alios organa multarum fiſtularum iunctꝭapud aliqnos tubis ductilibus ¶ Poſtremo quid neceſſe eſt numerare per ſingl̓asquales in canticis eccleſiaſticis habite ſūtet nunc obſeruantur varietates; Rē amasad fructum vel vſum. ¶ Dedit Augꝰ quodam loco confeſſionū ſuarum intelligi nōꝑuam eſſe difficultatem circa rem hāc/ itavt in neutram partem auſus fuerit p̄cipitare ſententiam. Nam cum recordabatur inſtitutionis ambroſiane de canticis et hymnis/ ne populus in eius cuſtodia vigilansmerore tabeſceret. dumqͣꝫ lachrimas ſuasmeminerat quas hmōi vocibus acriter cōmotꝰ habuerat eliquabatur veritas ī coreius et bene cum illis ſibi erat. trahebaturapprobare cantandi talem morem. Sedpoſtremo dum ſentiens blandimenta dulciorum canticoꝝ cedere ſibi in quandā aurium voluptatem/ dixit ſe malle tunc cātātem non audire. nam penaliter inquit mepeccare confiteor. dum plus ip̄e cantus qͣꝫid qd̓ cantatur me delectat. ¶ Cōquiſitionem habet hoc vltimū/ non mediocrē/ primo de muſicis inſtrumentis et organis. q̄nihil vtiqꝫ loquūtur vltra mulcentē armoniam niſi ꝓ incertis intelligentia. Sed etde laicis alijs qͣꝫ non intelligentibꝰ ea quecantantur/ quaſi par eſt difficultas. ¶ Deinde ſuꝑadditur altera pͥncipalis dubitatio de multiplicatione canticoꝝ/ mentꝭ deuotiōem ſuffocante ſepius qͣꝫ refouēte. maxime cum beatus Greg. alter ex inſtitutiōibus talium canticoꝝ iudicauerit indignūſi dediti verbo dei/ ſtudiū ſuum in iſtis tēpusqͣꝫ darent. que ratio videtur ad diſpoſitos cōtemplationis ocio trahi. ne officiūqd̓ pro deuotione et xp̄iana ꝑfectione inſtitutum eſt/ contra deuotionem militet. autꝑfectionis culmen apprehendere p̄pediat¶ Pauca dicamus ꝓ re tanta. fatemur̄ enīꝙ plene ſatiſfacere non hic ſufficimꝰ Multe ſunt cauſe multiplicationis pſalmodiarum vocaliū in eccleſijs. Una eſt vite laicoꝝ/ laudabilis occupatio/ aſſiſtentiū conſolatio diſcoloꝝ morum deuitatio/ cohabitantiū regulatio/ penalis ſatiſfactio. carceralis mancipatio. dei collaudatio. totiuſeccīe repn̄tatio/ voti cōpletio/ mutua recōpenſatio vtilis aſſuefactio/ mentis humiliatio ¶ Harum autem. xij. cauſarū ⁊ ſi ſūtalie non reducibiles ad iſtas/ deductioneꝫnō pſequentes ad p̄ſens iungamus ꝙ nō

ſemꝑ homo conſtituitur quo ꝑfectiuſ viueret/ aut cōtēplādo/ aut theologiſando/ autalioꝝ ꝓfectibꝰ obſequendo. ſicut et in policia quoſdam videmus ſeruos/ magni tam̄ingenij. quoſdā mechanicos quos ad liberales artes natura genuerat idoneos. et itade pluribꝰ quibꝰ tradidit regulam apl̓s vtambulet vnuſquiſqꝫ vocatione qua vocatus eſt. Sit hec vocatio ſpūalis/ a diuinaꝓuidentia que vtiqꝫ generaliter et immediate cōcurrit in omnibꝰ. ſit hec vocatio propria deliberatione. quemadmodū in religionibꝰ quoꝝ ꝓfeſſoribꝰ ſi murmurauerint/quid aliud dicetur qͣꝫ illud ciuile. Uide tibi qui taliter elegeris. Et iterū. Patere qd̓ſponte ſubiſti iugū Grauat plane/ nedū deſidiam inertem ſed aliqn̄ aīam pͥus ſtrennuam/ onus aſſidue repetiti ſeruitij. Namveriſſima ꝓrſus eſt rō quā monachus dedit interrogatus qͥd eſſet in ſua religiōe difficillimū. an ieiunia. an vigilie. an ſilentiūCōtinuo inqͥt cōtinuati repetitio cantus¶ Amplius vero qꝛ murmur ſuū palliantaliqui. deus inqͥunt intuetur cor ⁊ bōa volūtas ꝓ facto reputat̉. et minora/ ꝑ maiorabona recōpenſari pn̄t. ſicut ꝑ cōtemplatiuam actiua. Dicamꝰ ꝙ iam in obligatis/alia eſt rō qͣꝫ de liberis ab obligatiōe. et heceſt vnacā cur ſolidior aut volūtas aut compenſatio nō ſufficit ſꝑ. Noui tꝑibus nr̄isduos celebres in theologia doctores ꝓpicietur oībus ſuis deus / hi cōferentes cū pr̄ibus duarū religionū mihi ſil̓r notiſſimisſi religionē introirent Poſſetis inqͥunt onera religionis cōformiter ad ceteros frēsexequi? quibꝰ ſe nō poſſe cū iam fracti eētetate rn̄dentibꝰ/ ſed poſſe ſtudēdo docendomeditādo cōpenſatiōem afferre Subintulerūt. Et ſi quotidie cū paulo raꝑet vos deus ī tertiū celū/ niſi cōpleueritꝭ inſtituta religionis nob̓ quoꝝ magna ꝑs aīalis ē nōniſi ſcādalū et vobis ludibriū futuros eſſenoueritis. tꝑs intrandi religionē/ tꝑs manendi. vulgo d̓r. Qui cū lupis eſt: cū ipſisvlulet. ¶ Rurſus ſi volūtas ꝓ facto reputetur apud deū qͦ ad meritū eſſentiale vite et̄ne. tn̄ multiplex in alijs reꝑitur inſtātia vtin accidētali p̄mio qͣlis eſt aureola q̄ daturactui excellēti nō ſolū volūtati. Vt rurſusin actibꝰ pͥuilegiatis. qͣles ſunt largitionesꝓ indulgentijs. vt p̄terea ſunt exercitia ſacramētoꝝ q̄ vim ſuā hn̄t virtute oꝑis oꝑati. vt inſuꝑ ſunt oꝑa ſatiſfactoria. qͣlia ſunt

N