Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super magnificat.

mortalitatis. accipiēs ſerui formam. Quāta qualiſqꝫ putanda eſt pulcritudo totius/qn̄ in vno oculoruꝫ ſuoꝝ dicit ſe ſpecioſusforma pre filijs hominū/ corde vulneratūUulneraſti ait cor meū in vno oculoꝝ tuo. qd̓ minus videt̉ in vno crine colli tuiDeniqꝫ primū nomē quo Maria legit̉ incanticis noīata ſpōſum fuit. O pulcerrima mulieꝝ. Uere pulcerrima/ pro ſuꝑba miſtica vaſti. eua. ſuꝑno regi non aſſuero ſed deo/ meruit copulari; gratiā inueniens in oculis eiꝰ. quā adamauit ſuper omnes mulieres. Erat enim formoſa valde etincredibili pulcritudine omniūqꝫ oculisgratioſa amabilis videbat̉ MagiſterConabimur inaniter/ ſi verbis equare volumus pulcritudinē eius. qua ſub deo maior nequit intelligi. colligens in ſe omnespulcritudines ſparſas in creaturis? Ita vtſit vere vna ſpecioſa vniꝰ ſponſi. vna perfecta ſua. vna matri ſue electa genitrici ſue.genitrix eſt gratuita dei bonitas. que pulcerrima pulcerrimam ſibi fecit. Dicere nihilominꝰ aliqua temptabimꝰ ordine pͥmitus doctrinali. Pulcritudo que eſt eqͣlitas nūeroſa diuidit̉. pͥma ſui diuiſione.quedā eſt naturalis quedaꝫ artificialis.Naturalis multiplex eſt. q̄dam intellectualis. Altera rōnalis. dehinc aīalis. Rurſumaliqua eſt ſolū vitalis. altera ſolū ſub̓alis.altera accidētalis. Artificialis ꝟo quedameſt ſe. quedā accidēs; rōnis induſtriaꝫſuꝑinducta/ pulcritudine naturali. Pulcritudo aūt naturalis deſcribi p̄t eſt eqͣlitas numeroſa/ ꝯſurgēs reſultans ex vnitate veritate bonitate. vel ex mēſura numero pondere. vel ex modo ſpecie ordine.Iaqꝫ ꝓprietates entis ſunt vnū ve et bo. Sic ens vnū ens veꝝ. ens bo ꝯuertūtur. Nec eſt poſſibile ens aliqͥd ſit. quin hec tria ſibi ꝯueniāt. non rediſtinguūtur. ſꝫ ſola fignificādi rōne. Sicde modo ſpecie et ordine. Sic de menſura numero pondere. Pulcritudo igitur naturaliſ. habet aliqd̓ ens poſitiueꝯtrarium. ſit poſitiua turpitudo naturalis. vt ipij manichei ſomniabāt duo pͥncipia. vnū maloꝝ hoc turpiſſimū aliudbonoꝝ qd̓ neceſſe eſt pulcerrimuꝫ. Necoꝑtet poſt Augꝰ. Dionyſiū conari deducere malū. nec poſitū ī entibꝰ. ſed tm̄ modo dici pͥuatione pulcri ſeu boni/ ſeu modi ſpeciei ordinis. Pulcꝝ ſil̓r ente cō-

uertit̉. tanqͣꝫ ꝓprietas reſultās ex tribꝰ pͥoribus. hec pulcritudo tāqͣꝫ ex triplici lineamēto figurali inſtar trianguli. eſt prima ꝑfecta forma lineaꝝ rectaꝝ. Hec nihilominꝰ pulcritudo naturaliſ in circulū deducit̉ eſt ꝑfectiſſima figuraꝝ non rectilinea ſꝫ curuaꝝ. Ita preter legē geometricalem ſit hic circulꝰ triangulatꝰ. trianguluscirculatꝰ. Pulcritudo naturalis. reꝑibilis eſt vniuerſal̓r in creaturis. qꝛ neceſſe eſtqd̓libet eſſe veſtigiū ſue pͥme cauſe. qd̓ gerat ſimilitudinē aliquā non penitꝰ vniuo. ſed analogā eiꝰ tanqͣꝫ exemplatū ſui exēplaris. ſigillatū ſigilli ſui. Sūt aūt triame cauſe ꝓpria appropͥata. ẜm reꝑiturvnūqd̓qꝫ ens ꝓducere ẜm triplex genꝰ cāe.efficiētis. formalis vel exemplaris final̓. Pulcritudo naturalis accipit lineamētu modi vnitatis vel mēſure/ a potentiaefficiēte. lineamētū ſpēi vel veri vl̓ numeria ſapiētia exemplāte. lineamentū ordīs velponderis inclinātis a bonitate diuina finiente. Que tria ꝯiūxit apl̓s dicens. Qm̄ exip̄o ip̄m. in ip̄o ſunt oīa. Ipſi gl̓ia inſecula. oīa facit ſpecioſa pulcra. ſcd̓umtria hec indelibilia ꝓrſus lineamēta in qͦlibet ente ꝓtracta. rurſus ſe reducūt in circulū ad prime vnitatis exemplū. Nuncaūt ad ſpāles pulcritudines naturalis ꝓpͥetatis ꝯſcendamꝰ. Itaqꝫ qd̓libet ens / habet tm̄ de pulcritudine naturali. qͣꝫtū habꝫin ſe de entitate bonitate? Inuenit̉ auteꝫens intellectuale. duplicit̓. vel vt ſe exiſtēs vel vt alteri natū vniri. vt hūani intellectꝰ Inuenit̉ rurſus ens rōnale. ẜm duplicem portionē. Inuenit̉ p̄terea ens aīale et duplicit̓. vel ꝯiūctū rōni vt in hoībꝰ. vel ſe ſtans vt in brutis. Proinde inueniturens vitale ſeu vegetabile. hoc duplicitervel ſenſu vel ſine ſenſu. Ampliꝰ eſt ensſolū ſubſtātiale vt elemēta. vel materiama. que de ſe eſt pͥncipaliter nihil. cumſit ꝑs ſub̓alis cōpoſiti. ſed cōſiderata ſineforma eſt actꝰ formalis. informis dicitur ſic turpis appetēs formā ſicut aliquidpulcrū. Tandē ē ens analogū qd̓ appellamus accidēs. cuiꝰ eſt ineſſe ẜm ph̓os tn̄ ponat fides ea poſſe ſine ſubiectoſe eſſe. Diſcipulus. Dicito de ſingulis.doctrinali aptus eſt ſtilo. qui tāte rei magis eſt accōmodus. Deinde traduces omnia ad pulcritudinē mulieris quam reſpexit; amoris oculo/ totus deſiderabili

Ll. 3.