Super. magnificat.
.8 5
abſqꝫ numero. de gaudio vel triſticia ſtultoꝝ. qui dum letantur inſaniunt. dum triſtantur furiunt Sit colloquiū p̄ſens de lamento ſponſe dum adhuc ꝑegrinat̉ a ſpōſo. poſtqͣꝫ de canticis et epithalamio ſatisabunde cōfabulati ſumus. Magr̄ Fiat vtvis. et vnde vis exordiamur? Puto ꝙ a lamento languoris ſponſe querentis ſponſum in lectulo quietis .ſ. ꝑ noctis cognitionis enigmatice et nō inuenientis. Sꝫ neqꝫ ꝑ vicos et plateas ciuitatis dum anxiacircuit et diſcurrit. dum adiurat filias hieruſalem ciuitatis que eſt libera mater nr̄a/ꝑ obſecrationes ardentis deſiderij Si inueneritꝭ inquit dilectū meū vt annuncietꝭei qꝛ amore langueo. ¶ Diſcipulus Imopͥus ſentio cōferendū de lamento ſpōſe. cuiſponſus/ ob turpitudinē ſuā deformitateꝫqꝫ dedit libellū repudij qꝛ vetula ſcꝫ et rugꝭarata. qꝛ depoſita a ſede ſtabilitatis ⁊ honoris. ſedet in puluere vanitatis. aut vagaturegreſſa poſt veſtigia gregū illoꝝ. qͥ ab vnitate gregis ſponſi ſe ſeꝑant/ aut certe famelica inanis et egens effecta/ paſcere q̄rit hedos fedoꝝ deſiderioꝝ. iuxta tabernaculapaſtoꝝ/ que ſunt cōuenticula hereticorumiſtoꝝ qͥ verbis et exemplis/ ab ouili paſtoris vnius qd̓ vnicū eſt/ ſe diuidūt. nō amici ſed ficti ſodales effecti. Fallor ſi nō ſponſas tales. vetulas et rugoſas. vagas et eſurie cōſumptas. notabat pulcerrima mulierū qͣꝫuis genere maſculino loq̄ret̉. Nō eniꝫeſt in amore ſpūali maſculus aut femina.Dixit ergo de ſponſo. Diſꝑſit ſuꝑbos mēte cordis ſui. Itaqꝫ ſicut te docente didicipulcritudinē cōſiſtere in veritate. vnitate:et bonitate. ſic oꝑtet ꝙ ex iſtoꝝ carentia reſultet turpitudo. ¶ Magr̄. Sagaciter aduertiſti. vn̄ vero reputas tale incōmodumturpitudinis odioſe accidiſſe ſponſe ¶ Diſcipulus Nimirū ex ignorantia ſui et ſuꝑbia qͦꝝ qd̓libet/ aut diuortꝰ iū/ aut repudiū oꝑatur. Si ignoras te o pulcerrīa mulierum egredere ⁊ abi. Ecce de ignorantia.Porro de ſuꝑbia vaſti legimus. et in cātico marie de ſuꝑbis audiuimꝰ potentibꝰ etdiuitibꝰ. nec alicuiꝰ vt dicūt egētibꝰ ⁊ īſtruit qꝛ miſeri ſunt ⁊ miſerabiles pauꝑes ceciet nudi qͣles euomit a ſe deus. qͣles diſꝑgita mēte cordis fui ſine mō necnō de ſede veritatis. deponit ſine numero. demū inanesſine pondere bonitatis ordiniſqꝫ dimittit¶ Eiſter Loqueris ẜm tropologiam.
et allegoriam. que repudiū hmōi varijs locis notant in ſcripturis. maxime ꝓpheticisin yſaia. Ezechiele. Ieremia cum ceteris.Iſaias pͥmo ſub typo vinee electe que debuit facere vuas et fecit labruſcas. Poſteaſub figura tyri Sume cytharam penitētiecircūi ciuitatem eccleſie vel celeſtis patrieper or̄onem. meretrix obliuioni tradita .i.repudiata. bene cane et frequēta canticū ꝑpetitiōem venie. vt memoria tui ſit ꝑ recōciliatiōem mīe. Talem deplorat IeremiaſEt egreſſuſ eſt inquit a filia ſyon oīs decoreius. ¶ Diſcipulus Scio multa ſunt inhanc ſnīam que triplicem ſtatū ſponſe notant. Quedam eſt recōcilianda ꝑ abiectionem turpitudinis vt iſte qͣs loquimur igͦrantes et ſuꝑbe. Quedam exercenda ad nitorem pulcritudinis. Quedam citius ītroducēda ad fecūditatem generationis Sicquerunt̉ aſſuero virgines. q̄ pͥmo ſegregātur a ppl̓o. de hinc decorantur pigmētꝭ varijs in triclinio demū collocantur in thalamo Sic filij iſrl̓ pͥmo fugiunt ab egiptijset ſummerſo pharaone ꝑ baptiſma fluminis aut flaminis. tranſent mare rubꝝ. poſtea tranſeunt ꝑ deſertum tandem iordanetranſito comedūt terre ꝓmiſſionis fructū.Hec eſt via triū dieꝝ. poſt qd̓ triduū reꝑit̉Ieſus in templo celoꝝ in medio ſenioruꝫſanctoꝝ ſuoꝝ. Deuiqꝫ triplex iſte ſtatꝰ diuiſione diuiditur Incipientiū ꝓficientiūet ꝑfectoꝝ. Nunc eſt queſtio. quid cuilibethuic ſtatui ſponſe ſit eligibilius au exultatio vel lamentum ¶ Magr̄ Oportet nosaddere dictis pͥoribus/ primitus diſtinctōnem de lamento. Unū eſt in ſola rōne. nōredūdās paſſionaliter ad ſenſualitatem. ethoc appellatur diſplicentia vel odium veldeteſtatio vel abominatio. libere elicita ꝑiudicium rationis. Sic ꝓportionabiliterde gaudio et deſiderio et ita generaliter deomni nomine/ paſſionem ſonante/ competit accipere ſuo modo ¶ Lamentū Aliudeſt quod oritur ⁊ radicatur in ſenſualitate.aut ortū in rōe/ diriuatur ⁊ redūdat ad corſenſuale/ non aliter de ceteris affectibꝰ qͦsph̓i ſolas proprie voluerunt dici paſſiōesque ſenſum afficiunt et quodammodo affligunt. Amplius vero vt modo notabat̉/lamentum vnum eſt temꝑale. hoc eſt ꝓ ſolum temꝑalibus incōmodis. app̄henſis/ arōne ſub rōne pene afflictiue. Aliud ſpūale. ꝓ ſolis malis culpe. app̄henſum ſb̓ rōe
.j.
y.