Super magnificat.
mortalitatis. accipiēs ſerui formam. Quāta qualiſqꝫ putanda eſt pulcritudo totius/qn̄ in vno oculoruꝫ ſuoꝝ dicit ſe ſpecioſusforma pre filijs hominū/ corde vulneratūUulneraſti ait cor meū in vno oculoꝝ tuorū. ⁊ qd̓ minus videt̉ in vno crine colli tuiDeniqꝫ primū nomē quo Maria legit̉ incanticis noīata ꝑ ſpōſum fuit. O pulcerrima mulieꝝ. Uere pulcerrima/ q̄ pro ſuꝑba miſtica vaſti. eua. ſuꝑno regi non aſſuero ſed deo/ meruit copulari; gratiā inueniens in oculis eiꝰ. quā adamauit ſuper omnes mulieres. Erat enim formoſa valde etincredibili pulcritudine omniūqꝫ oculisgratioſa ⁊ amabilis videbat̉ ¶ MagiſterConabimur inaniter/ ſi verbis equare volumus pulcritudinē eius. qua ſub deo maior nequit intelligi. colligens in ſe omnespulcritudines ſparſas in creaturis? Ita vtſit vere vna ſpecioſa vniꝰ ſponſi. vna perfecta ſua. vna matri ſue electa genitrici ſue. q̄genitrix eſt gratuita dei bonitas. que pulcerrima pulcerrimam ſibi fecit. Dicere nihilominꝰ aliqua temptabimꝰ ordine pͥmitus doctrinali. ¶ Pulcritudo que eſt eqͣlitas nūeroſa diuidit̉. pͥma ſui diuiſione. ꝙquedā eſt naturalis ⁊ quedaꝫ artificialis.Naturalis multiplex eſt. q̄dam intellectualis. Altera rōnalis. dehinc aīalis. Rurſumaliqua eſt ſolū vitalis. altera ſolū ſub̓alis.altera accidētalis. Artificialis ꝟo quedameſt ꝑ ſe. quedā ꝑ accidēs; ꝑ rōnis induſtriaꝫſuꝑinducta/ pulcritudine naturali. ¶ Pulcritudo aūt naturalis deſcribi p̄t ꝙ eſt eqͣlitas numeroſa/ ꝯſurgēs ⁊ reſultans ex vnitate veritate ⁊ bonitate. vel ex mēſura numero ⁊ pondere. vel ex modo ſpecie ⁊ ordine.Iaqꝫ ꝓprietates entis ſunt vnū ⁊ ve et bonū. Sic ꝙ ens ⁊ vnū ens ⁊ veꝝ. ens ⁊ bonū ꝯuertūtur. Nec eſt poſſibile ꝙ ens aliqͥd ſit. quin hec tria ſibi ꝯueniāt. q̄ non rediſtinguūtur. ſꝫ ſola fignificādi rōne. Sicde modo ſpecie et ordine. Sic de menſura numero ⁊ pondere. ¶ Pulcritudo igitur naturaliſ. nō habet aliqd̓ ens poſitiueꝯtrarium. q̄ ſit poſitiua turpitudo naturalis. vt ipij manichei ſomniabāt duo pͥncipia. vnū maloꝝ ⁊ hoc turpiſſimū ⁊ aliudbonoꝝ qd̓ neceſſe eſt eē pulcerrimuꝫ. Necoꝑtet poſt Augꝰ. ⁊ Dionyſiū conari deducere malū. nec eē poſitū ī entibꝰ. ſed tm̄ modo dici pͥuatione pulcri ſeu boni/ ſeu modi ſpeciei ⁊ ordinis. Pulcꝝ ſil̓r cū ente cō-
uertit̉. tanqͣꝫ ꝓprietas reſultās ex tribꝰ pͥoribus. ⁊ hec pulcritudo tāqͣꝫ ex triplici lineamēto figurali inſtar trianguli. q̄ eſt prima⁊ ꝑfecta forma lineaꝝ rectaꝝ. Hec nihilominꝰ pulcritudo naturaliſ in circulū deducit̉ q̄ eſt ꝑfectiſſima figuraꝝ non rectilinearū ſꝫ curuaꝝ. Ita ꝙ preter legē geometricalem ſit hic circulꝰ triangulatꝰ. ⁊ trianguluscirculatꝰ. ¶ Pulcritudo naturalis. reꝑibilis eſt vniuerſal̓r in creaturis. qꝛ neceſſe eſtqd̓libet eſſe veſtigiū ſue pͥme cauſe. qd̓ gerat ſimilitudinē aliquā non penitꝰ vniuocā. ſed analogā eiꝰ tanqͣꝫ exemplatū ſui exēplaris. ⁊ ſigillatū ſigilli ſui. Sūt aūt tria pͥme cauſe ꝓpria ⁊ appropͥata. ẜm q̄ reꝑiturvnūqd̓qꝫ ens ꝓducere ẜm triplex genꝰ cāe.efficiētis. formalis vel exemplaris ⁊ final̓.¶ Pulcritudo naturalis accipit lineamētu modi ⁊ vnitatis vel mēſure/ a potentiaefficiēte. lineamētū ſpēi vel veri vl̓ numeria ſapiētia exemplāte. lineamentū ordīs velponderis inclinātis a bonitate diuina finiente. Que tria ꝯiūxit apl̓s dicens. Qm̄ exip̄o ⁊ ꝑ ip̄m. ⁊ in ip̄o ſunt oīa. Ipſi gl̓ia inſecula. qͥ oīa facit ſpecioſa ⁊ pulcra. ſcd̓umtria hec indelibilia ꝓrſus lineamēta in qͦlibet ente ꝓtracta. q̄ rurſus ſe reducūt in circulū ad prime vnitatis exemplū. ¶ Nuncaūt ad ſpāles pulcritudines naturalis ꝓpͥetatis ꝯſcendamꝰ. Itaqꝫ qd̓libet ens / habet tm̄ de pulcritudine naturali. qͣꝫtū habꝫin ſe de entitate ⁊ bonitate? Inuenit̉ auteꝫens intellectuale. ⁊ hͦ duplicit̓. vel vt ꝑ ſe exiſtēs vel vt alteri natū vniri. vt hūani intellectꝰ Inuenit̉ rurſus ens rōnale. ẜm duplicem portionē. Inuenit̉ p̄terea ens aīale ethͦ duplicit̓. vel ꝯiūctū rōni vt in hoībꝰ. velꝑ ſe ſtans vt in brutis. Proinde inueniturens vitale ſeu vegetabile. ⁊ hoc duplicitervel cū ſenſu vel ſine ſenſu. Ampliꝰ eſt ensſolū ſubſtātiale vt elemēta. vel materia pͥma. que de ſe nō eſt pͥncipaliter nihil. cumſit ꝑs ſub̓alis cōpoſiti. ſed cōſiderata ſineforma mō eſt actꝰ formalis. ⁊ informis dicitur ⁊ ſic turpis appetēs formā ſicut aliquidpulcrū. Tandē ē ens analogū qd̓ appellamus accidēs. cuiꝰ eſt ineſſe nō eē ẜm ph̓oscū tn̄ ponat fides ea poſſe ſine ſubiecto ꝑſe eſſe. ¶ Diſcipulus. Dicito de ſingulis.doctrinali qͥ aptus eſt ſtilo. qui tāte rei magis eſt accōmodus. Deinde traduces omnia ad pulcritudinē mulieris quam reſpexit; amoris oculo/ totus deſiderabili
Ll. 3.