Super Magnificat̉.
tūcūqꝫ qͥs videat̉ idoneꝰ ad alia. ⁊ p̄ditꝰ talēto ml̓tiplici ad ſuꝑerogāduꝫ / que regl̓atollit ſcrupulos ſuꝑ diſtributiōe talēti accepti. qͦs freqn̄ter īducit feruor indiſcretꝰ⁊ zelus nō ẜm ſcīam. ꝓueniēs ex radice ſupbie vel vanitatꝭ. vel certe a demonio meridiāo. cuiꝰ ocl̓i ſūt. ſic̄ palpebre diluculi.⁊ qͥ ꝑ arrogātiā ferueſcere facit ſic̄ ollā / ꝓfundū marꝭ. cui cor ſtultoꝝ ꝯꝑat̉. ⁊ ponitqͣſi vngēta bulliuerit. hͦ eſt cū de vicijs virtutes effingit ¶ Diſꝑſio mētꝭ qͦ ad habitūgr̄e gͣtū facientꝭ / nunqͣꝫ ꝓuenit abſqꝫ pcc̄omortali. ſꝫ actus eiuſdē gr̄e / p̄t ſine culpamortali vl̓ veniali freqn̄ter interrūpi Hecꝑs ſeqͥt̉ ex p̄cedēti Un̄ ꝓ faciliori noticiaoīm q̄ tractamꝰ. poſſumꝰ per diſtinctiōeꝫdicere ꝙ mēs in hoīe. ſic̄ aīa rōnalis. p̄tꝯſiderari dupl̓r Uno mō ẜm eē ſuū Aliomō ẜm bn̄ eē. Si pͥmo mō. ſic eſt incorporalis ⁊ īmaterialis nat̉al̓r. Si ſcd̓o mō.ſic recipit varietates pl̓imas Et hͦ dupl̓rin gn̄e. qꝛ vel ꝯſtituit̉. ẜm bn̄ eē habitualeſuū ſolū. vel ẜm eē actuale Si ẜm eſſe habituale. ſic eſt dupl̓r. vel ẜm habitꝰ pureſupernaturaliter infuſos. vl̓ ẜm habitusnat̉aliter per aſſuefactiōeꝫ acqͥſitos Tal̓eſt diſtinctio de bn̄ eē actuali. qꝛ vel procedit illd̓ ex habitu ſupernat̉ali vel ſupernatural̓r. vel ſolū nat̉al̓r Fierēt ſubinde ml̓te diſtinctōes de ꝯꝑatiōe mētꝭ. aut aīe rōnalis. qͦ ad bn̄ eē vel qͦ ad eē ẜm qͥd. qd̓ eſtadditū ſub ſuo eē Et ẜm iſtos reſpectꝰ haberet̉ noticia. cur aīa tot noībꝰ appellat̉.cū ſit eſſentia ſimplex ⁊ vna. vt ꝙ d̓r ſpūsmens. rō. aīa. d̓r portio ſuꝑior ⁊ inferior.d̓r intellectꝰ ſpeculatiuus ⁊ practicus. d̓rſimplex ⁊ ꝯpoſitꝰ aut diſcurſiuꝰ. d̓r formalis ⁊ actual̓ vel adeptꝰ. d̓r agēs ⁊ poſſibil̓.d̓r inuētiuꝰ ⁊ iudicatiuꝰ. d̓r libeꝝ ſimpliciter ⁊ libeꝝ arbitriū. d̓r ſindereſis ⁊ ꝯſcīa.d̓r nat̉al̓r agēs. d̓r rōnalis ꝯcupiſcibilis ⁊iraſcibilis. d̓r tādem pͥncipal̓r ſpūs ꝯgnitiuꝰ. d̓r volitiuꝰ. d̓r mēs collecta ⁊ vnita inhūilibꝰ deuotꝭ. d̓r diſꝑſa in ſuꝑbis mentecordis ſui ¶ Ueritates octo diximus dediſꝑſiōe mētꝭ ¶ De collectiōe videamꝰ ſil̓⁊ de deuotiōe ¶ Collectio mētꝭ ad deū/ p̄tacqͥri. qͣſi via triplici. in gn̄e. Una eſt perdeuotiōeꝫ ſimplicē. Altera ꝑ ph̓icā inueſtigatiōem. ⁊ intelligentiā. Tertia ꝑ theologiā. q̄ ꝯplectit̉ intellgētiā. ⁊ deuotiōeꝫſil̓. ſi plena ſit. Nūc de pͥma pͥncipalior ēintētio ad ꝯfuſionē ſuꝑboꝝ mēte cordis
ſui ¶ Deſcribit̉ aūt deuotio ẜm doctoresnōiatim hugonē in ſuo de orōe. Deuotioeſt eleuatio mētꝭ. in deū. ꝑ piū ⁊ hūilē affectū. fide. ſpe. ⁊ charitate ſubnixuꝫ. Nihilhac deſcriptiōe veriꝰ nihil lucidiꝰ. nihilꝓpoſito nr̄o ſimpliciū documēto accōmodatius tradi potuerat Porro de mētꝭ deuotiōe. nō ſiluit ſcript̉a. loquēs de offerētibꝰ mēte ꝓmptiſſima ⁊ deuotiſſīa. Mēsdeuota eſt ī incipiētibꝰ. deuotior in ꝓficiētibꝰ. deuotiſſima in ꝑfectꝭ Collectio mentis ꝑ deuotionē. nihil alid̓ eſt qͣꝫ eleuatioNō em̄ p̄t mētis eleuatio fieri ad deū perpiū ⁊ hūilē affectū/ qͥn colligat̉ ad vnitatēIn qͣ vnione/ tradit diuinꝰ dioniſyus/myſteriū ꝯſiſtere. theoſophie xp̄iaoꝝ Un̄p̄terea ſūitur. diſtinctio ſpūalis amoris acarnali. qꝛ pͥmꝰ vnit. alter ſpargit Et qꝛ tālis vnio nō attingit̉ abſqꝫ amore ſpūaliextaſim faciente. tradiderunt expoſitoresſui ꝙ appellat theologiā myſticā exꝑimētatm̄ vel guſtatm̄ amorē De qͦ d̓t vnusinter ceteros ꝙ amor hmōi cābatur ſinecognitione p̄uia vel comite. Qd̓ an verūſit. ⁊ qūo p̄t accipi/ tactū eſt alibi ſub. xij.ꝯſideratiōibꝰ. ⁊ hic ſuꝑaddent̉ aliqͣ Certiſſimū quidē eſt. ꝙ amor oīs/ cognitiōeꝫp̄ſupponit. vnā aūt alterā. ¶ Habemꝰ ecce tria pͥncipal̓r in deſcriptiōe deuotiōisPrimo. ꝙ eſt eleuatio mētis. in deū. ſcd̓oꝙ hec eleuatio fit ꝑ piū ⁊ hūilē affectū. tertio ꝙ hmōi affectꝰ. dꝫ eē. fide. ſpe. ⁊ charitate ſubnixus ſeu formatus. Pn̄t hic explicari qͣttuor cāe deuotiōis. finalis. materialis. efficiens ⁊ formalis. Poſſet inſuper aꝑiri. qͥd intelligimꝰ ꝑ eleuatiōem mētis. in deū. qꝛ nō fit hic ẜmo de eleuatiōelocali. cū deus ſit vbiqꝫ ⁊ ſꝑ; intimior menti qͣꝫ mēs ſibijp̄i Sed intelligimus de eleuatiōe ſpūali. nō ẜm eē mētis. ſed ẜm bn̄eſſe. habituale ⁊ actuale. ꝑ affectū .ſ. piū. ⁊hūilē. qͥ qn̄qꝫ ſtat in habitu ſolo. qn̄qꝫ procedit ad actū. quēadmodū fidem / ſpem/ ⁊charitatē nunc ꝓ habitibꝰ nūc pro actibꝰaccipimꝰ ¶ Accipiētes āt ꝓ actibꝰ. ꝯueniēter in pͥmis coartamꝰ ẜmonē ad tria hecvocabula. affectꝰ pius ⁊ hūils. Ita vt abbreuiādo dicere poſſemus. ꝙ deuotio eſtaffectꝰ pius ⁊ hūilis Quiſqͥs gͦ plene cognouerit. qͥd eſt affectꝰ pius ⁊ huil̓. ſciet vtiqꝫ qͥd eſt deuotio. ¶ Et qm̄ finis legꝭ eſtdilectio ẜm apl̓m; ꝯformiter ad xp̄m teſtificātē ī duobꝰ mādatꝭ dilectiōis: toa lex
Cp
C.
.D.