Tractatus. Sextus.

Altera ſimiliter inducta eſt de noticia ītuitiua/ que rōnabiliter apparebit ſi cōſideremus cōſequentias iſtas et ſimiles nō valere. Hec res ē intellecta. ergo hec res eſt. hecres eſt imaginata. ergo eſt. hec res eſt intuitiue viſa ꝑ ſuaꝫ ſpēm. ergo eſt. ſicut nec iſtahec eſt res cognita a deo intuitiue ꝑ ſuā eſſentiam. ergo iſta res eſt. demonſtrata re q̄ēſolum poſſibilis nec fuit nec erit. Tertiadiſtinctio eſt de quidditatiua cognitōe reiCognoſcitur itaqꝫ res. vno mō ẜm quidnoīſ/ ſic̄chimera cognoſcit̉ qꝛ ſcimus qͥd ſic̄nomen ſignificat .ſ. chimera. Scd̓o d̓r rescognoſci qͥdditiue. qn̄ ſcitur qꝛ talis res eſtactu/ aut ſub quadā generalitate cognoſcūtur alique ſue ꝓprietates et cauſe. Si nonadmittitur hoc membrum diſtinctionisvix relinquetur aliqua cognitio quidditatiua de rebꝰ etiam creatis ⁊ viſibilibꝰ.¶ Tertiomō ꝓprijſſime qͥd eſt de re ſcitur. dūip̄a cognoſcit̉ ꝑ ſuam cām ꝓximā et totalē:Sic enim intelligit̉ illud ph̓i. Scire ē reꝫꝑ cām cognoſcere. ⁊ qm̄ illius ē cā ⁊c̄. Cognoſcimus h̓ qͥd eſt deus/ duobꝰ pͥmis modis Tertius vel eſt ꝓprius deo ſoli velcommunicatus btīfice viſioni. vbi ſacie ad faciem videbit̉ ſctm̄ nomē eius. ⁊ cātabit̉ ī idip̄m. Magnificat aīa mea dn̄m.SSequitur tractatꝰſextus dragmaticus ſuꝑ hoc verſu. Et mīaeius a ꝓgenie in ꝓgenies ⁊c̄. Ubi de lamēto marie. ꝑ notulas centum.¶ Prima notulaC mīa eius a ꝓgenie in ꝓgeni⁊es timētibꝰ eū ¶ Diſcipulꝰ Sꝫtio quēadmodū cōſonat in cātiro ſuo maria cū pr̄e ſuo. cuiꝰ invno pſalmo eſt intiū. Mīam et iudiciū cātabo tibi dn̄e. Timor itaqꝫ venit ex cōſideratione iudicij. Quid eſt igit̉ in hoc cāticoiungere mīam cū timore. niſi mīam ⁊ iudiciū ꝑiter cātare? Quid p̄terea mīam ⁊ timorem deo pſallere/ niſi exultare cū tremore?Sunt in hoc cātico tenor iuſticie ⁊ molliscātus mīe. Sed qō eſt. ſi maria iūxerit cantās ⁊ cōferēs in corde ſuo cū ſpūs exultatōne/ lamentū iuſticie/ p̄ſertim qꝛ dictū eſt ꝙin oēs affectionū voces ſe cantātis marievariabat affectus. Sic enī leuius inducipoterimus nos peccatores ſꝑ cū letis miſcere triſtia. deſiderare lectulū ſpōſi: ſꝫ time

re ſpeluncam inferni. girare ꝑ meridiem / ſꝫflecti ad aquiloneꝫ/ ſperare de mīa/ ſꝫ timeriudiciū. ſciretꝑs ridendi. et tempus flendiSi ſpes eleuat ad p̄ſumptiōem deprimattimor. ſed nō ad deſperatiōem. Reſiliat timor ab hororē ſeueritatis ad placorē benignitatis. Dicat oīs xp̄ianus Impulſus / euerſus ſum vt caderem ꝓpter miſeriam iniquitatū mearū. et dn̄s ſuſcepit me/ ẜm multitudinē miſerationū ſuaꝝ. ¶ Magr̄. Lamētata eſt abſqꝫ dubitatiōe cū multis/ tūcapud dei aures mētis ſue ploratibꝰ ꝟgo beata. Abſit vt imitaret̉ inertiā iudeoꝝ. quaꝫſub inducta ꝑabola pueroꝝ in foro ludentiū damnauit xp̄s. cecinimꝰ vob̓ nec ſaltaſtis. lamētauimus nec ploraſtis. Iudei ſiquidē ſi ꝑ allegoriā loqͥmur. neqꝫ xp̄m māducantē cū eis. nec Ioh̓em abſtinētē in heremo ſuſceperūt. ſed vtriqꝫ detraxerūt Sicmente corrupti hoīes/ oīa ad ſuū trahūt interitū. quēadmodū egris auribꝰ nec carmēplacet nec lamentū. vt in corꝑalibꝰ non minus ſpūalibus cantibꝰ et auribꝰ. ¶ Diſcipulus Offert gͦ qō dū ſederimꝰ ſuꝑ flumiababilonis huius exilij qͥd eligibilius ſu vl̓cantare et ſaltare vel lamentari et plorare:¶ Magiſter. Nōne ſolutiōem aperit nob̓qͥ de ſedetibꝰ ſuꝑ flumina babilonis et flētibꝰ ſubiūgit. In ſalicibꝰ in medio eius ſuſpēdimus organa nr̄a. Deinde. Quō cantabimꝰ cāticū dn̄i in terra aliena. Legimꝰxp̄m crebro ploraſſe ⁊ doluiſſe exultaſſe ſpiritu ſemel Maria ſemel exultauit in cantico. Iohannes cuius hodie dum hec ſcribimus/ decollatiōis dies agitur. exultauit ſemel in vtero. O quotiens marie animā. doloris gladius pertranſijt Iohannes/ exemplar et precor penitentie. non minus operibūs qͣꝫ p̄dicatione quotiens bene crediturlamentaſſe. Saltat herodiadis filia cumgaudio. et precium ſaltationis ſibi dat̉ caput Iohānis in diſco. Egrediūtur inquitIob de gaudentibꝰ Egrediuntur qͣſi greges paruuli eorum et infantes eorum exultant luſibus Tenenttympanum et cytharam. et reſpondent ad ſonitum organi. ducunt in bonis dies ſuos. ⁊ in puncto ad inferna deſcendunt. Et quid eccleſiaſtes denunciet audi. Melius eſt ire ad domuꝫ luctus qͣꝫ ad domum conuiuij. Et iteruꝫ Riſum reputaui errorē. ⁊ gaudio dixi. Cur fruſtra deciperis. ¶ Diſcipulus. Nolo vexent te allegationes hmōi que ſuꝑpetunt

C

A. ij