De canticordo.

ſolutiones debitoꝝ. aut reſtitutiones ablatoꝝ. vt in ꝓpoſito ſolutio vocalis ſeruitijquoꝝ omiſſiones et ſi nō ſemꝑꝓpter impoſſibilitatem ſint culpabiles ad damnatiōeꝫnon tollūt tamē oēm ex ſola volūtate ſatiſfactionis obligatiōem. qui ſemꝑ adueniēte ſatiſfactionis oportunitate / ꝑ ſe vel ſuoſteneant̉. qd̓ nō eſſet ſoluto pͥus realiter precio. Demū in penis et p̄mijs ciuilibuſ euidens eſt. ꝙ volūtas occidēdi ſola vel volūtas alterū ditandi/ facto nō equatur. Adijce pͥoribꝰ ꝙ in ciuili vel eccīaſtica congregatiōe ſicut ⁊ in legū traditiōe/ reſpectꝰ habetur ad ea q̄ vt in pluribꝰ eueniūt. nec priuilegia nec cōditiones nec vtilitates paucoꝝ/ pluralitati p̄iudicabiles eſſe debent.¶ Cōfiteamur tn̄ oportet diſpenſationemet bonā eqͥtatem apud tales caſus ꝑticulares locū tenere. qui ſi negetur ꝑtinaci crudelitate aūt inſipiēti ſtoliditate. non videoquid ſuꝑſit afflictis. niſi recurſus ad deumpatrem et ſolatij cū imploratiōe mīe ſue ꝙcōuertat corda patrum in filios faciēs cuꝫtemptatione ꝓuentū. potens eſt quippe deus dare patribꝰ intelligi fieri poſſe ꝓ vtilitate fratrū ſpūali cū maria vacantiū exoneratiōem ſeruitij q̄ datur laborantibꝰ in officijs temꝑalibꝰ cū martha. niſi ꝙ aptior eſtoculus carnis ad iſta qͣꝫ illa. et ſi nō ſꝑ maior neceſſitas. ¶ Ualebit ad extremū (ſic̄ opinamur) ad cōſolatiōem lugentiū ſub iugo corꝑaliū canticoꝝ/ declaratio cāticordinoui/ ad quē ꝓperat intentio. ſi attentio nōdefuerit qm̄ qui verbū narrat nō attendenti/ qͣſi qui excitat dormiētem de graui ſomno. Quid aūt nequius. qͥd intolerabiliusquid lege punibilius/ qͣꝫ ſi nolit officij ſuiꝓrſus honeſtiſſimi diuiniſſimi. ſaluberrimi doctrinā qͥs audire. Dedit vero nob̓ eccleſiaſticis deus regiones gentium et labores ppl̓oꝝ vt cantemus ei. vt in ſacris/ verbū ſuum ſcripturis audiamus. btīficans illos qui audiūt verbū dei ⁊ cuſtodiunt illd̓Quo cuſtodiūt; ne ſolicitudo ſeculi et fallacia diuitiaꝝ/ ſuffocent verbū. Quale v̓bū?qd̓ inſitū ⁊ in māſuetudine et patientia ſuſceptum. pōt ſaluare aīas nr̄as; afferens incorde bono ⁊ optimo fructū multū cū iubilatione letiſſima in cāticis ⁊ verbo ſolatij.Ecce ꝑegrini ſumus in hierl̓m celeſtē. Comitatur nos aſſidue verbū nō hn̄s amaritudinē nō tediū / ꝙ ſi comes facūdus ī viaꝓ vehiculo eſt. comes alter qͥs facūdior ver-

bo dei/ cuius verba ſpūs et vita ſunt. Sē/ſerant hoc qui dicebant. Nonne cor nr̄mardens erat in nobis dū loqueret̉ in via etaꝑiet nobis ſcripturas. Sed tandem nouus homo pauculas de canticordo nouopotulas attendat.¶ Thomus ſecūdusAnticū nouū aliqd̓ eſſe et fieri īſolo corde et v̓bo mentis traditcanagogia xp̄ianis ꝑegrinis. Anagogiam dicimꝰ ſurſum ductionem qͣlem eccīa quotidie monet facere cōcinēs. Surſum corda. Cur hoc; niſi vt q̄ſurſum ſunt q̄rat nr̄ hō nouus de celo celeſtis dū ꝑegrinamur a dn̄o. cōuerſatiōeꝫ nōuam q̄rētes in celis. vbi cātatur cāticū nouum corā ſedēte in throno qͥ dic̄. Ecce noua facio oīa. Hic dudū ꝑ Ezechielē pollicebatur. dabo vobis cor nouū. ⁊ ſpm̄ nouūponā in medio vr̄i. Quidni tales īnouatiſpū recto/ cāticū nouū cātent ī corde nouoiuxta ſuaſiōem apl̓i ſcribētis ad Eph̓. Implemini ſpūſancto loquētes vobiſmetipisin pſalmis ⁊ hymnis ⁊ cāticis ſpūalibꝰ cātantes et pſallētes ī cordibꝰ vr̄is. Sic agebat. Cecilia virgo ſꝑ euāgeliū xp̄i plāe nouum. plaue verbum dei ſemꝑ gerens in pectore/ et cantātibus organis ſoli deo decantabat. Fiat cor meum ⁊ corpus meum immaculatū ¶ Canticū tale nouum rōnabiliter appellatur cāticordū .i. cāticuꝫ cordisvel cordiū. Suū quippe ſubiectū. ſuū inſtrumentū. ſua corda q̄ dicit̉ a cordeſuꝰ auditus. ſua vox. ſuum os. ſua modulatio eſtintrorſus vel in corde mentis vel mēte cordis. quēadmodū vſa eſt pſaltes nr̄a mariain ſuo cātico cāticoꝝ ꝓrſus nouo. qꝛ nouūfecerat dn̄s ſuꝑ terram. dum iam ml̓ier circūdabat virū. Ait nempe. Fecit potētiā inbrachio ſuo. Certe nouo. certe verbo dei.Diſꝑſit ſu. men. cor. ſui. Ecce mentem cordis. ſiue referas ad deū diſꝑgētem qui alioloco dicit̉ tactus dolore cordis intrinſecuſEt alibi loquit̉. Inueni virū ẜm cor meuꝫSiue magis libeat ad ſuꝑbos cōiungerequatinus enormitas ꝓfunda ſui ſuperbiemaiori ex aggeratiōe dānet̉ ¶ Cāticordūnr̄m nouū deſcribit̉ eſſe vox numeroſa. mēte cordis ad dei gl̓am elicita libere. quā ſolus nouit qͥ accipit. Hoc nimirū eſt miſterium qͣle loq̄batur apl̓us abſcōditū. Et ſecundū Dyoniẜ. ſolis ꝓpriū xp̄ianiscē

Hh

P.