Tractatus. Quartus.
onem. non enim velle poſſumꝰ incognitaAppetitus vero quaſi circulo quodam. redire conatur in appetibile. ⁊ ſe ſibi dare; cōmunicare. vel imprimere. Propterea dicitur anima dū dilectum cogitat. ⁊ imagineꝫſui format vel ſpeciē; ꝙ ſibi dilectus imprimitur. Dum vero diligit. ip̄a ſe dilecto dat⁊ explicat. ⁊ ad ip̄m quaſi foris egreditur.Diſcipulus. Quid adrem noſtram?Magiſter. Multū per omnē modū. Hoceſt illud miſticū verbū xp̄i de dilecto ſuo. ꝙingrediet̉ ⁊ egredit̉ ⁊ paſcua inueniet Hocitem aliud de moyſe. qui minauit gregē adinteriora deſerti. vbi vidit dominū in flamma rubi. Gregem intellige. totā cogitationū turbam. que ad interiora mentis colligitur. Eſt alter ordo dū Moyſes vocatusa domino de nube caliginis exit ad ipſumſicut chriſtus relicta turba aſcēdit ī montēSic anima ſubintrans ſe ⁊ trahens ad ſeſponſum per cognitionē. dici poteſt paſcere ſponſum. Sic ip̄m habere in lecto pacifice mentis. ⁊ coanguſtate. ne ſit locus adultero. Exiens vero per dilectionē ad ſpōſum trahitur ad ſponſi palatium thalamūvel cubiculum. ¶ Diſcipulus. Quid poſtremo: ¶ Magiſter. Siquidem in hacconiuctione. ſponſi ⁊ ſponſe per dilectionem / conſurgit delectatio. dum rurſus imprimit ſe dilectus in dilectam. ſugentē vbera conſolationis ſue. Dicitur hinc delectatio quaſi quedam lactatio. Hinc eſt fruitōcomplectans vniuerſas beatitudinis partes. vt dotes. tentionem vel apprehenſionem inheſiuam pro cognitione ⁊ dilectione pariter ⁊ delectationē. Sic fruitionemdeſcripſit Auguſti. ꝙ eſt amore inherere alicui rei ꝓpter ſe in qua mētis delectatio qͥeſcit. ¶ Diſcipulus. Dum rapit nos eſtamoris/ obliti ſumus pene inqͥſitionem pͥmitus occurrentem ſuper verbo tuo o btābtāꝝ. Ecce enim ex hoc beatam me dicentomnes generationes. ¶ Magiſter. Regredi licet quando volueris. ¶ Diſcipulus. Pulſat hec animum queſtio. qua ratōne potuit abſqꝫ ſpiritu iactantie. humilisancilla domini/ tam excelſum de ſe ꝓferre preconiuꝫ? Subit inde queſtio. quo nomine digniori Maria nomīetur. An beata/ que cecinit. Ecce enim ex hoc beatamme dicent omnes generationes? Subſequitur alia queſtio. quot modis Maria
dicta ſit beata? ¶ Magiſter. Conabor ſatiſfacere queſitis his. Et quideꝫ de primoſcieris animā Marie magnificaſſe dominū non ſolum. quia magnus in ſe eſt ⁊ magnus a creatura ſua predicatur ⁊ colitur. ſꝫetiam quia magnificam reddit animaꝫ cuimagna facit qui potens eſt. Nunquid parum tibi magnificata videtur Marie anima. que operationi ſupra modum magnifice fuit auſa prebere conſenſum dicens adangelū. Fiat mihi ſcd̓m verbuꝫ tuū. Quideſt hoc/ niſi fiam mater filij cuius pater eſtdeus? Quid excelſius. quid ſublimius vl̓(vt alius vult) arrogantiꝰ poterit cogitari.¶ Diſcipulus. Hoc mouet multos. quomōdo ſtant ſimul ⁊ in vnū conueniūt/ tanta hūilitas ecce ancilla domini cum tantamagnificentia fiat mihi ſcd̓m verbum tuūtalis abiectio cum tali gl̓ia? ¶ Magiſter.Doceat nos ph̓ia ſi theologia parum eſt.conditiones magnifici. ſeu vim virtutismagnificentie. Magnificus vtiqꝫ. non dehonore vel gloria curam habet. ſed de operibus preclariſ. que gloria digna ſunt ⁊ honore. colit lucem. ſpernit vmbram. Gloriaſua eſt ſicut dicit apoſtolꝰ. teſtimoniū conſcientie ſue. Non de alieno pendet iudiciocui modicū eſt ſi iudicet̉ ab hominibus vl̓ab homine aūt ab humano die. Nam quiſe iudicat dominus eſt. Fit humilis proinde in fuga glorie. fit magnanimus in operatione magnorū. cum dignitate meritoꝝDeniqꝫ cum gloriatur. in domino gloriat̉Obſeruat hoc magnifica noſtra ⁊ magnificanda. que tota in dei gloriaꝫ refudit beatitudinis ſue famam. Quia fecit inquit mihi magna qui potens eſt. Non ergo mihigloria. gloria ſola ſibi. Fuiſti propterea virgo beata ſicut angelus dei. vt nec benedidictio te moueret nec maledictio. per elationis aut deiectionis vitium. Que/ quomagis gloriam fugiebas; eo magis te ſeq̄batur. ſicut vmbra corpus. Eſſe bona. nōvideri/ volebas. ¶ Diſcipulus. Magnificus/ magnorum dignus honorum. nunquid iniquos iudicat eos qui ſe ſpernunt¶ Magiſter. Plane ſic iudicat. cenſetqꝫpuniendos. non propter ſe ſed propter iuſticiam ⁊ alienam vtilitatem. At vero longe diuinus. dat fides cum gratia. magni ficentiam cum humilitate coniungi. qͣꝫ inanis ph̓ia. Dicit ex ſententia. Nō noh̓ dn̄e
D.