Super magnificat.

82

quod non valet ad ip̄um trahi nominandum. quod loq̄ndi genus appellauit Dionyſius ſymbolicū. de quo ⁊ ſcpͥſiſſe notat librū. ſed ad latinos nō peruenit. Hoc typoloquēdi. deus pater habet os. ex qͦ filius eius increata ſapiētia ꝓdijſſe ſe gloriatur.Ego inquit ex ore altiſſimi ꝓdij. pͥmogenita ante omnē creaturaꝫ. Habet ⁊ vterum.Ego inquit ex vtero ante luciferū genui tePater itaqꝫ diligit filiū ſuū. ⁊ filius genitꝰmutuū repēdit amoreꝫ. q̄ viciſſitudo dilectionis/ cur nō deoſculatio nominabitur:Ex qua ſpiratio cōmunis amoris emanat⁊ flagreſcit. q̄ ſpiratio quia nectit quodammodo pr̄is os ad os filij. dici pōt oſculumvtriuſqꝫ. Spōſa ergo. dū q̄rit oſculū ſpōſipatet qͣle ſit illud oſculū. qꝛ ſpiritꝰ eſt orisvtriuſqꝫ pr̄is ⁊ filij. ¶ Diſcipulꝰ. Sꝫ quevel qͣlia ſunt labia ſpōſe? ¶ Magiſter. Illanimiruꝫ ſunt due vires p̄cipue mentis.Uis intellectiua. ⁊ vis ei correſpōdens affectiua. ſeu volitiua vel appetitiua. qͣs duꝫſpirituſſanctꝰ. oſculū patris ⁊ filij inſpirādo ꝯnectit. ⁊ oſculat̉ illabēdo/ fit mēs totadeiformis ⁊ ꝯformis bn̄ſſime trūtati. fit trinitatis nobile tricliniū Itaqꝫ fit eiꝰ memoria fecunda/ parens verbi cum acies intelligētie ꝯuertitur ſuper ip̄am. ex qua ſimulconuerſione/ ſpiratur amor cōmunis vnius ⁊ eiuſdem volūtatis. Hec eſt ſpecies etimago pulcerrima. ⁊ conformata ⁊ aſſimilata diuine trinitati que per gratiam eſt idipſum quod deus per naturaꝫ. Exultabatad hanc aſſimilationem pertingere ſpiritꝰmarie/ ſuſpirās ⁊ eſtuās aſſidue deſiderioſpōſi ſui ¶ Oſcl̓et̉ me oſcl̓o oris ſui. Quidqueris o beata? quid oſculū ſponſi petis obenedicta? quid eſt illud oſculū niſi ſpūſſāctus; qui vtiqꝫ ſuperuenit ⁊ in te. quādo v̓tus altiſſimi obumbrauit tibi. immo iā p̄ierat. nec poſtmodū receſſit a te. qꝛ dn̄s ſemper tecum. ¶ Sed quid affectas o pulcerrima mulierū? Sentio qͥd requiris. ⁊ ſi diſſimulare videaris verecūdia v̓gīali. Thalamo ſponſi ꝓxima es. gaudēs oſculo orisSed ⁊ leua eiꝰ ſepe ſub capite tuo. Et intvbera tua cōmorat̉. te amplexās. te oſculāſqͥd tibi vis ampliꝰ? Certe nōdū ſubintroiſti ſecreta cubiculi ſilentia. vbi federe ꝑpetuo/ mr̄imoniū ꝯſūmet̉. Inqͥeta es donecintroducat te ⁊ tu illū in domū matriſ tue⁊ in cubiculū genitricis tue. Et q̄ iſta matertua; niſi diuinitas ſua. vtiqꝫ oīum crea-

trix ⁊ gubernatrix. Et q̄ domus eius. q̄ altera ſi nō eternitas ampliſſima? Quod deniqꝫ cubiculū niſi ſinꝰ altiſſimꝰ occultiſſimus dei patris. in quo ſpōſus tuꝰ quieſcitperenni felicitate. Hoc cubiculū intrare. īhoc qͥeſcere. delectari. fecundariqꝫ deſiderabūda ſuſpirās. pēſabas qͣle ſit iſtud. Exultabūt ſancti in gloria letabūtur in cubilibus ſuis. Fallor. ſi nō hec ip̄a q̄ diximꝰ exp̄ſſiſti/ ſpōſum inueniēs ⁊ dicēs. Tenui eūnec dimittā. donec infroducā illū in domūmr̄is mee ⁊ in cubiculū genitricis mee Etecce nūc o btā qd̓ ſꝑaſti tenes. quē deſideraſti poſſides. quē credidiſti vides. quemdilexiſti/ tota cōplectēs ip̄oqꝫ ſecura fruerꝭī eternū. ¶ Diſcipulꝰ. Quid ſibi vult ſpōſus iſte ſuus ꝙ vna ſuā vnice dilectā mr̄eꝫdiſtulit introducere ſecū in cubiculū felicitatis eterne; qn̄ latronē de cruce ꝓtinus inhoc cubiculo collocauit. Audiente matre⁊ incōſolabiliter anxiante. ꝑtranſierat eniꝫgladiꝰ aīam eius. Amē dico tibi. hodie erꝭmecū in ꝑadiſo. O mitiſſime ieſu. Et vbierat mr̄ tua/ niſi in dolore ꝯtinuo remanēſin hͦ neqͣꝫ ſeculo. ſeꝑata etiaꝫ a corꝑe tuo qd̓incluſum iacebat in ſepulcro. O vere terribilis in ꝯſilijs deꝰ ſuꝑ filios hoīm. Ocerte veriſſimū ꝙ erūt nouiſſimi pͥmi. Quishoc eſtimaſſet/ qͥs credidiſſet. qͥs ſperaſſetaſſumit̉ ad glorie cubiculū latronis aīa. etaīa mr̄is relinqͥt̉ ad lamentū. Cui ⁊ lōgotꝑe pꝰ/ patet īgreſſus ad idē ſpōſi cubiculūPotuit inuidiā ſibi facere gl̓ificatꝰ ip̄e latro. ſi nō feciſſet eā caritas vnū cor ⁊ vnamaīam cū eo. Suaſit eadē caritas/ q̄rens q̄dei ſūt hr̄e vitam in patientia; ꝓpt̓ electosdei. ꝑ ſe ⁊ ex ſe docēdos de miſterijs vere fidei. Et qꝛ deſideriū qͣꝫto ꝑ incolatꝰ huiusꝓlongationē plus ⁊ plus adauctū eſt/ tanto hꝫ in adeptione ſuꝑ omēs plus gaudiū¶ Magiſter. Cōcernit hec reſponſio tuaprolongationem huiꝰ miſerie in iſta amoroſiſſima per annos multos que per oſculum pedum primuꝫ mūdata. poſt heremicola diu fuit. Sic diſcipulus ille quem diligebat ieſus. vſqꝫ ad ſenectam vixit ⁊ ſenium. Tangit ignitus martyr Ignaciꝰ ſcribens beate virgini/ cām ſuperſtitis vite ſuevt ceteros ex ſe ⁊ ꝓpter ſe ⁊ in ſe confortaretCui etiā beata virgo reſcripſit vt exultaretin deo ſalutari. Porro qͥs te docuit o Luca medice cariſſime/ primas euangelij tuipartes niſi ſolum taliuꝫ conſcia v̓go pru-