.De canticordo.
tus epicurus nihil in homine more ſaduceoꝝ preter corpus attendens. et dicens ī corde ſuo non eſt deus. Fides vero conſonatilluminate rōnis Areſto. ponenti in homine aīam rōnalem et corpus organicuꝫ. hecſunt ꝓut hic loquitur et caro. Fuerūt apd̓nos p̄cipui duo theologi quoꝝ vnus magis inſecutus ph̓iam Areſto. tradidit nomina paſſionū nō ꝓprie dici de affectionibus ſpūalibus. Alter plus herens Auguſtino/ tradidit in ſpū rōnali ſic inueniri cōcupiſcibilem et iraſcibilem volūtarias ẜmꝓpriam theologoꝝ acceptiōem/ quēadmodū in appetu ſenſuali ẜm ph̓m. Et hͦ abſqꝫdubitatione putamus eſſe veruꝫ qͣꝫuis (vtAuguſti. tradit) fruſtra dewverbis/ vbi de reconſtat nectitur cōtrouerſia. Neqꝫ enī ph̓sip̄e/ qͣꝫto minus quiuis theologus/ negatetiam deo gaudiū eſſe delectatiōem et leticiam. dicit enim deū vna ſimpliciſſima et īmutabiliſſima oꝑatione delectari. Plato qͦqꝫ dicit deū poſtqͣꝫ mundū fabricauit exultaſſe gaudio Et in ſacris litteris. gloriaturſapientia delicias ſuas in filijs hominumEt qd̓ letabitur deus in oꝑbꝰ ſuis. non qͥdem affectus ſui mutatione. ſed exteriorisoꝑationis innouatione ¶ Elicit̓ ampliusexp̄notata diſtinctione tanqͣꝫ claue noſtraꝓ canticordo ꝙ nō ex motu cordis carnal̓accipi debet virtutū aut vitioꝝ nec etiā reuelationū vinculis et certa diſtinctio. Uere ꝓrſus enūciauit ſapiēs Cor tuū ſicut ꝑturiens fantaſias patitur. niſi ab alto īmiſſa fuerit viſitatio. Neqꝫ parū formidandaeſt verbi dei ꝑ os pſalmiſte cōminatio. Dimiſi eos ẜm deſideria cordis ſui ibunt ī adinuentionibꝰ ſuis. Quanqͣꝫ dixiſſe legaturdeuotuſ Bern̄. ꝙ ex motu cordis ſpūſſāctipn̄tiam agnoſcebat. Qd̓ qͣliter intellexerithabeatur ex alijs dictis ſuis et regulis euāgelicis. que nō in motu paſſionū corꝑaliūſed imitatione ⁊ cuſtodia diuinoꝝ ẜmonūcōſiliū dicūt eē ponendū Cōſiliū meū inqͥtpsͣ. Iuſtificatiōes tue. Paſſiōes autē cordis carnal̓ habeto eo ſuſpectiores qͦ feruētiores nec rōis frenū ſequētes attēderis/ qͣꝫtūcunqꝫ ſctē deuote iuſte ſublimes appareant. qm̄ latet in talibꝰ aūt ſub talibꝰ vt ſepedemoniū meridianū. ¶ Habetur cōſequēter ꝙ nō ſꝑ illi ſunt virtuoſiores qͥ iudicantur deuotiores in cōpunctiōibꝰ ⁊ lacrimisad quas ſexus femineus. qꝛ pronus eſt cātatur eſſe deuotus ¶ Uerū potuerunt iſte
veritates cū ſimilibꝰ infra explicari/ ſoluēdo tertiam dubitatiōem ſi ſcd̓am pͥmitꝰ abſoluerimus. ꝓ rep̄henſione murmurantiūcōtra tot cantica oris que carnis eſſe ponimus. et que fieri crebro cū fatigatiōe hominis vtriuſqꝫ nemo negat. licet alia ⁊ alia rōne hic et ille moueatur Cōſonat diſtinctiode dilectionedei quā non oportet ſemꝑ eſſemaximam in ſenſu ꝑ intenſiōem vel extenſiōem. ſed in mente ꝑ app̄ciatiōem ⁊ ꝑ ponderatiōem. qͣ citius eligitur oīs amor aliusꝓprie etiā vite. deſeri/ qͣꝫ dei ſubeat̉ offenſa.Patuit in martiribꝰ magis qͣꝫ incarnaliterphilocaptis. Saluat hec diſtinctio ꝯn̄terquo pacto ſtant ſimul in eodē/ triſticia ⁊ leticia. cū motus hēant ꝯtrarios in corde. illa ſtringit. hec dilatat. verū nō in mētali. ſꝫſenſuali paſſione locū hꝫ. ¶ Demū ad edificatiōem eccīaſticoꝝ maxime monachoꝝpauca notemus. Eccīam cōſideremꝰ ciuitatē gl̓oſam eſſe. Preterea reginā illā q̄ aſtitit a dextris dei in veſtitu deaurato circundata varietate Eſſe rurſus corpus inſignemiſticū hn̄s inſtar corꝑis naturalis/ ml̓tamēbra q̄ nō eundē actū hn̄t. ſed in ea diſtribuit ſpūſſctūs dona ſua/ ꝓut vult/ tam gratuita ſolū qͣꝫ gratificantia. gratū facientiaDeniqꝫ ciues huius ciuitatis oꝑtet quēlibet ambulare vocatione qͣ vocatus eſt. hūcin actiua. alterū in cōtemplatiua. nūc in operatiōe. nūc in ocio ſctō. qn̄qꝫ in obedientia regulari. aliqn̄ in qͣdā ſpūs ⁊ corꝑis lib̓tate. Deſcēdit hmōi varietas vſqꝫ ad canticoꝝ diuerſificatiōem in eccīaſticis cerimonijs multiplicē. Itaqꝫ dū apl̓i diſcurrebātin oēm terrā ad cōuerſiōem gentiū. Ip̄i tn̄nō legūtur in hmōi cāticꝭ exterioribꝰ ſemetexercuiſſe. p̄ſertim more iudeoꝝ in ſynagogis ⁊ tēplo ſalomonis Et qm̄ legalia ceſſaſſe docuerūt/ acdeinceps magꝭ traduxeruntritus gentiliū ꝑ flamines ⁊ archiflaminesad ecc̄īaſticā policiā/ qͣꝫ ꝑ ſacerdotiū Aarōſub fine tn̄ altero qͣꝫ gētiles. Porro tempore martirū circūierūt aliqͥ in melotꝭ. in pellibꝰ capͥnis. in mōtibꝰ ⁊ ſpelūcis ⁊ in cauernis terre. apd̓ qͦs ⁊ qͣles ſatꝭ ꝓbabile ē vocalia cātica nō fuiſſe. Poſt dilatatiōꝫ eccīe acreddita pace fuit nihilominꝰ ml̓ta varietaſSola pſalmoꝝ accētuatio tenuis/ fuit apud aliqͦs. apud alios/ celebrior cum arteſua cantus. Fuit apud alios diſcantus. addita ſunt cymbala in eccleſijs beneſonantia que cāpanas dicimus. Fuerunt apud
M.