Super. magnificat.
8i.
Uocat inqͣꝫ diuinꝰ Dionyſiꝰ vim amoriseſſe qͥd ſemꝑ mobile. inceſſabile. calidum.acutū. feruidū ſuꝑferuidū. Quid igit̉ eſtimas/ faciet ſpōſa talibꝰ ad ſpōſum ſuccenſaflāmis amoris. niſi ꝙ inqͥrat intimos amplexꝰ ſuos. vt in illis refrigeriū inueniattota toti ꝯiūcta. Expectat tn̄ pudicicia v̓ginalis/ tꝑs bn̄placiti ſponſi. diēqꝫ ſtatutumꝑ nuptijs anticipare non audet. Facit interea qd̓ ſibi fas eſt. petit ad ſolaciū. petitad refrigeriū eſtuantis. ardoris ſui/ oſculūſponſi/ caſtiſſima ſuauitate iocūdū. Oſculet̉ me inqͥt oſculo oris ſui. Uidi raptā vidi exultātem extra ſe ſpōſam. Ip̄a petit oſculū nec explicat cuiꝰ. Cur ita? Reputat eīillud oēs intelligere qd̓ ſolū cogitat. qd̓ vnicum deſiderat. qd̓ totū cor occupat̉. ſic̄ illaphilocapta de dn̄o. Si tu ſuſtuliſti inqͥteū dicito mihi? ¶ Diſcipuluſ. Ediſſere rōgo. cur nō ꝯtenta fuerit. oſculet̉ me. ſed ſubinfert oſculo oris ſui? ¶ Magiſter. Diſtīctio vulgata eſt. ⁊ alias diligētiſſime deuotiſſimeqꝫ deducta/ de triplici oſculo. Hocquidē pedis. Hoc manuſ. Hoc oris Hāctriplicē reꝑies differentiā in oſculo oris ꝓꝯditione huiꝰ vel illius aīe. Oſculū qͥppedatur aliqn̄ ī ſignū recōciliatiōis. Sic pater euāgelicus vidēs a longe filiū ſuū venientē/ a regione perditionis ⁊ egeſtatis. miſericordia motus occurrit ⁊ cadēs ſuꝑ collū eius oſculatꝰ eſt eū. Qn̄qꝫ vero dat̉ oſcūlū in ſignū noui mūeris ſeu bn̄dictionis. ſicut yſaac benedicēs filio oſculuꝫ petijt abeo. Porro dat̉ oſculū ad ſolū amoris nō tāindiciū qͣꝫ exercitiū. ſic̄ piꝰ pater ⁊ pia mat̉filiū oſculat̉ infantulū. ſic caſtiſſima ꝯiūxmaritū. Cōpetit qd̓libet oſculū ſi tropologiā attēdis aīe viatrici q̄renti deū. ⁊ hͦ ẜmtriplicē aīe ſtatū. Petit oſculū recōciliationis aīa. pctōꝝ ⁊ offenſe ꝯſcia vt ſanet̉. Explo martini. ſanātis oſculo leproſū. Petitoſculū bn̄dictiōis. aīa nō ſatis opulēta ſedegēſ mūeribꝰ Petit oſculū exercēde dilectōis mutue aīa. iā ī oībꝰ bn̄ ꝯſcia. nihil reqͥrēſnihil intēdēs in oſculo p̄ter amorē vt amet̉⁊ amet. ¶ Diſcipulus. Nunqͥd elicere nōvis. ſolam inter omēs ⁊ ſuꝑ omnes anīasviatrices. aīam Marie potitam fuiſſe talioſculo tertio. dei ſpōſi ſui. dū viueret? Eratſiquidē tota ſemꝑ mūdiſſima. nunqͣꝫ egēsreconciliatione. erat gl̓ia plena. ſuꝑ oēs benedicta. non egens nouis muneribus licꝫaugerentur ip̄a. tamē magis amari ⁊ ama-
re. dilectoqꝫ ſuo frui ꝓxime iam ad ſtatumpatrie/ ꝑoptabat? ¶ Magiſter. Recte coniectura. ad ſingulare noſtre btē laudē. veꝝad edificationē alteriꝰ cuiuſuis anime. fashabes obſeruare. quo pacto ſine p̄ſūptiōepoſſit ip̄a petere que peccatrix eſt/ oſculumſponſi ⁊ dicere cum modeſtia. Oſculeturme oſculo oris ſui. Que conſideratio dataperire tanqͣꝫ miſtica clauis/ parabolicaslocutiones canticorum. ad triplicem ſtatūrepertum in animabus. Quorum primuſdicitur incipientium. Alter proficientiumTertius perfectorum. Sed eſt aliud qd̓attēdas. in oſculis caſtis ⁊ licitis Ieſu ſpōſi. Unum corporale fuit. Aliud ſacramentale. Tertium figurale. Ecce reductis adbeate Marie tempora lumībus fidei/ conſpicio beatam iſtam matrem/ virgineo fouentem gremio; ſpecioſum forma pre filijshominum puerum Ieſum. quem deoſculabatur erebro. recipiens viciſſitudinemoſculi. cum amplexū tenerrimo a ſemetipſo. O quis mihi dette fratrem meum ſugētem vbera matris mee. vt inueniam te ſolum foris. ⁊ deoſculer te. et iaꝫ me nemo deſpiciat. ¶ Felix prorſus extitiſti. vir Marie iuſte Ioſeph. cui totiens conceſſa ſuntoſcula blanda pueri Ieſu. queꝫ geſtare manibus. ſinu refouere. brachijs amplecti. pectus dei capax/ tuo pectori ſtringere cū omnibus puericie gratiſſime blandimētis totiens meruiſti. O quotiens intuitus oculorum beatorum. tibi ſponſeqꝫ tue letos afflabat honores O quotiens iocundiſſimavox. diuīos vobis ſpirabat amores. Sicoculos. ſic ille manus. ſic ora ferebat. tanqͣꝫ vere cum filio hominis. filius eſſet dei.¶ Iſta dum dum dicis. dum optas. dummiraris. quare non ſacerdotium recogitastuum. ratione cuius tibi fas eſt quottidiefilio dei et hominis/ oſcula dare. ipſum cernere. ipſum geſtare. contrectareqꝫ manibꝰDicam mirabilibus. ꝙ nec ipſi Ioſephconceſſum eſt. Potes ſacramentaliter ipſum manducare. qui eſt panis vite eterne.qui dat vitam mundo. qui mutabit te inſe. vt ſis ipſe in eo et ipſe in te. vt dicescum apoſtolo. Uiuo iam non ego viuitautem in me chriſtus. ¶ Diſcipulus. Oego noui quid loqueris. ſed hoc ad ꝯfuſionem miſeri peccatoris. qui ⁊ ſumit chriſtū⁊ ſacramentum oſculatur et fruitur oſculato per ſacramentalem vnionem. U
KK4