Super. Magnificat
prima veſtigium trinitatis. ¶ Mēs dūꝯꝑatur ad deū ſicut ad obiectū motiuū.ſortit̉ imaginem trinitatis in natura ſuavbicūqꝫ ⁊ qͣlitercūqꝫ fuerit collocata. Rōqꝛ capax dei eſt. vt eū recolat. intelligat ⁊diligat Nec pōt aboleri triplex hec potentia / a mente ip̄a ſtāte. Un̄ nec in demonibus lux haꝝ potētiaꝝ ſeu viriū ſeu aptitudo uat̉aliū/ extinguit̉. qͥn in ſe lux exiſtat.ꝓut eſſet ſol in luce ſua. etiā ſi nihil extraſe actualiter illuſtraret ¶ Mēs ꝯꝑata addeū ſicut ad obiectū motiuū eſt nobilior⁊ exp̄ſſior ſil̓itudo dei nat̉lis/ qͣꝫ ſi ꝯſideretur pͥmo mō tāqͣꝫ veſtigiū. Rō qꝛ imagoꝓpter maiorē exp̄ſſionē eſt nedū mediumdeducēs a poſteriori tāqͣꝫ a ſigno cauſatoad cāe ſue noticiā. ſꝫ hꝫ ī ſe formaliter ſaltem in actu pͥmo / cognitiōem ⁊ dilectiōeꝫſue cāe pͥme. Recte eodē mō qͦ diſcipl̓s cōgnoſcit. artē mgr̄i obiectīe in alijs. ſꝫ formaliter eā aūt ſaltē virtualiter in ſe capit.⁊ hec eſt ꝓpria diſtinctio imaginis a veſtigio. ¶ Mens ꝯꝑata ad deū ſicut ad donū ſcificatiuū. ſortit̉ nom̄ ſil̓itudīs dei.qꝛ ꝑ hūc modū. particeps eiꝰ eſſe p̄t. ⁊ hocplus aut minus ẜm exuberātiā gr̄e gratūfacientꝭ. cū tribꝰ theologicꝭ ꝟtutibꝰ in via.aut tribꝰ dotibꝰ. aut actibus in gl̓a. Rōqꝛ gr̄a gͣtū faciēs; vna eſt in radice ⁊ eſſentia. ⁊ triplex in habitibus fundatis. ⁊ formatis. in ea. ⁊ ab ea. qͦꝝ ip̄a eſt radix ⁊ forma. ⁊ finis. ꝓportional̓r ad eſſentiā dīnā.vnā in trinitate. ⁊ trinā in vnitate. Utrūꝟo gr̄a ſit pͥus ſubiectīe in eſſentia aīe qͣꝫ īpotētijs Uidet̉ ꝙ in eſſentia. ſic̄ eſſentia ēpͥor ⁊ potētior qͣꝫ potētie. qꝛ radicant̉ ⁊ fluunt ab ea. Sꝫ neqꝫ gr̄a/ immediate elicitactꝰ potētiaꝝ. ſꝫ imꝑat illos. ⁊ ꝟtutes eliciunt. ſcꝫ fides. ſpes. ⁊ charitas. aut potētiemediatibꝰ his habitibꝰ. qͥ ſunt fides ī rōnali. ſpes in iraſcibili. charitas in ꝯcupiſcibili ¶ Mēs in paruulis baptiſatꝭ. cenſenda eſt ꝟa imago ⁊ ſil̓itudo trinitatꝭ Ecce nūc incipimꝰ inueſtigationeꝫ theoricexp̄ianoꝝ. quā nullus ſapiētiū ⁊ prudētiūmūdi cepit. Ad cuiꝰ cognitiōeꝫ. n̄ ſūt nc̄arie. inqͥſitiōes ph̓ice. vl̓ metaphyſicales.nec mathematice. ſꝫ ſufficit gr̄a cū ſpe ⁊ fide ꝑ dilectiōeꝫ oꝑante. Quēadmodū ſubꝯpēdio. diuinꝰ enūciauit Auguſtꝭ. ꝙ fideſpe ⁊ charitate colit̉ deꝰ Un̄ deduxit ꝯtraplatōicos plotinū. porphiriū. hermetē. apuleū ⁊ ſil̓es/ longo ꝓceſſu. in ſuo de ciui
tate dei ⁊ in de ꝟa religione. ꝙ ſolus xp̄sdederat modū gn̄alē/ redeundi. mētes indeū. purgādo. illūinādo ⁊ ꝑficiendo neqꝫoportebat theletas aut theorgias magicoꝝ. vl̓ ydolatraꝝ induci. ſꝫ reſpui. Sūfficiebat deniqꝫ illud impleri. qd̓ hortatureccleſia. ſurſum corda ¶ Mens paruulorum baptiſatoꝝ. ⁊ gn̄aliter oīm xp̄ianoꝝqͣntuncūqꝫ ſimpliciū / ſi ſint in gr̄a. cēſenda eſt ſoli deo. tāqͣꝫ ſponſo ꝟo ⁊ ſoli/ ſuauiter inherere. ꝑ influxū formalē gr̄e gͣtuꝫfacientis. Rō qꝛ acceptat̉. qͣꝫuis nō ſꝑ exeat gr̄a in actū. ſcd̓m exemplū in qͣlitatibꝰmaterialibꝰ albedine nigredine ⁊ calore.qꝛ formaꝯmūicat actū ſuū pͥmūqͣꝫdiu manet in ſubiecto Sic em̄ homo d̓r rōnalis⁊ viuēs a mēte ſua. etiā dū homo dormit.dū actu nihil intelligit. Sūt aūt influxꝰformales ip̄ius gr̄e tres pͥncipaliter. qͦsappellat hierarchicos dionyſiꝰ purgare.illūiare. ꝑficere. aꝓpriate ad vigorē ꝟ̓tutisin mēte. ad fulgorē ꝟitatꝭ. ⁊ ad ardorē vl̓ amorē charitatꝭ. qͦs oēs influxus. ip̄a complectitur quietudo fruitiōis. que eſt paxexuperans oēm ſenſum. ⁊ in qua effectuspͥncipalis ſtat theologie myſtice. que id̓od̓r amens .i. ſine mente. ⁊ irrationalis .i. ſine rōe. ⁊ ſtulta .i. ſine ꝯſueto ordine ꝯgnoſcendi. ꝓut infra notabit̉. ¶ Mens ꝑuuloꝝ baptizatoꝝ (de quibus minus videt̉.qꝛ nondū hn̄t vſum liberi arbitrij) cēſenda eſt naturaliter ⁊ ſuꝑnaturaliter/ liberedeo frui. qͣꝫuis nō libertate. vt ē arbitrāsſiue deliberās. ꝓpterea nondū dicūt̉ actumereri vel agere ꝟtuoſe. ſed ꝯplacenter ⁊pulcre. cum decore ꝟtutum. cōpulanturip̄i deo ſponſo ſuo Ratio eſt. quia imagoſue mentis. ad ſui reformata eſt honoreꝫpͥncipij. ẜm memoriā intelligētiā ⁊ voluntatem. ¶ Mēs. omnibꝰ hominibꝰ. eſt eqͣlis libertatis. qͦ ad eſſentiā ⁊ actum pͥmū.ſed non qͦ ad actum ſcd̓m. ꝓpter impedim̄ta vel adiutoria. modo iſtꝭ. modo illis aduenientia. Caderet hic ſermo de triplicilibertate. ſcꝫ a coactione. a peccato. ⁊ a ſeruitute Unde eſt preterea. ꝙ libertas arbitrij non poteſt cogi. nec ab hominibus.nec a deo. nec a corpore ꝓprio. cum experiamur ipſam libertatem totaliter frequentius impediri; quo ad actum ſuuꝫ. Sedalid̓ eſt cogi. alid̓ impediri vel deturbari.ꝓut ſcī docēt ¶ Mens pͥmo mō pͥus deſcripto nedū eminet ī cordiſ triclinio ſup̄
A