Tractatus. Quartus.

tam anime qͣꝫ ſpiritui Unde reddetur claruꝫ. impaſſibile. agile. ſubtile. Nolo tamēexiſtimes ꝙ ſpiritus ⁊ anima ſunt in eodēhomine/ modo vel tunc due nature diſtincte. vel due anime ⁊ eſſentie. licet fuerit aliquando articulus in anglia condemnatuſdicere ꝙ non ſunt due anime in homīe eodem/ rationalis ⁊ ſenſitiua. Prior vero ſententia tenēda eſt ꝓut eccleſiaſticis dogmatibur continet̉. Dixit chriſtꝰ ꝙ poteſtateꝫhahebat ponēdi animā ſuā. ſꝫ ꝙ illa ſit ſpiritus. notauit euangeliſta Tradidit ſpūm¶ Diſcipulꝰ Pridē ita dixiſti. pridem itanouiſti. expone quod ordiris? ¶ Magiſter Quia loquimur de dotibus que ſolētattribui nubentibꝰ Sponſus enim dotatſponſam. ⁊ nulla creatura/ non vuita diuinitati (vt excipiatur anīa chriſti) digniorfuit dei ſponſa noīari Maria vti ꝓ ſponſi ⁊ ſpōſe metaphora dum inquirimꝰ beate Marie laudes. atqꝫ preconia. dū viatrixetiam ꝑegrinaretur in terra ¶ DiſcipulusGratanter ac letus accipio. qͣtenus in hisaſſumptionis ſue ſolennijs/ dum canticacanticorū reſonat eccl̓ia tanqͣꝫ epithalamium ſuū/ materia conquirēdi iocundiſſimaminiſtret̉ ¶ Magiſter. Animaduerte quēadmodū tres in matronio ſuccedūt gradꝰEſt enī matrimoniū initiatū eſt ratum. eſtconſummatū ¶ Diſcipulꝰ Scio. ſꝫ quidob hoc texere vis? ¶ Magiſter Uolo dicere virginalē ſpōſam noſtrā/ ẜm tripliceꝫhunc ſtatū. triplicē habuiſſe beatitudineꝫ.Beatā reſpice primo modo dū ab inſtanti creationis ſpūs ſui. initiatū eſt matrimoniū cū eterno ſponſo deo. per arram fidei.ſpei caritatis ⁊ ceterarū virtutū. Beatā reſpice ſecūdo modo. dum matrimoniū plene conſummatū eſt in aſſumptione corporis ⁊ anime/ cū eternitate dotū ſuarū. Beatā intellige tertio modo quando matrimoniū fuit ratū in conceptione filij dei. ⁊ deinceps ꝑ gratiā conſummatū. ne diſſolui poſſet ꝑ peccatū qͣꝫuis ad cubiculi ſecretū. primo fuit in aſſumptione introducta vbi fuit ⁊ eſt matrimoniū conſummatū. ¶ Diſcipuluſ. Iaꝫ velut per rimulas. incipio videre quo tendit iter tue deductionis?Magiſter. Uidebis apertius ſi pauculade dotibus enumerauero potius qͣꝫ docuero. Tres idcirco dicuntur doteſ. ſponſe adcubiculum ſponſi recepte ꝑ gloriam. viſiofruitio et tentio. que reſpondent tribꝰ theo

logis virtutibus vie. que ſunt fides. ſpes. ⁊caritas. et tribus anime viribus. rationaliconcupiſcibili iraſcibili. Dicūtur inqͣꝫ igitur dotes. quia ſunt habitus diſponentestres iſtas vires ſcd̓m mentem. que eſt ſpiritus. immo vnꝰ tunc cum ſponſo ſpiritꝰ. adactꝰ/ qui beatitudinē conſtituūt. quiqͥ ſuntintuitiua viſio. ⁊ actualis fruitio cū eternitate. Ad quid valent dices iſte dotes? Sane quatenꝰ ſpōſe ſuppetet. vnde portet iugū ſuauiſſimū ⁊ onus leuiſſimum beati cōiugij. vbi fit mens ſuo modo parens verbi⁊ ſacrarium ſpirituſſancti. Nunquid videtur talis. tantiqꝫ filij educatio iugis et eterna qualem habet ipſa mens verbigena. v̓go in vnum mater ⁊ filia. ¶ DiſcipulusCōueniſſe credimꝰ hec tria ſimul in Maria. ſed quo pacto conueniant in menterationali non ita perſpicio vt virgo dicaturmater ⁊ filia? ¶ Magiſter. Uirgo nominatur propter ſinderiſim. que nunqͣꝫ violatur. Mater. quia parit in ſe verbum. rorāte deſuꝑ patre luminū. cuius eſt filia. cuiuſfilio nuptialiter cōiuncta eſt. Quid ni tūcpſallet ⁊ exultet Marie ſpiritꝰ in deo ſalutari ſuo. laudans. pſallens ⁊ iubilans plenō totoqꝫ cordis affectu. hoc canticorumcanticū amoris per amorē canticū nuptiale. quod dicitur epithalamiū. Canticū nouum. ꝓpter illuꝫ. qui noua fecit omnia. Tenor huius cantici cōſiſtit in eſſentiali beatitudine viſionis dilectionis et fruitionisdei. que ſemꝑ vno ⁊ inuariabili tanore ſubſiſtit ⁊ reſonat. Porro reſpectus creaturaꝝtam in verbo qͣꝫ in proprio genere. mouetad canticum multiplici varietate decorumtanqͣꝫ pro diſcantū. Neqꝫ dubitaueris omnes ⁊ ſingulas in vnum concurrere. mentalis ſpiritus affectiones. Formabitur eniꝫmelodia ſpiritus. ad exemplar armonie ſiue melodie dinalis. que ſtabilis ſemper inſe manens faſtidire non poteſt. tanqͣꝫ aſſidue renouetur. ¶ Habes ecce veritatemconcluſionis vnius quam tu tibi declarari quandoqꝫ poſtulabas; ſi Maria in hoccantico ſe in omnes perfundebat affectꝰvel anime paſſiones. ¶ Diſcipulus. Habeo forte pro ſtatu glorie. qͣꝫuis ambiguum videatur. ſi ſint in ſpiritibus beatoruꝫomnes affectus. tot ⁊ tales. quot ⁊ qualesſentimus in via. immo non eſt dubium dedolore. Non enim erit amplius ibi luctusneqꝫ clamor ſed nec vllus dolor? ¶ Vgr̄

H