De monte.
tota humilitate de ſua ſalute meditantes.Et tales quantū valent mētes ſuas ab exercitatōe immoderati oꝑis abſtrahāt Sepe enī qui deū contēplari quieti poterātoccupatōibus preſſi ceciderūt. Et ſic tl̓esin oꝑatōibꝰ exterioribꝰ occupati plꝰ deficerent qͣꝫ proficerēt ¶ Sunt alij qͥ ex cōſuetudine aut per virtutē contēplatōnis veldei dilectiōem excellentē aut certe eis a ſuis progenitoribꝰ aduenit. vt ſcꝫ habeantmentē habilem ⁊ quaſi ambidextrā valentes ſe modo vni modo alteri ſe tradere vitequales eſſe prelatos decet. ¶ Modo accidit qͣndoqꝫ ꝙ quidā clerici ⁊ litterati. ſuntde ſtatu primo ⁊ conditōe taliū. quare ſeqͥtur ꝙ ſepius ipſi errāt ſi ſe nimis profundis cogitatōibꝰ ingerūt. dimittēdo operationes ⁊ exteriores occupatōes. Etiā euenit ꝙ ſimplices ꝑſone; et illiterate ſunt dealio ſtatu. ⁊ conditōne alia. et tales ſecurepn̄t viuere in ſolitudine. ⁊ ſemꝑ aut freq̄nter cogitare de eoruꝫ ſalute/ ſine alia occupatōne terrena. ¶ Ita ergo videtis manifeſte ꝙ ꝑſone ſimplices nō ſunt repellēdequintiā eis eſt hn̄ ſcribendū de vita iſtacontēplatiua ¶ Uidemꝰ etiā ⁊ vidimꝰ perexꝑientiā in ſctīs heremitis ⁊ in aliqͥbꝰ feminis ꝙ plus profecerūt in dei amore ꝑiſtam vitā contēplatiuā. qͣꝫ fecerūt vel faciunt plures magni clerici Ratio. qꝛ iſta vita meliꝰ adqͥrit̉ ꝑ bonā ſimplicē humilitatem qͣꝫ ꝑ litteraturā magnaꝫ. Sicut dicitſalomon de dei ſapiētia ꝙ ipſa gradit̉ cuꝫſimplicibꝰ. ⁊ cū eis eſt ſermocinatio eius.Ideo precipit̉ alibi. Querite deuꝫ in ſimplicitate cordis quia ip̄e eſt ſimpliciſſimꝰ⁊ reꝑitur per ſimplicitatem.¶ Capitulū. quartū.De diiobus modis contēplatōnis Unoin ſcientia. Aio in affectu.Ed pro pleniore ſatiſfactiōe ī iſtamateria/ ꝯſidero ꝙ vita contēplatiua hꝫ in ſe gradus ⁊ ꝑtes quarū vna eſtſubtilior alia. ¶ Et eſt vna talis que inqͥrit ꝑ rōnes fundatas in vera fide dei naturā ⁊ ip̄ius eſſentiā ⁊ eius oꝑa. Et valet iſtacontēplatio ad reꝑiendū nouas veritatesvel ad declarandū ⁊ docendū. aut etiā addefendendū cōtra errores ⁊ falſitates hereticoꝝ ⁊ infideliū. Et de tali materia nō intendo loqͥ ad pn̄s. pertinet enī ſolūmodoad bonos theologos. bene ī ſacra ſcriptu
ra inſtructos. non autē ad ſimplices. niſieſſet ꝑ inſpiratōem ⁊ miraculoſe ipſis data. ſicut accidit in apl̓is qui erāt valde ſimplices ⁊ ſine lrātura ⁊ pluribꝰ alijs ¶ Unaalia pars contēplatōis eſt q̄ principalitertēdit ad dei amorē ⁊ ad ſapiendū ſuā bonitatē ſine mgͣna inqͥſitōe clarioris ꝯgnitionis qͣꝫ eſt talis de vera fide que data eſteis aut certe inſpirata? Et ad hanc contēplatiōeꝫ pn̄t ꝑtingere ſimplices ꝑſone. indimittēdo curas mūdiales. ⁊ in cuſtodiēdo cor ſuū pure ⁊ mūde; Et de tali loquorin pn̄ti. Et credo ꝙ iſta ſit ſapiētia ⁊ contēplatio quam principal̓r btūs Dion̄. in libris ſuis de miſtica theologia edocuitꝭ eteſt ſapientia excellētior ⁊ altior quā poſſumus habere in hoc mūdo. que fuit ei reuelata per beatū Paulum apl̓m. cuius ipſeextiterat diſcipulus.¶ Capitulū. quintū.Magna differentia eſt inter ſapientiā etſcientiā ẜm doctores?Agnā differentiā aſſignāt doctores ſancti inter ſcientiā ⁊ ſapīam⁊ principaliter btūs Bern̄. Quiaſciētia ꝑtinet ad intellectū ⁊ ꝯuenit iſti ſoli. ſed ſapiētia ad affectū Et id̓o ẜm nomēſuū ſapiētia valet tantū ſicut ſaporoſa ſcientia? qui ſapor reſpicit affectōem deſideriū appetitū ⁊ voluntatē ꝑſone iſtius cuiineſt. Et ideo poteſt in aliquo magna ſcientia vel cognitio eſſe in quo erit modicavel nulla ſapiētia? Rō quia nō hꝫ ſaporeꝫvel affectōem ad illd̓ qd̓ ipſe ſcit ¶ Et declarat̉ ꝑ exemplū groſſum. Pōt enī aliqͥscognoſcere mell̓ naturā. qꝛ audiuit aliqn̄de tali narrare ſiue loqͥ. vel etiā qꝛ legit inlibris de natura mellisª ſine hoc ꝙ qn̄qꝫmellis dulcedinē guſtauerit. Iteꝫ medicicognoſcūt naturā infirmitatū: ⁊ ſepe melius qͣꝫ ipſe infirmꝰ ſeu patiēs. Sed quantu ad ſenſum doloris/ clarū eſt ipſos infirmos plus ſcire infirmitates. nō ꝑ rōem ſꝫꝑ exꝑientiā Sic ſuo mō. p̄t aliqͥs hr̄e maxima ſcīam vel cognitōem alicuiꝰ ꝑſone ſine magna affectōe amoris vel odij cōplacentie vel diſplicentie ad talē ꝑſonā Et exalia parte p̄t aliquis caꝑe magnā affectōꝫvel complacentiaꝫ alicuiꝰ/ ſine magna eiꝰꝯgnitōe ¶ Uidetis ergo ꝙ ẜm hoc poſſumus concipere ⁊ intelligere/ poſſe eſſe magnam ſapientia in aliquo. ſine magna vel