Super Magnificat

84

amore vel affectu/ rerū inaīatarū. qui vtiqꝫamor vel appetitus/ cūſequitur formaꝫ naturalē ip̄oꝝ ad loca ſua; tanqͣꝫ fines ſue cōſeruationis. ſicut ignis/ cauſans ignē datformam ſuam. cū inclinatiōe ad locum ſuūſurſū in qͦqͥetatur. ſi eſt. mouetur aūt ſi nō ēinpedimento ceſſante. ¶ Reſtringamꝰ adamorem triplicē qͥ ꝓpoſito nr̄o cōgruit. vtoſtendamꝰ ꝙ deus ꝑ amorem cognoſci nōpoteſt ſine ꝯgnitiōe p̄uia ⁊ ꝯmite. Sic ꝑinde palā fiet. q̄ ſit et qͣlis cognitō ꝑ amorēꝑ experimētalē eiꝰ noticiā. ⁊ qͣliter ītuitiuadici poteſt ¶ Itaqꝫ ꝑceptō amoris vel affectualis vel exꝑimentalis/ eſt ꝓprijſſime intuitiua. nō qͥdē ſꝑ de re dilc̄a. ſꝫ de ip̄o amoris actu vel affectu qͦ tenditur ī dilectū. Siſtath̓ oro deuota mēs. ⁊ attēdat qͥd intēdithec veritas oſtēdere. Dicit em̄ duo. Unūꝙ amor vel affectꝰ/ ſentitur intuitiue vel expimētaliter ꝓpzie ⁊ ꝑ eſſentiam. et hoc tertōdicimus; niſi ſe cōiūgat amanti immediate ꝑ eſſentiam ſuā. ⁊ nō ꝑ alienā ſpēm. nontn̄ ſine actu cognitionis medie inter amatem et amatu; qͣꝫtūlibet amatū ſit eēntialit̓pn̄s amanti Capiamus exemplū pͥmitusdetertio in diuinis et in beatis. Itaqꝫ deꝰ.pater/ nō ꝓduxit ſpūm/ niſi pͥus origine ꝓduxerit verbū. qd̓ in forma dei eſt ẜm apl̓ꝫPorro generado ⁊ cōicando verbo formādat cōſequētia ad forma. Quid aūt cōſeq̄ntius ad formam eſt niſi ꝙ inclinet̉ ⁊ afficiatur ad ſuū pͥncipiū/ et locū generatiōis ſcꝫ.quēadmodū exꝑimur in generatione naturali ignis vel alioꝝ. quibꝰ poſt mēſura numerū ⁊ formam. datur pondus amoris naturalis ad locū ſuū. et hec quidē materialiter in immaterialibꝰ. in ſpūalibꝰ ſpūal̓r. ſic̄in angelis. ſic in aīa rōnali. īmo ſicut altiori longe mō in verbo diuino. qd̓ ex formadiuinalis pr̄nitatis ſibi cōicata/ cōſequenter inclinatur afficit̉ ⁊ inamorat̉/ ⁊ zelat peramorem ſuū ſpiratū/ qͥ ſpūſſanctus eſt/ redire ad prēm/ circulo cōpletiſſimo/ vbi nōdiffert alpha et o pͥncipiuꝫ et finis. Et heccirculatio in eternū eſt/ fuit et erit. ſicut pater eternaliter dat formam ſuā filio ⁊ conſequēter eādem vim ſpiratiuam cōicat filio.ꝑ qm̄ vim ſpiratur cōcorditer ſpūſſanctusamor vtriuſqꝫ. ¶ Redeamus ſuꝑ alia duodicta. Primū ⁊ ſcd̓m. Itaqꝫ ſcd̓m dictū eſtꝙ talis noticia nō ſemꝑ eſt intuitiua vel ꝓprīe exꝑim etalis rei dilectę Rō manifeſtaeſt. qꝛ nō ſemꝑ eſt noticia talis ſimplex et ī-

mediata ꝑ obiectalem ⁊ immediatā notionem rei dilecte. ſicut ſupponitur et crebrovidemus. Primū vero ſtatim ꝑſpicuū eſtintuenti deſcriptiōem noticie intuitiue etexꝑimentalis ꝓprie dicte. Nihil enī magisimmediate et ſimpliciter ⁊ ꝑ eſſentiam et ꝑobiectalē actu pn̄tiam ſentit̉/ qͣꝫ amor intimus vel affectus ſit iſte intellectualis. ſit ſēſualis. ſit de re pn̄te vel abn̄te. vel nō exn̄te¶ Collatur attn̄ calūnia ſuꝑ hec que dicit̉de abſentia rei dilecte vel nō exn̄tia eiꝰ. Etdicamus cū ph̓is ⁊ theologis ſubtiliſſimisqd̓ omnis res creata/ habet triplex eſſe. qͦꝝqd̓libet poteſt dici pn̄s ſuo mō. Habet eſſein arte diuina/ nec qualecūqꝫ eſſe ſed diuinū et vitale. qd̓ factū in ip̄o ſcꝫ verbo vita erat. Et qualis vita? Nimirū illa q̄ eſt luxvera q̄ illuminat omnem hoīem veniētem inhunc mūdū. Si qͥdem omnis creatura eſtin deo creatrix eſſentia. Habet ſcd̓m eſſe/ īintelligētia angelica ẜm ſapīam quā effudit deus ſuꝑ oīa oꝑa ſua. q̄ ab initio creataeſt immediate angelice. poſtmodū de multis. hoc eſſe cōicatū ē oībꝰ in pͥma creatiōeet in cōſequēti in oīm hoīm illuminationeet plus et minus clarius et obſcurius. Habet tertiū eſſe omnis creatura in ꝓpriogenere ſeu materiali ſeu ſpūali ¶ Coaptemꝰdiſtinctiōem triplicis huiꝰ eſſe ad reꝫ nr̄aꝫet dicamus ꝙ nulla res amari pōt vniuerſaliter loquēdo/ niſi pn̄s ſit amanti. alterotrium modoꝝ p̄cedentiū. q̄ referūtur adduos ſcꝫ ad modū pn̄tie eſſentialis inꝓpriogenere. vel ad modū pn̄tie intentionalis ſeuformalis in ſua cognitione. Un̄ deus ſi ꝑimpoſſibile nō cognoſceret creaturas/ ip̄enō diligeret eas qꝛ in pͥncipio qd̓ eſt v̓bū.creauit oīa. portans oīa verbo virtutꝭ ſue:Sil̓r in angelis. amor nō eſſet ad alia a ſe.īmo nec ad ſe niſi tale qd̓ amatur pn̄s eſſeteſſentialiter vel intentionaliter diligenti vl̓cognoſcēti. ¶ Obijceret aliqͥs ꝙ inſenſibilia ferunt̉ pondere ſuo ad loca ſua. nec tam̄iſta cognoſcunt. Rn̄ſum eſt pͥus ꝙ habētnaturalem formā ſua in ſeip̄is. cui data eſtet imp̄ſſa/ talis inclinatio cōſequēs formāUn̄ nec habet ꝓ incōuenienti/ doctor vnꝰtotus ſeraphicuſ cōcedere. ꝙ in omni re ſitimp̄ſſus quidā motus cognitionis naturalis/ dirigētis quodā ſuaui impetu/ reꝫ qͣꝫlibet in ſuū finem. ſicut et in angelis/ ſicut ⁊in hoībus/ ſicut in aīalibus ꝑ cognitioneꝫſuꝑadditam/ qͣſi formalem et accentaleꝫ

An. 4

O

P.