice. cōicatiōe mutua ſuꝑ exꝑimētis ſingulis. rebꝰ exꝑtis.ne oēs aūt plures exꝑiētie laterēt viciſſimhoīes. p̄ẜtim exꝑiētie īteriores qͣs nemonouit niſi ſpūs hōis qui in ip̄o eſt Conſurrexit deniqꝫ modus alter cognitiōis.qͣꝫ exꝑiētiā; diſciplinalis vel ſcolaſticꝰvel doctrinalis appellat̉. voces ſcriptaqm̄ aliter poſſumꝰ ꝯceptꝰ pͥmos exꝑientiā habitos/ exponere. Cōſurrexit etiam diſtinctio vetꝰ. de ꝯceptibꝰ pͥme intentiōis. ſcd̓e. vel tertie. de modis ẜcādi.de ſuppoſitiōe naturali. Tota poſtremoꝑs ph̓ie; rōnalis d̓r ppterea nc̄apſit

Pp. 2