Tractatus. Secundus

qͣꝫtum vereor illud improperium frequenter impingi poſſe mihi quod iude nequiſſimo beniguus intulit agnꝰ. O. Iuda. oſculo filium hominis tradis? ¶ Magiſter.Prohibeat a ſeruis ſuis hoc improperiuꝫdeus. faciens vt dignitateꝫ oſculi ſacramētalis / ſemꝑ attendant eminentiorem eſſe/qͣꝫ fuerit preſentie corꝑalis. maxime iūctaꝫcibatione. Neqꝫ enim qui manducaſſet ꝑticulam carnis chriſti. vtputa genam velauriculam. manſiſſet in chriſto ⁊ chriſtꝰ ineo. Sicut nūc fit dum talis adeſt nobis velatus. ⁊ vere deus abſconditus. totus manducatus. māducās ⁊ nos totos. Felixanima ſacerdotum. felix ⁊ ceteroꝝ chriſtianorū/ qͥ poſt eſuꝫ ⁊ potū inebriātis letificātꝭ. ⁊confortātis preclariſſimi huius ſacramenti huius benedicti fructus virginei poteſtex ſententia dicere Sub vmbra illius quēdeſiderabam ſedi. per ocium contemplatiue quietis. Et fructus illius. ſit in accipiētium vmbra mīſtratꝰ. dulcis gutturi meoIntroduxit me rex in cellam vinariam. ordinauit in mecaritatem vt nihil plus amarem. nihil plus deſiderarē. qͣꝫ ſumme amabilem ⁊ totum deſiderabilem. Fulcite mefloribus ſanctarum affectionum. ſtipateme malis ordinatarum affectionū ſeu meditationum. quibus abundat hortus veſter. O filie hieruſalem que eſt celeſtis libera/ mater noſtra. O beatificate anīe. quiaamore langueo. quia vulnerata ſum caritate. Et hinc eſt iſte pallor meus hinc iſtanigredo quia iuſticie ſol cōbuſſit me. vulnerauit me. decolorauit me. feruide dilectionis amore ſeu ardore. Angeli quoqꝫ conciues veſtri. cuſtodes ciuitatis hieruſaleꝫamici ſponſi. filij matris mee. que eſt gratuita bonitas diuinitatis pugnauerūt cōtra me. ſed pugna feliciſſima que carnaliadeſideria trucidat. Poſuerunt me cuſtodēin vineis ſanctarum operationum. Uineam quoqꝫ meam nō ego tam cuſtodiui. qͣꝫipſi de mandato ſponſi. ¶ Hec inqͣꝫ verba inter ſuſpiria cudit ſponſa. vtputa tota ſobrie ebria. tota feliciter caritate vulnerata. quam cadentem ⁊ ſpaſmatā / zelotesſponſꝰ. īt̓ brachia ſuſcepit ſua. leuat caputleua. a leuando dicta Hec ſponſa/ qͣꝫuis ſobrie temulenta ad p̄ſentiam ſponſi reſpirat. ⁊ ſuſpirabunda trahit de imo pectorisvocem Leua eius ſub capite meo. ⁊ dextera illius amplexabitur me. ¶ Diſcipl̓us.

Iam ſiſte obſecro. vides ne. quo te pertrahit eſtus cum ſermo tuus erat de oſculo.Dic ſi quid habeas amplius quod afferaſ¶ Magiſter. Plane multum. tam in bonis bonum. qͣꝫ in malis maluꝫ. Ue ve carni ⁊ ſanguini. Quis offerre ſermo pudicꝰauderet? Quid enim nequius qͣꝫ quod excogitauit caro ⁊ ſanguis? ¶ DiſcipulusNe precor adamatoria cantica admiſce vl̓ſatiram ⁊ tragediam/ mordaces vel comediam lubricam vel ſordentes eglogas. ſola nobis anagogia diuinos cātet amores¶ Magiſter. Mones probe. qui conuiuio vetas iuduci nuptiali funereas tubastracheree. atqꝫ ſulphureas amoris infauſti tedas incendi/ perhorreſcis ¶ Sed qͥdtangis de oſculo figurali dū veī crucem. vl̓imagines. aut reliquias ſanctorum ſanctarumqꝫ/ quiſpiaꝫ oſculatur? ¶ DiſcipulusPuto poſt paſſionem filij beata mater eiꝰcrucem crebro fuerit amplexata. omniaqꝫloca vbi ſteterant ſacri pedes eius / ſeduladeoſculatione coluerit. Sed neqꝫ fueratexpers ſacramentalis oſculi. de qͦ locutꝰ eſt.ſicut nec exēplar illd̓ duplex/ pnīe. Mariamagdalena ⁊ egiptiaca. qͣꝫuis ꝓtinus intrauerūt thalamū ſponſi/ ſublato velamine.nec gl̓ioſus Dionyſiꝰ/ in morte carere voluerūt. At vero qͥd ſit os d̓i ſpōſi ⁊ qͥd oſculū/ ſubtiliꝰ ediſſere ſi potes/ cū ſit incorꝑeadiuinitas? ¶ Mgr̄. Uocas iteꝝ ad diſtinctionē oris ⁊ oſculi trimēbreꝫ. Os hēmusdei pr̄is. os filij. oſculū vtriuſqꝫ qd̓ eſt ſpūſſanctꝰ. Os ſuū aꝑuit xp̄s. hn̄s labia diſtillātia mirrhā pͥmā mortificatiuā vitiorum.cuiꝰ tot ſunt oſcula qͦt v̓ba. Ip̄e ſiml̓r cuꝫpatre ⁊ ſpūſctō/ aperuit ora ꝓphetaꝝ. Aperuit ⁊ os p̄dicatorū ⁊ doctoꝝ qͥ ſapīam eructāt: porrigentē oſcula volētibꝰ. Dicunturaūt p̄dicatores os dei/ iō quia ſeꝑant p̄cioſa a vili. ¶ Diſcipulus. Iūge duplex hocoſculū vltimū ip̄is tropologie vel allegorieadoleſcentulis. ſatis enī patent ⁊ ſobriosedificant. ⁊ in primo cōſiſte. ¶ MagiſterDeus ſicut eſt vnꝰ ⁊ vnomius ꝑ eſſentiaꝫ⁊ ꝓprietatem/ ſic eſt ꝑ anagogiam ſymbolicā oīnomius. Ita vnꝰ eſt ml̓tiplexqꝫ. Sciens itaqꝫ deus nos paruuloſ ⁊ balbos voluit inſtar nutricis frāgere verba ſua. qͥbꝰip̄e nobiſcuꝫ. ⁊ nos ſecum / intel ligibilitervtrinqꝫ loq̄remur. Cōceſſit igit̉ locutiōestrāſſūptiuas a reꝝ cognitaꝝ ſil̓itudinibusaſſūptas. tā abundanter vt nihil inueniat̉