Super. magnificat.

habeat anima talis. iam facie decora. iamvoce ſuauis. ſuſpirabunda dicere. Dilectꝰmeus mihi ⁊ ego illi. qui paſcitur inter lilia donec aſpiret dies ⁊ inclinentur vmbre¶ Diſcipulus. Quid oro vult hec interrupta ⁊ in explicata penitꝰ locutio? ¶ Magiſter. Audiſti iam voces amoris ideo nōperfici; quoniaꝫ tot occurrūt anime deſideria valida/ ꝙ nequeunt ſimul erūpere. Cōfundunt ſe potiusˡ ⁊ opprimunt. Sentitamas. quicquid exprimere poteſt. nihil adhoc quod optat ſatis eſt. Quare dat ſe magis intelligi per interruptōnes more interlectionum. ab imo pectoris. eructatas velerūtas. Solet inde patere taliter anhelantibus quorſum mittitur illud ſuſpirium:Diſcipulus. Da ſupplementū verboꝝiſtorum. Dilectus meꝰ mihi ⁊ ego illi:Magiſter. Quis arenulas maris. aut pluuie guttas dinumeret? Quis inſcrutabiliaſcrutetur corda? Non facilius eſt id quodrequiris. Nihilominus aliquid accipito.Dilectꝰ meus mihi intendit ⁊ ego illi. Dilectus meus mihi oculum amoris dirigit.oſculum porrigit. loquit̉. aſſentit. blandit̉.⁊ ego illi Dilectus meus. mihi finis omnium deſiderioꝝ meorum. ⁊ oīum cogitationū ⁊ intentionū cordis. ⁊ operationis cuiuſtibet ſeu motiōis cardo centrū eſt ⁊ axis⁊ ego illi totum quod dat reddo. Dilectusmeus mihi delitioſus eſt. amoroſus eſt. cōcordans eſt. ſuauis. eſt. benignus eſt. iocūdus eſt. delectabil̓ ē. Mihi oīa eſt. Quippe cum quo ſum vnum cor. vna anima. vnus ſpiritus. Ideo dilectꝰ meus mihi vnitur ⁊ ego illi. Dilecius meus ſe mihi deditin precium in mortem. quomō nō omniamihi ſecuꝫ donauit: ¶ Diſcipulus; Quopacto dicitur ſe donare deus. qui nuſqͣꝫ abeſt. Qualiter eſt anima ſibi finis deſideriorum ſuorum vel operationū. qui propterſeip̄um omnia operatus eſt ſcd̓m ſapientēMagiſter. Docet angelica ſalutatio.modum donationis dei. Salutatur enimMaria per angelum. ſic anima per ſpiritꝰſancti aliquem inſtinctū. qui loquitur pacem ad conuerſum cor. Mandat quoqꝫ ſalutes. dicens anime ſecreto cordis ſilentioSalus tua ego ſum. Et illud. Remittunt̉tibi peccata tua. Uade in pace. Non eniꝫdatur ſalutatio excōmunicatis. nec eis qͦrum preſentiā horreſcimus. Sic inuenit

apud deū gratiā anīa/ que per eū fit diſpoſita ⁊ organizata ſuo modo/ calore vitali gr̄ead ſuſceptionē domini. de quo ⁊ a quo viuit anima non minꝰ qͣꝫ diſponit̉ corpus organicū/ per armoniā qualitatiuaruꝫ diſpoſitionū ad anime ratōnalis introductionēfaciendam in corpore. Tunc audit animadominꝰ tecū. quia ſe dat ad nutū anime vtfruatur ſe. ⁊ alio quolibet vtatur in ſe ⁊ ꝓpter ſe. Unde fit amoris illa reciproca donatio mirabilis. quo manet in caritate indeo ⁊ deus in eo. Dilectus meus mihi ſuꝑple ſeipſum dat ⁊ ego illi ſeip̄m reddo ⁊ meipſum cum eo cū quo iam vnū effecta ſumEt ſic̄ in illa trinitate ineffabili pr̄ dat filioſpiritū. ⁊ filius patri reddit eundem ſpiritum. ſic anima datuꝫ ſibi dilectu dat. ⁊ reddit ſeipſum ſibi qui tribuit. vt ſit ipſe principium ⁊ finis omnium deſideriorum vtriuſqꝫ. Hanc dignationeꝫ amoris ineſtimabileꝫ quia philoſophi ſuperbi non potuerunt nec voluerūt attendere. propterea nullas tales ad deum voces depromere conati ſunt. Dilectus meus mihi ⁊ ego illi Fuerūt idcirco ab huiuſmodi epithalamio marie ⁊ ſalomonis penitꝰ alieni ⁊ ad illud ſurdi. Quod attendens chriſtus. exultauit inſpiritu in illa hora. Confiteor tibi inquitpater domine celi ⁊ terre quia abſcondiſtihec a ſapientibus ⁊ prudentibꝰ ⁊ reuelaſtiea paruulis. Ita pater. quia ſic placitū eſtante te. Non meritum cuiuſcunqꝫ. ne quisglorietur in ſe. Und̓ ſi tale aliquid cecinitMaria dicēs. Depoſuit potentes de ſede⁊ exaltauit humiles. ¶ Diſcipulus. Quātum intelligo. deus ſe dat in dono quod informat aīm ⁊ viuificat eā. reddēs deiformē⁊ pulcram amabilem ⁊ deſiderabilem. quiletatur in operibus ſuis. maxime in filijshominum ¶ Sed cur anima dicit aliquādo. Dilectus meꝰ mihi. vt hec trāſferat. aliqn̄ ſe p̄ponēs ⁊ dicēs. ego dilecto meoº.Magiſter. Dilecta fert̉ in dilectū ẜm vimduplice. apprehenſiuā ſcꝫ ⁊ motiuaꝫ. Uisap prehenſiua ſeu cognitiua/ quodammodo trahit ad ſe ⁊ in ſe ſuum obiectuꝫ quodeſt verum. Sed conuerſus eſt ordo virtutis motiue vel affectiue preſertim dilectiuecuius obiectuꝫ eſt bonū. quia tendit ⁊ extēdit ſe ad ipſum. Cauſam dat ph̓s. Ueruminqͥt ē in aīa. ſꝫ bonū in rebꝰ. Un̄ bonū qd̓eſt appetibile aptū īprimēdo ſe ꝑ cogniti-

A.

.C.