Contemplationis.

clara cognitōne. ⁊ clarā ⁊ magnam ſcientiam ſeu ꝯgnitōꝫ. ſine ml̓ta vel magͣ ſapīa¶ Capitulū. ſectum.Nullꝰ dꝫ appellari ſapiēs niſi bonꝰ exiſtatEcundū vſum loquendi cōiorēdicūtur cōiter aliqͥ magni clericitheologi et ph̓i habere ſcīm vel ſapientiā qͥ ſunt inſtructi in prīa ꝑte contēplatōis de qua locutus ſum. Sed in talicontēplatōne videntur poſuiſſe ph̓i felicitatē vel beatitudinē humanā. Sꝫ hoc dicere eſt minus rectū ⁊ eſt abuſus loquēdiniſi tales clerici habeāt cum cognitōe eorum/ ardentē affectōem per dilectiōem addeū ⁊ ad hoc qd̓ facit ad eiꝰ amorē. Et ſinetali dilectōe ⁊ caritate/ nō poteſt eē poſitaipſa felicitas in cōtēplatiōe. nec fuit vnqͣꝫintentio Areſtotilis alia. ſicut ego teneo.Et qui aliter fecerūt/ ſunt ab ipſo apl̓o reprehēſi dicēte? ꝙ illi qͥ dicebāt ſe fapiēteshoc eſt habere ſapīam/ facti fuerūt ſtulti.Et cāꝫ aſſignat Quia cū cognouiſſent deum nō ſicut deū ip̄m glorificauerūt. nec ſicut deū amauerūt/ nec grates ei reddider̄t.ſed euanuerūt. ⁊c̄. ¶ Sic̄ ergo poſſumusvidere quos veracit̉ loq̄ndo dicere debeamus ſcientes vel habere fapientiam et qͦsnon quantūcunqꝫ literati extiterint¶ Capitulum .VII.Quomodo ſimplices ⁊ idiote poſſunt adſapientiā ꝑtingere per exemplū a ſimiliOgnitio vl̓ ſciētia q̄ habet̉ de deoc per verā ⁊ ſolā fidē/ ſufficit ad perueniendū ad talē ſapīam ſicut dictū eſt ꝑ amorē dei/ ⁊ ſeruitiū ⁊ eiꝰ honorēEt videt̉ mihi ꝙ ſicut dicit Ariſ. ꝙ ſimplices pn̄t hr̄e felicitatē credēdo hec queph̓i teſtificati ſunt de deo ⁊ angelis ⁊ ponere ẜm hoc cogitatōem ſuā affectōemqꝫ.Per hoc cōcludo ꝙ xp̄iani ſimplices/ hn̄tes fidē firmā de dei bonitate ⁊ ẜm hoc ardenter amāt/ verius hn̄t ſapīam ⁊ potiusdn̄t dici ſapiētes qͣꝫ quicūqꝫ alij lrati/ exiſtētes ſine amore ⁊ ſine affectōe ad deū etſanctos eius ⁊ etiā plus placent deo talesmagis qͣꝫ alij. Et quod plus eſt tales litterati ſine affectōe d̓o diſplicibiles ſunt. exiſtentes ſicut ſal corruptū ⁊ ſapiētes infatuati. Et pꝫ hoc ꝑ exemplū groſſum. Sipater vnꝰ habeat filios duos quoꝝ vnusnihil ſcit de ſecretis ſui pr̄is ſed ſolū ꝙ ſit

pater ſuꝰ ⁊ ꝙ totū ſuū eſſe ab eo habeat. etꝙ debeat eū amare ex toto corde ⁊ ei ſeruire ⁊ eū honorare ⁊ ſic facit de tota ſua affectōne. Alter autē filiꝰ multū ſciat de ſecretis pr̄is ſui ꝑ reuelatōem a pr̄e ſibi factā ⁊de talibꝰ ſcit loqͥ magnanimit̉ ⁊ tamē nonhabebit aliquā vel qͣſi nullā affectōeꝫ dulcem ⁊ amoroſam ad patrē ſuū neqꝫ ad obſeqͥum eius. Iſtis ſtātibꝰ. peto qͥs illoꝝ filioꝝ a dicto patre plꝰ amabit̉ ⁊ plꝰ honorabit̉ ⁊ magis remunerabit̉? Non eī dubiūquin primꝰ. Et inſuꝑ a patre ſuo ꝓpter talem affectiōeꝫ ad ip̄m habitā inſtruet̉ ampliꝰ. de ſecretꝭ patris ſui ⁊ de tota eiꝰ hereditate Scd̓s āt ꝯdēnabit̉ ꝓpt̓ ſuā ingratitudinē ⁊ maliciā. ⁊ ꝓpt̓ abuſum cognitōis ſecretoꝝ ſui patrꝭ ſibi reuelatoꝝ ab eodem.¶ Capitulum. VIII.Que ſint oꝑa per q̄ deꝰ ꝑfectiꝰ cognoſcit̉.Lare iā on̄di (ſicut mihi videtur)c nō fruſtra ⁊ imꝑtinent̉ eſſe loquēdū ſimplicibꝰ de vita contēplatiua/ ꝓ introductōe eoꝝ ad dei amorē ⁊ eiusdeguſtatōem ⁊ ſapore; per ſanctas dulcesqꝫ affectōes. ſicut ꝑ ſpem bonā. timoremſanctū/ per ardēs deſideriū. per diſplicentiam ⁊ triſticiā offenſe diuine per pctm̄. etſic de affectōnibꝰ alijs. Et quantū ad hoccognitio vel ſciētia lrāꝝ ſeu lrātura nō requirit̉ vltra plenā groſſamqꝫ fidē ſeu credulitatem. quaꝫ tales ſimplices tenent dedeo et de ſua potentia ſapientia. ⁊ bonitate. de ſuis mandatis ⁊ miſterijs generalibus. de noſtra redemptōne. de paradiſoac de inferno. ¶ Et non eſt exile. poſſe adquirere ſapientiā huiuſmodi de qua dixiTeſtatur enim Guilhelmꝰ doctor eximius ꝙ inter omnia dei opera. nullum plusnotificat ⁊ agnoſcere facit deū ſuamqꝫ bonitatem/ qͣꝫ iſta delectatio que cum ſpirituali placentia recipit̉ in anima. cum ipſedeus eam ſecrete viſitat/ poſtqͣꝫ ſe profunde humiliauerit/ ante eius maieſtatē. Etſi ita eſt. immo qꝛ ita eſt. patet ꝙ ſimplex ⁊illiterata ꝑſona meliꝰ cognoſcit deū/ amādo eum ⁊ in anima ſua eius oꝑa recolēdoſicut dictū eſt/ qͣꝫ facere poteſt qͥntūcunqꝫliteratus ⁊ ph̓s ꝑ oꝑa exteriora ⁊ ꝑ ratiōesnaturaliter acceptas. Un̄ dn̄s nr̄ ih̓s xp̄spr̄i ſuo grās agit/ qꝛ abſcōdit hec alta myſteria a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ hꝰ mūdi ⁊ reuelauit ea ꝑuul̓. Exēpla etiā ſupra poſita

33. 4

T.

U.