Super magnificat.

plicate ſuꝑ nūeruꝫ. Quales qͥſqꝫ dinūerare voluerit. ncc̄e ē vt cogͦſcat oēm ſcīaꝝ differentiā. q̄ ꝑ ſenſus interiores ⁊ exterioresacqͥrunt̉. Oēs qͦꝫ moraliū v̓tutū diſtinctiōnes oēm grāmatice logice rhetorice diſciplinaꝫ. cū ariſmetrica. geometria. muſica.aſtronomīa. qͣs ſine aīali portōe/ rō ſuꝑior⁊ inferior n̄ addiſcūt. Legiſti qͣꝫtā ſuꝑ vnaꝟtute mēoratiua. deduxerit aug. admiratōnē. Et qͥs ad hāc ⁊ alias ſingulas ſufficerꝫexponēdas ¶ Ceteꝝ aīal̓ pulcritudo q̄ nōeſt ꝯiūcta rōi qͣlis ē general̓r in qͦlibet aīalip̄ter hoīem. qͦt obſecro depicta ē ornataqꝫformis inſtinctibꝰ ⁊ īduſtrijs vſqꝫ adeo. ꝙin nōnull̓ relucet q̄dā ꝑticipatio rōis. Itanimiꝝ ẜm legē deitatis. ſic̄ mētis hūane ſup̄mū ꝯiūgit̉ infimo nature angelice ⁊ infimū rōnis/ attingit̉ a fantaſtica v̓tute. Sicfantaſticā hoīs portōꝫ brutoꝝ fantaſia nōnulloꝝ/ imitādo ꝯtingit. Oēs ꝟo pulcritūdines hmōi reſꝑſas in brutis/ natura ꝯiūrit in hūana rōne. Rōnem deniqꝫ ſuppletin brutis intelligentia pͥma regēs infallibilit̓ iſta. cuiꝰ ꝓuidentia in ſui diſpoſitione n̄fallit̉. Cuiꝰ ars pͥma/ dedit ⁊ indidit tā hoībus qͣꝫ ceteris aīantibꝰ artes innūeraſ. Un̄ꝓdeūt artificiales pulcritudines. Sicut īnidis anīalium ſibi fabricandis. In victuq̄rendo. ꝑ inſidias mirabiles. vt in vulpibꝰ⁊ araneis. In ꝓuiſioue circa vel cōtra futuros euentus vt in aꝑibꝰ ⁊ formicis. Quiscuncta dinūeret? ¶ Tandem occurrit hicanimalis cognitionis pulcritudo in vitaliſeu vegetatiua virtute ſiue ſit per ſe poſitaſeꝑatim a potentia cognitiua. ſic̄ in plantꝭ⁊ in ſingulis abſqꝫ cognitione viuentibusſiue cōiuncta ſit. quēadmodū videre eſt inhominibus ⁊ animalibꝰ. vſqꝫ ad illa que fixa terre. ſolo ⁊ vnico vigēt ſenſu tactus. ſic̄conche ⁊ oſtree. qd̓ eaꝝ dilatatio. ⁊ ꝯſtrictōmanifeſtat. Quā vitā dicūt aliqͥ matriceꝫin femell̓ retinere. ¶ Uitalis aut pulcritudo qͣꝫ multa ſit qͣꝫ admirabil̓ ⁊ ſtupenda. inattrahendo cibū. in frangendo. in digerendo. in diſꝑtiendo. in aſſimilādo. rurſus inexpulſione ſuperfluoꝝ. in augmentationein generatiua virtute. in organizatione figuraqꝫ membroꝝ. nullus explicaret ſermoNullus etiam de minimo grano vel folioplanam ſufficeret. naturali virtute ⁊ plenātradere rationem. Quod cernēs Eccleſiaſtes. cuncte inquit res difficiles ſunt ⁊ non

poteſt eas homo explicare ſermone Et iterum intellexi ꝙ omniū operum dei/ nullaꝫpoſſit homo inuenire ratōnem. ſupple ſufficientem. ⁊ ſi dixerit ſapiens ſe noſſe/ nonpoterit reperire. Tota proſtremo Iob interrogatio. facta ſibi a domino de diuinisoperibus. quarū pulcritudo cōprehendi n̄poteſt ad hoc tendit. Quid de pulcritudīererū naturaliū quid porro de pulcritudinibus rerum tot artificialiū. quid de obiectiſſenſibilibus. per accidentia ſua vel ſpeciesſe rep̄ſentantibus ad ſenſuꝫ. Ecce ꝙ in grano frumenti ſunt infinite partes ꝓportionales. ſcd̓m deductionem Ariſtotel̓ demōſtrantis continuū nō eſſe cōpoſitū. ex indiuiſibilibus. Oportet ex hoc cōcludere ꝙ īfiniti nūeri ſint illic ⁊ figure. īmo tot quot ītoto mūdo. Oīum inſuꝑ creaturaꝝ lr̄aruꝫ⁊ nominū cōtinet. neduꝫ potentialiter ſedactualiter in aſpectu dei. vidētis numeroshmōi lr̄as ⁊ figuras Cuius ſignū accipitode vna imagine. qualem inferre licebit. deceteris. Poteſt itaqꝫ ſtatue factor/ per ſolaꝫpartiū ablationem/ formare pulcram imaginem. ex vno trunco ligni. qualis vtqꝫ prius ibi non erat. cū nihil addiderit ⁊ adhuctamen nihil de celorum ſecretis tot pulcritudinibus/ attingimus. ¶ Diſcipulus.Si taliter res ſe habent de pulcritudine rerum omnium/ ꝙ incomprehenſibiles habeantur. cur hactenꝰ fruſtra illas deſudauimus inquirere ¶ Magiſter. Fruſtra nequaqͣꝫ. nec inaniter ſine fine. qui triplex eſtUnus ducens ad ammirationeꝫ opificisprimi dei. Speciei enī generator/ hec omnia conſtituit. qui vtiqꝫ ſpecioſior eſſe concluditur creature. Alter finis eſt ad humiliationē noſtri ꝑ contemptū vie ⁊ deſideriūpatrie. vbi relucet pulcra perfectaqꝫ cognitio ſcd̓m viſionem quam deuotuſ Bernardus cuius hodie dies agitur fertur inſinuaſſe per aſſenſum ſuum poſt obitum in mōtem lybani. Reliquus finis eſt noſtre conquiſitioni proprius et accommodꝰ de pulcerrima mulierum quam reſpexit deꝰ. Exultauit ſpiritus eius in d̓o ſalutari ſuo.Qua ſuper re. quattuor accipito conſiderationes. Prima eſt. ſponſitas pulcerrime mulieris. que ſibi datur in canticiſ ⁊ alibi. plene nequit intelligi pulcritudinibusaliorū entium non intellectis. Exponit̉ eīꝑ ſil̓itudīes. oīs tā naturalis qͣꝫ artificialis

Li. 5.