Super magnificat.

8 5.

rarchiſans poſt filiū purgandō illuminando ⁊ perficiendo Cooperatiue quandoqꝫper principalem ſui donationem. ſecundūteſtimonia miraculorum. multis exhibita. tam in morte qͣꝫ in vita. ¶ Narrat Anſhelmus cuidam moriēti aſtitiſſe Maria.et interrogata q̄ nā eſſet. Rn̄dit? Ego mat̉et regina mīe. ¶ Rurſus ergo maria pōt vtcuiuis in ſuo exitu pn̄s cōſolatrix ductrix/et ꝓtetrix exiſtat. Nō aliter ſuo mō dicer̄ potuimus de omnibꝰ ſanctis ſingillatiꝫ ad robur certe ſpei. ¶ Diſcipl̓s. Grata ſunt iſtadeuotōisqꝫ pleniſſima. Uellē igit̉ ſuſciꝑeſub doctrina tā ſpeculatiua regl̓ari/ qͣꝫ practica velut exꝑimētali qͥs ſit oradi modus.maxime ꝓuocatiuꝰ ad lamentū. ¶ Magr̄Tradit orator Tullius. certos locos/ ẜmquos amplificat̉ miſeratio. ſil̓r ⁊ indignatōqͦs tibi poſſum nūc nūerare. ⁊ ad lamētatōnis excitatiōem inducere. qͣliter a nōnulliscōperi factū ſuꝑ lamētationes Iere. ¶ Diſcipulus Placeret adaptatio ſi non faſtidiret ꝓlixitas ⁊ nō rapina q̄dā videret̉ aꝓpriatiua ſibi traditiōis aliene/ q̄ oībꝰ pt̄ꝫ vltro.¶ Mgr̄ Ueritas a qͦcūqꝫ dicat̉/ ē cōis omnibꝰ ⁊ ſingl̓is/ q̄ ꝑ generatiōes ſe trāſfert vtloquit̉ ſapīa. Nō enī caruit Cicero pͥorumdoctrina. Sic de rhetorica Areſt. qͥ cauſaſdat ⁊ radices paſſionū. Sic de tractatu orationis ꝑ Hugo. ſtudioſiſſime ꝯpēdioſiſſimeqꝫ ꝯdito. Sic de rhetorica diuīa ⁊ vilhelmi ꝑiſien̄. Sic de meditationibꝰ Anſl̓.Bern̄. Auguſti. Iido. et ſil̓iū fas eſſꝫ nosremittere ad auctores. et nihil qd̓ nō nouit̉efficeremꝰ afferre. ne corniculā alienis ornatā plumis. riſui nos p̄beremꝰ. ¶ Diſcipulus Nō ita certe deſipio. nō ita glorior īarrogātia nouitatū vt ita ſapiā. Sed cōſilio Senece ſint apes imitande. colligētesex multis floribꝰ fauos mellis. itaqꝫ materiam afferre nō poſſumus niſi cōem toti ſeculo. Forma vero poteſt eſſe nr̄a vt elemēta cōia ſunt. ſed ꝑ formas mixtoꝝ in ſpēsdiſtinguūtur. Cuperem hoc mō fieret int̓nos. Modus enī tractādi qͣſi formalis eſttollens ſui nouitate faſtidiū. et inuitans vl̓irritans ad aſcenſum. ¶ Magiſter Tradidimus in alio tractatu ſuꝑ initiū cātici marie quinqꝫ verba. ad q̄ tota ſcripturaꝝ ſeriēdiximus reducibilem. et ſcd̓m que cantabibilis eſt omnis melodia paſſionum ¶ Diſcipulus Mente teneo/ Sunt enim iſtaquinqꝫ. Dei magnificentia. munificentia.

miſericordia. iuſticia et noſtra miſeria.Magiſter Quid ſi ad pauciora reduxeroſimul oſtendens concordiaꝫ/ rhetorice myſtice diuine qͣꝫ cum ſeculari. ¶ Diſcipl̓us.Placeret audire. breuitas enim/ memorieſimul et ordīs et luciditatis ē amica Magnam quoqꝫ ſoliditatem habet in ſe doctrina quelibet quam fundat natura rerū/ a qͥbus quia neſciunt mentiri/ gloriabatur Areſto. tam multa didiciſſe et phiſice .i. natuliter didiciſſe. ¶ Magiſter CeleberrimuſHugo/ pinxit ſicut in tabula parua/ radices rhetorice naturalis orationis inſinuādo coloribus Orator quippe nominat̉ aborando Vnde nomina ꝓuenerunt orationibus Tullij demoſtenis et ſimiliū. Sicautem incipit Quo ſtudio quo ve affectuorandus a nobis ſit deus/ ex dei miſericordia et noſtra miſeria ⁊c̄ ¶ Poſitis ſubindeſpeciebus orationis cum diffinitionibuscolligit ſe tandem ad tria. que ꝓpria ſunt oratoꝝ captantium iudicem inflectere. Primum reſpicit ꝑſonam iudicis. Alterum ꝑſonam ipſius aduerſarij. Tertiū reſpicit ꝑſonā ꝓ qua fit oratio. Hec vero tria theologice rducūtur ad duo p̄miſſa .ſ. ad dei iudicis miſericordiam. et ad noſtram miſeriaꝫDiſcipulus Quo pacto ſic. cum indignatio ⁊ immiſeratio/ maxime ſolent amplificari. ab aduerſarioꝝ inſolentia. crudelitate. malicia. fraude dolo. aſtucia facīore. neqͥcia. pteruia? ¶ Magiſter Dicam illud ꝙtheologie ꝓprium eſt attendere. ſcilicet aduerſarium nihil poſſe ad augmentum nr̄emiſerie. deo non ordinante vel ꝑmittentePropterea Iob afflictus et orator ꝑitiſſimus/ poſt tot aduerſantis. ſathane crudeles iniurias et ꝑſecutiones; oraturus iudicem deum pro liberatione ſua; cōuertit totam aduerſarij machinationem et tyrannidem in deum iudicem ſuum; per humilemconfeſſionem. Dominus inquit dedit. dominus abſtulit. Non impugnat maledc̄mſathanā. nec inſectatiꝝ vt raptorem et perſecutorem. Dominus inquit abſtulit Sitnomen domini benedictum: ¶ Deinde ꝑcuſſus plaga peſſima ſcimus quid reſpōderit ml̓ieri blaſphemare ſuadēti Quaſi vnainquit ex ſtultis mulieribus locuta es Sibona ſuſcepimus de manu domini/ malaāt qͣre nō ſuſtineamꝰ Ecce mala ſe de māudn̄i nō ſathane ꝯfitet̉ accepiſſe. Huc accedit ꝙ oīs adu̓ſātiū crudelitas ad nr̄e cumu