Originali rōne.

nem queſierit in dilecto nemo rc̄e mirabit̉neqꝫ iam a deo ꝓ ſe qͣꝫtum ꝓ amici dilectione Letetur cor meū inquit. cōſidera finemvt timeat nomen tuum vt ſcꝫ in amore ſuofortiori ſtabilitate ſubſiſtat. Nam delectatio tenet oꝑantem in oꝑatione dicit Areſt.cū exꝑientia. ¶ Epithalamium nemo pōtꝑfectum cognoſcere ſine triplici theologiaſymbolica ſcꝫ ꝓpria et miſtica Harum quālibet tradit dyoniẜ. Sed ſymbolicam ſuālatini non habent/ niſi ꝙ guſtū eius deditvlti. ca. de ce. hierarchia tradens intellectūlocutiōis figuralis. qͣm ſcriptura ſacra trāſſert ad angelos ꝙ elati ſunt. ꝙ armati. ꝙ lumina ferunt cū ceteris. Sic in epl̓a qͣdamde menſa ſapiētie. Sparſim vero tam ip̄eqͣꝫ noſtri ſcripture gloſatores exponūt huiuſmodi ſymbola q̄ deo tribuūtur/ ꝑ ſimilitudinem ad corꝑalia/ qualiter fit in hoc toto canticoꝝ libro. nunc de oſculis oris deiquid ſit. nunc de vberibꝰ/ de capite/ de oculis/ de līgua/ de genis/ et ita ꝑ vniuerſuꝫ qd̓enucliare ꝑ omnia nō eſt p̄ſentis opuſculiſeorſum poterit forſan dari. ſicut de theologia miſtica que prorſus eſt neceſſaria cantare volenti ꝑ amorem duplex opuſculumhoc illud practice tradidimꝰ. ¶ Epithalamiū poterat ꝑ theologiam ſymbolicā ⁊ miſticam ad quodlibet genus mr̄ionij cū d̓oꝑ amorem ſpūaliter adaptari noīatim vbiminus videret̉ ad xp̄i ſpūm et ad aīam ſuātanqͣꝫ ad virum deſponſatum cuꝫ muliereſpōſa ſua. Sunt hic multa ſupponenda q̄alibi iuxta cōem theologie ſententiam/ tradita ſunt. ¶ Unū eſt ꝙ in xp̄o ẜm humanitatem/ pars ſeu portio rōnis ſuꝑior quā h̓appellamuſ ſpm̄ (ne cōtrouerſia ſit de noīefinis) fuit ab inſtanti ꝯceptionis plene beta. quēadmodū et nūc eſt et erit in ſecula. ꝓpterea neqꝫ doluit neqꝫ timuit neqꝫ ſꝑauitſpūs iſte in eterna beatitudine vbi nō eritamplius neqꝫ luctus neqꝫ clamor/ ſed necvllus dolor. ¶ Supponimus p̄terea ꝙ anima xp̄i que noīatur hic īferior portio rōnis/ qͣꝫuis eſſet eadē res eſſentialiter cū ſpūnon tamē fuit tunc in rermino beatitudīs.ſed habuit ſtatū vie/ ſubiecta paſſionibusexn̄s vt dolori/ timori/ pauori cū ceterꝭ. itatamen ꝙ nulla paſſio p̄ueniebat iudiciumronis ſuꝑioris minus qͣꝫ in adam ꝓ ſtatunature pͥmitus inſtitute. ſicut et de benedicta matre ſua fuiſſe cōfitemur. ¶ Adijcimꝰꝙ aīa xp̄i ꝓ ſuis qͥdem peccatis nō doluit q̄

non habuit. ſed ꝓ noſtris generaliter qͦ adſufficientiam deletionis. ſed quo ad efficaciam ꝓ ſolis electis membris ſuis. Cū igitur eſſet aīe xp̄i ad ſuū ſpm̄ naturalis ſiml̓ ⁊diuinalis cōuerſio ſicut cōtra. cōcludit ſtatim ꝑſpicax ſpeculatio/ ꝙ anīa petebat crebro cōſolatiōem ſpūſſancti. nūc cōtra dolores ex obiectis rerum cōtriſtantiū ſenſualiter et ꝑ realem applicatiōem in verberibusfame ſiti frigore. nūc aliqn̄ cōtra res apprehenſas intētionabiliter cōtriſtatiōem afferentes cuius peccata erant aliena q̄ ꝑ compaſſionem ſua fecerat. ¶ Eleuet igit̉ ſe piꝰanimus in cōtemplatione Ieſu xp̄i in lūiefidei et euāgelice narrationis. Conſideretdeuota pietate animam hanc ſponſam ſpiritus impaſſibilis paſſibilem et crebro patientem. ſi ꝓ cōſolatione dilectiua ſuſpirabat ad ſpm̄. Oſculetur me oſculo oris ſui.cū multis ſil̓ibus cōſolationis refrigeriuꝫſonantibꝰ vt illud noīatim Quis det mihite frēm meū ſugentem vbera matris mee vtinueniam te ſolum foris et deoſculer te ⁊ iāme nemo deſpiciat. Quid ſonabat hec optabunda petitio ſi ſpm̄ cōſideres lac beatitudinis toto ore. tota ſecuritate. totadilection ſugentem ab vberibꝰ cōſolantis diuinitatis tanqͣꝫ matris ſentiens aīam ad illūfelicitatis ſtatum. quē nōdum acceꝑat ſuſpirantem hec dicere. Dicebat xp̄us ꝓ hacaīa ſua/ quā ponere et reſumere fas hēbat.Baptiſmo habeo baptiſari et quō coartordonec impleatur. que rō ſciebat nimirumglorifificatiōem aīe ſubſecuturam/ moxꝭ baptiſmū mortis ⁊ amplexū nō amplius diſſolubili gauiſuram cū ſpū. ¶ Epithalamium traduci poterat ad deſponſatiōem ſpiritus exultantis marie/ cū ſapientia. ſed nōabſqꝫ tropicoꝝ cognitione ſermonū ꝑ theologiam ſymbolicam et anagogiarū ꝑ myſticam. Gloriat̉ ſapīa/ delicias ſuas eſſę cūfilijs hoīm. nullā vero repperit ſapīa delicias ſuas cum qua amplius inueniret qͣꝫ cuꝫbeatiſſimarū beatiſſima ⁊ deiformi mariaquerebat hic cōplectī in via ſpm̄ marie. iūgere ſecū oſcula ꝑ oꝑationes inſpiratiōesqꝫ virtutū donoꝝ beatitudinū qꝫ ſingularū ſb̓ ſpe certa fruitionis iocūdiſſime ac indiſſolubilis in eternitate. vbi ſuo ſpūi duꝫaſcendit obuiauit qͣſi mater honorificata ⁊quaſi mulier a virginitate ſua ſuſcepit illū.¶ Quid porro dicemus de cōiugio ſpūsdeiformis beate virginis/ cum.en-

Gg. 4