Tractatus. Tertius.

rit diuinam vitam filio communicauit nedum cognitionem omnis veri. ſed amoreꝫſimiliter omnis boni. Eſt autem paternabonitas ſupremum ⁊ primum amabile.Amauit ergo filius ſumme patrem. ⁊ conuertendo voluntatem in ipſuꝫ totus (vt italoquamur) exarſit ⁊ flagrauit in eius dilectionem. Ex qua dilectione mutua patrisad filium ⁊ filij ad patrem. proceſſit amorꝑſonalis. quem dicimꝰ ſpiritumſanctū:CConſiderat hec fides circulum quendamintelligibilem in triangulo perſonarū. Pater enim dat ſe filio quem diligit. filius patri impendit ſe per amorem quo flagrat inpatrem. Hic autem amor cōmunis eſt patri ⁊ filio. tanqͣꝫ nexus amborum. Iure ergo dictus eſt deus. quaſi ſpera intelligibilis. cuius centrū vbiqꝫ. circumferentia nuſqͣꝫ. niſi ſupple in ſeipſo. Non autem poteſtſe deus ad extra cōmunicare. niſi quodammodo punctualiter. Ipſe vero totuꝫ ſe inſe toto continet. quem tenebre creaturarūnon comprehēdunt. ¶ Oſtendit nobishec fides/ ſummā conſummatā in tota trinitate/ pulcritudinem amabilem. ⁊ dilectōnem pulcerrimam. quoniā hic eſt equalitas numeroſa. que reddit pulcritudinem.⁊ pulcritudo ſuccendit ad amorē. vt ſit pulcritudo dilecta. ⁊ dilectio pulcerrima mutuo ſe reſpicientes Unde Dionyſius diuinus amor eſt ſicut quidam eternus circulꝰꝑ optimū exoptimo. ⁊ in optimo. ⁊ in optimuꝫ. inenarrabili conuerſione circūiens.Eſt autē circulus pulcerrima figuraꝝ:.ſ Diſcipulus. O miſeris precor nūc ampliora hic diſſerere. de inenarrabili pulcritudine diuinitatiſ. ⁊ ad Marie pulcritudinem te conuerte. dicēs in primis. Cur nōdixit deum ſalutare ſuū/ reſpexiſſe pulcritudineꝫ ancille ſue ſed humilitatē? ¶ Magiſter. Duas habitudines eſſe ponit philoſophus in intelligentijs quas angelos dicimus. ¶ Unam qua conuertūtur ad deum ad contemplandū magnitudiuē eiuscum admiratione. pulcritudinem cum dilectione. ⁊ omnimoda ſubiectionis obedientia/ motū quodam aſſiduo quaſi circulari circa diuinam vnitatem. Ita loquit̉ apd̓Boetiū philoſophia. mentēqꝫ profundaꝫſcilicet diuinitatē circūit. Et iterū. Da fontem luſtrare boni. Alterā dicit philoſophꝰhabitudinem intelligentie/ reſpectu inferiorū que regit mediante motu ſui orbis. ꝓ

ut philoſophia ſubiūgit. Simile conuertit imagine celū ¶ Determinat conſequēter idem philoſophus ꝙ habitudo primaque eſt ſubiectionis ad deū. longe perfectior eſt ⁊ pulcrior/ qͣꝫ habitudo regitiue dn̄ationis reſpectu inferioꝝ. quoniā in primacōſiſtit intelligentiaꝝ felicitas ⁊ beatitudonon in ſecūda. ꝙ ſi angelꝰ magnificans deum ⁊ exultans in deo/ gratias ageret verb̓humanis. quid obſecro mallet dicere; vl̓ ꝙdeus reſpexit humilitatē ſerui ſui ſubijciēſeū ſibi. vel ꝙ reſpexit dominationē atqꝫ potentiā. ſcilicet in regimīe creature ¶ Diſcipulus. Res aꝑta eſt ſuꝑ electione primi.Unde palā intelligo beatā Mariā neduꝫpia deuotione ſed altiſſima metaphiſicaliqꝫ rōe/ ſuā pulcritudīs btīfice ꝑfectiōeꝫ plꝰīſinuaſſe ꝑ hūilitatē ſubiectiōis quā reſpexit in ea dominus. qͣꝫ ſi dominationis nomen aliqd̓ poſuiſſet. ¶ Magiſter. Acciperōnem alteram. nō minꝰ in theologia fundatam. Quid enim perdidit apoſtatas angelos; quid poſtmodum deiecit hominesinſtitutos ad reparationem angelice ruineUtiqꝫ ſuperbia. plus glorians in fantaſtica dn̄atione/ qͣꝫ in humili ad deū ſubiectione. Cauendā hanc perditionis turpitudinem inſinuat Maria. ⁊ exemplo vocis ſuequa ſuam humilitateꝫ gloriatur reſpexiſſedeū ⁊ formidanda proteſtatione. Fecit inquit dominꝰ potentiā in brachio ſuo. Diſperſit ſuperbos mente cordis ſui. Quareexcelſus dominꝰ ⁊ humilia reſpicit ⁊ alta alonge cognoſcit. Quare a longe? Quia lōgo proijcit ⁊ deijcit. ⁊ ꝓijcit ⁊ deponit potētes de ſede ⁊ exaltauit humiles. Iam Maria gerebat alta mente repoſitū verbū filij.Qui ſe exaltat humiliabitur. ⁊ qui ſe hūiliat exaltabitur. Illud quoqꝫ diſcipuli ſui.Deus ſuꝑbis reſiſtit. hūilibꝰ autē dat gratiam. Uerificauit idcirco deꝰ in ea verbū ſapientis. Ubi hūilitas. ibi ſapiētia. Deuscollocauit per incarnatōnis miſteriū/ ſapientiam in hūilitate ſua. ¶ Diſcipulꝰ. Occurrit poſt ſolutionē q̄ſtionis ꝓpoſite. petēdum quid ſit reſpectꝰ dei. qͣles eiꝰ oculi qͥbus hūilitatē ancille ſue reſpexit. Sꝫ omiſſa multiplicatōe qōnum. conuertat̉ ꝓtinſermo tuus. ad deſcribendū pulcritudineꝫbeate Marie. que tam grata. tam incredibili formoſitate refulgens inuenta eſt. vtconcupiſceret rex ſpeciem eiꝰ. ⁊ de ſublimiſolio deitatis deſcenderet ad infima noſtre

N