Super magnificat.

crequi. et ſi non volatu contemplationis/ſaltem lento nonnunqͣꝫ ſaltu cordis inſtarlocuſtarum. Uēi et hora feruētior/ quādodicere ex ſnīa dn̄o ſic ſatagēs poterit. Uiāmādatoꝝ tuoꝝ cucurri cū dilataſti cor meum. Poſtremo ſi videat̉ aliqͥbus hoc artificiū magis curioſū qͣꝫ fructuoſū hꝫ totaꝫmuſice ſpūalis ſeu cordial̓ armoniam/ ſubduabꝰ vocibꝰ q̄ ſunt. ſpes ſalutꝭ/ ⁊ timor dānationis ſub duplici lr̄a vel duobꝰ verbisq̄ audiuit ꝓph̓a poſtqͣꝫ ſemel locutꝰ eſt deusEt hec ſunt ptās ſeu ſeueritas iudicioꝝ d̓i⁊ mīa reſpectu p̄mioꝝ ⁊ miſeriaꝝ noſtraꝝẜm q̄ duo formabat ꝓph̓a canticū ſuū dicēſNīam ⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄e; cuiꝰ nomē eſt ſcm̄ ⁊ terribile. Nec aliqͥd inueniesin ſcripturis ⁊ creaturis qd̓ ad alteꝝ eoruꝫreduci nō poſſit ¶ Diſcipulus. Gratū habeo qꝛ ſentio te ꝯdeſcendiſſe voto meo. Nihilominꝰ adhuc ſuꝑeſt pͥmus inqͥſitionisſcrupulus. qͣ rōne potuerit mens marie ꝑoēs affectionū iſtaꝝ modulos tāta facilitate. ſuauiſſimū guitur mētis aptare. cū vix īmagno ocio/ cum ſolerti ſtudio poſſit hecpractica mō tradita faciliter obſeruari.¶ Magiſter. Accipe pͥmo qꝛ fecit marie magna qͥ potes eſt. Subinde mirabilia ſuntq̄ ſiml̓ efficiūt ars ⁊ vſus. Docent hͦ in ꝓpoſito ſil̓i. muſicoꝝ tractatores. Non enī cythariſans ſi ꝑfectꝰ eſt delib̓at de qͣlibet corda ſic aūt ſic tangenda. qm̄ ph̓o teſte ars ꝑfecta non deliberat. dū ꝯſuetudo trāſit velut in naturā. que vt ſic magis ſeqͥtur īpulſum ſuū. qͣꝫ deliberans arbitrium. Deniqꝫreddit habitus radicatus ⁊ ꝑfectus. illa facilia q̄ difficilia vel īpoſſibilia videbāt̉ habitu carentibꝰ. Non minꝰ hoc in ſpiritualibus ⁊ intrinſecis oꝑationibus intellectꝰ⁊ affectus qͣꝫ in ſenſibꝰ extrinſecis. ¶ Diſcipulus. Dum acute conſidero/ cogor experientijs ſimul ⁊ pͥuilegijs aſſentire ¶ Trāſeo nūc ad inqͥſitiones aliaſ. Una. cur beata Maria cū cecinit hoc canticū. varie poſuit ⁊ diuiſit ſpm̄ ⁊ animā. dicens de anīa?Hagnificat. addēs de ſpū exultauit? Curp̄terea magnificare dat aīe ⁊ exultare ſpiritui? Cur ꝓinde magnificationē aīe ſue datdn̄o. ⁊ exl̓tationē ſpūs dat deo ſalutari ſuoDeniqꝫ cur incepit maria cāticū ſuū a magnificatiōe dn̄i potiꝰ qͣꝫ a ſapīa ⁊ bonitateꝫPrius qͦꝫ narrauit bn̄ficia ſibi ſingularit̓collata qͣꝫ diſtributa ceteris vniuerſaliter.MHagiſter. Uocas me ad qōnes. ꝯgnitu.

dignas. Quarū pͥma cōcernit materiā dediuiſione aīe ac ſpūs. Et hec qͥdem multap̄ſupponit ſi ꝑfecte debeat intelligi. Diximus pridē aliqͣ in tractatibꝰ de miſtica theologia. Uix fuit qͦꝫ aliqͥs p̄cipuus doctor.ph̓us aūt theologꝰ/ quin aliqͣ de ſpū ⁊ anīatradiderit ꝓ ꝯgͦſcēdo noſmetipos. q̄ cognitio iure ceteris omnibꝰ antefert̉. ita vt nunqͣꝫ poſſit d̓ ea ẜmo nimis dici/ ſicut neqꝫ p̄tnimis ſciri. ¶ Diſcipulꝰ. Uere ſic ē. nec jaliqͣ quauis traditōne fateor me magis occupari velle. Preſupppſitis igit̉ multis alibi traditis dic̄ ad pn̄s accōmodū ꝓpoſito¶ Magiſter Accipe ꝙ ip̄ius anīe rōnalisq̄ eſt forma hoīs eſſentialis/ ẜm determinationē eccl̓ie/ ſunt pͥncipaliter duo actus velofficia. Intelligere ſcꝫ ⁊ aīare Propter primum d̓r ſpūs Anima vero ꝓpter alterum.Nec ignoro multis vtrunqꝫ nominibꝰ aliter appellari. Sed acceptionem noſtram/ſignificabit tam deſcriptio qͣꝫ ſubdiuiſio.Et vt apud eruditos catholicos apertiorfiat intentio noſtra Recepimus chriſtumpro exemplo. qui dixit. Triſtis eſt animamea vſqꝫ ad mortem. Et de ſpū ſubiunxit.Spūs quidem ꝓmptus eſt. Conſiderātigitur doctores in chriſto qͣſi duplicē/ animerationalis portionem. Unam ẜm quāfuit vere beatus ab inſtanti ꝯceptōnis clare videns deum ⁊ fruēs eo. Altera fuit ſubiecta triſticijs ⁊ ceteris affectibꝰ vie/ quiaerat ẜm illā paſſibilis. qͣꝫqͣꝫ ſpontanca ſuſceptione penalitatū. nō abſoluta neceſſitate. Si potes igitur concipere diuiſionēiſtam quā credimus in anima chriſti fuiſſepoteris coniecturare. quid in ceteris hominibꝰ valeat effici. ¶ At primo reſpiciamus beatam noſtram Mariam/ que dumerat viatrix. habuit poſt chriſtum tunc viatorem. diuiſionem ſpiritus ⁊ anime/ modo perfecto. ſed differenter a chriſto. Primo quia ſpiritus chriſti/ erat perfecte beatus vt nunc in gloria. ſpiritus Marie nonſed in enigmate ⁊ ſpeculo cernebat ⁊ amabat deum. Secundo quia non neceſſitateanima chriſti ſuberat paſſionibus ſenſitiuis vel afflictiuis. ſed vltro ſuſcipiebat easQd̓ intuēs Hilariꝰ dixit chriſtū hora paſſiōis n̄ doluiſſe nec timuiſſe nec timorē fuiſſe ſibi. Supplendum eſt niſi voluiſſet.Alioquin eſſet error. totius euāgelice narrationis ſubuerſiuus. Anima vero mariencc̄ario patiebat̉ ad pn̄tiā obiecti triſtabil̓