Tractatus. Sextus.

lum miſerie retorquetur ſi non auferat iſtāaut comprimat aut in meliꝰ vertat dei iudicis miſericordia. Nulla ſane maior miſeria. qͣꝫ ſi remota pietate velit nos cū ſeueritate tractare. Uides arbitror quemadmodū theologiſantiū or̄o fundatur in dn̄i pietate et in mīa. cum cernant pietatem vnaꝫdei. alteram ſctōꝝ ſanctarūqꝫ oīm. qui ſunttanqͣꝫ aſſeſſores iudicis hn̄tes in cōſulēdoin ſententiādoqꝫ vocē ſuā. Porro. iuſticiadei ſpectat ad ſeueritatem. punienteꝫ ꝑ tortores .ſ. demones. vel hoīes peſſimos. offēſas peccatoꝝ. Deniqꝫ quicqͥd patimur vn̄cunqꝫ ꝓueniat quid niſi calamitaſ nr̄a/ qͥdniſi miſeria nr̄a cenſebitur. ſi nō oīno ī melius vertat iudicis mīa? ¶ Et certe ſalubrius eſt. humilis atqꝫ modeſtius. totā aduerſarioꝝ debachatiōem fremitus ⁊ hoſtilitatem. deuotis ꝓtinus fidei oculis retorqueri ad infallibilem diuine ꝓuidētie legeꝫ. qͣꝫad tortoꝝ/ nihil abſqꝫ ſuo nutu valentiumcrudelitatē et iram cōuertere. ¶ Mentiorſi nō ita practicauit psͣ. Cū tribularer inqͥt ad dn̄m clamaui. Et leuaui oculos meos in mōtes ⁊c̄. Ad te leuaui oculos meos⁊c̄. Et alibi alios ſine numero a ſacris litteris narratos inuenimus ſic oraſſe. ¶ Diſcipulus. Perſpicue cōcordaſti Hugoneſecū/ et cū Tullio. noſtraqꝫ verba qͥnqꝫ ſubternario limitaſti. qͣlem qͥ habet ip̄o ſignoThau triāgulari. ⁊ qd̓ eſt ſignū lugentiūſalutare. ſignatus eſt. Quo igitur ꝓgredimur longius; eo ſe plures offerunt q̄ſtiōeset velut inexhauribili fōte ſapīe riuuli ſcaturiūt Uox iſta multoꝝ eſt. Quid lamentū qͥd fletus noſter/ pōt corā dn̄o/ cuius irereſiſtere nemo poteſt. qͥ nec pnīa mouet̉ vthō. qͥ res ſic admīſtrat vt eas ꝓprios motꝰagere ſinat. Qui nos tētari vult. nōne vultvt hoſtiū noſtroꝝ nō obuiemus inſultibꝰ.Nōne diſpoſuit ab eterno q̄ futura ſunt vtdici valeat illud Sibylle ad Palynurum.Deſine fata deū flecti ſꝑare p̄cando Quidtandem eget noſtris vel bonis vel gemitibus et lacrimis. qui cuius vult miſeretur ⁊quē vult indurat? ¶ Sed qm̄ tales inuenio dubitationes alibi tractatas/ ſtatui nōinſiſtere ꝓ hic et nūc. Cōuerto potius inqͥſitiōem ad marie canticū. Si tres p̄dictasrhethorice ꝑtes ī ſe cōtineat/ qtūs inflecteret dn̄m / ꝓ ſalute cōſequenda. nedū ſui ſolius. ſed mūdi totius. ſatiſfaciēdo ꝑ lamētūdolorem et fletum. cū nihil audiat̉ reſonare

niſi leticiam/ gaudium / et laudes. qualescōfiteor voces hic cōcrepare cōformiter adquattuor verba deo cōuenientia. que ſuntmagnificētia/ largitas/ pietas/ iuſticia Denoſtra vero miſeria verbū nullum. qꝛ quidad iocundū epithalamiū/ tibia funerea:Magiſter. Erras ſi miſeratiōem vllo tempore vel loco/ ſi cantico vel ſilētio/ credideris in Maria defuiſſe. que mater ideo dicitur mīe/ qꝛ quodāmodo ſibi ꝓpriū eſt miſereri miſeris. q̄ figuratur/ apte ꝑ templū ſin̄ſimulacro dedicatū athenis ip̄i mīe. cui ſolis lacrimis et gemitibus offerebat̉ ſacrificium. nō ſanguine hyrcoꝝ vel thaurorumde quo Statius. Nullis incluſa metallisforma dei. mētes habitare et pectora gaudet. Fortaſſis iſta fuit ara. cuius tituluꝫ legit Paulus ignoto deo. ¶ Diſcipl̓s. Patefeceris ergo qd̓ loqueris/ de lamēto Marie cū cātico. ¶ Proderit itaqꝫ generalioricognitione totius rhetorice cordialis. duꝫexemplo doctrinam firmaueris. ſiml̓ ⁊ cordulam noſtri pſalterij decacordi quaꝫ mōtangendam accepimus cōmodius adaptabis. ¶ Magiſter. Et mīa eius a ꝓgeniein ꝓgenies timentibus eum. Ecce duo. miſericordiam ſcꝫ dei ſubueniētis. et miſeriaꝫpeccatoris timentis deū et orantis. Putonō dubitas de Maria qͥn cum ꝓph̓a viditomnis cōſūmationis finem. Credis p̄terea ꝙ noſtre redemptionis miſteriū fuit finis huius cōſūmationis. de qua non ſiluit xp̄us in cruce dicens. Conſūmatum eſt.Cognoſcis. ſubinde. quot et quātas quales et quotiens/ lamentationis materias/ſecum habuerit. finis conſūmationis huiꝰmiſterij. Deniqꝫ non negabis. quin Maria conſeruabat omnia verba hec conferens in corde ſuo. hoc eſt enim ſecretarijſui Luce teſtimoniū. ¶ Diſcipulus Om̄ibus his aſſentio. ꝓgredere. ¶ Magiſter.Concedis inſuꝑ ꝙ Maria nō ſatiabaturdulcedine mirabili/ cōſiderare altitudineꝫcōſilij diuini. ſuꝑ admirabili pijſſimo myſterio redēptionis generis humani. cum ſimile legas d̓ Auguſtino. Cuius ſenſus īteriores non erant ꝑfectionis illius et perſpicacie. comparabiliter ad Mariam. Atvero legimus pariter in Auguſt. lacrimas⁊ lamenta. et potiſſime circa mortem ex duplici recogitatione. legenda ſua teſte. Duꝫꝓfundius ſecreta diuinitatis. et familiarius miſeriam humane fragilitatis. rimaret̉

E.