Deuotorum. ſimplitium.
tra patriā poſito qͥ nūqͣꝫ vidit pr̄em ſuū. etcui pr̄ mittit victū ⁊ amictū ⁊ alia neceſſaria. ſalutatqꝫ dulciter ſepiꝰ ꝑ medios nūcios eundē? Nō dubiū qͥn puer iſte licet patrē ſuū nō videat moueat̉ naturaliter quodā amoroſo affectu ad diligendū hūc pr̄eꝫ⁊ ad cogitandū ſepiꝰ cordialit̓ de eo. ⁊ ꝙ libenter eēt apud eundē ad videndū ip̄m ſicuti eſt? Quia neſcit an ſit lōgus aut breuiſan albꝰ aūt niger. ⁊ ſic de alijs corꝑalibꝰ circūſtantijs. ergo etiā in cogitādo pr̄em ſuūqͣleſcunqꝫ hmōi corporee imaginationesoccurrerint/ nō in eis qͥeſcit. ſed repellit tāqͣꝫ deceptorias ⁊ inutiles. Sed qm̄ alibi/de hoc latiꝰ tractatū eſt. ſufficiat hic modice tactū ¶ Itaqꝫ iuxta p̄miſſa diſcat ꝑſonadeuota in ſil̓ibꝰ ſiml̓r agere. alioqͥn in orōnibꝰ ⁊ meditatōnibꝰ ſuis nō ſolū ꝑtimeſerre hebet p̄miſſa ꝑicula. ſed etiā incōmodagrauia alia. Poterit enī ꝯtingere dū hō nimis cogitat cū imaginibꝰ ⁊ de rerū corporaliū circūſtantijs. vt ꝓpter fantaſie fluxibilitatē/ ⁊ inuiſibili hoſte illudēte ⁊ cooꝑante deueniat a deuotis ⁊ pijs cogitationibꝰ/ad cogitatus turpes ⁊ impios. a puris affectionibꝰ ad immūdas. a ſpūalibꝰ ad carnales. ⁊ nōnūqͣꝫ a ſanctis cogitatiōibꝰ ad execrande blaſphemie cogitatiōes. ꝓut in nōmillis deuotꝭ ꝑſonis ī his incautꝭ/ cōꝑtūqꝫqn̄qꝫ eſt. In ipſa etiā venerāda imaginecrucifixi. ex nimis fixa cōſideratione circacorꝑis dn̄ici nuditatē. eiuſqꝫ femoralium:Qui caſus ſic̄ mulierculis eſt valde poſſibilis. ſic viceuerſa poterit caſus iſte ⁊ viriseſſe nō impoſſibilis/ ſi nimis figant̉ eoruꝫcogitatus erga ſanctaꝝ v̓ginuꝫ imaginescorporeas. ꝓut etiā exꝑientia nōnullos docuit. Caueamꝰ igit̉ dum cogitare volumꝰnudum crucifixū. ne incaute id fiat. Alioquin contingere poterit dominū noſtrumcrucifixum de cruce nobis euaneſcere/ nosqꝫ cū latronibꝰ non tantū his qui cum domino crucifixi ſunt ſed ⁊ illis inuiſibilibꝰillic inſidioſe cōtra nos latitantibꝰ ſolos remanere. qͥ ⁊ deſpoliantes nos cogitationibus ⁊ affectionibꝰ puris ⁊ ſanctis ⁊ plagisturpium ⁊ execrandaꝝ impoſitis vix ſemiuiuos nos ſub cruce relinquāt. Semiuiuos ⁊ ſemimortuos nāqꝫ nōnunqͣꝫ deuotiſimplices ſe putāt. cū ex hmōi corꝑaliū ſpecieꝝ/ incauta ⁊ nimia imaginatione/ veniunt a ſanctis cogitatōnibꝰ meditatiōibꝰ et
orōnibꝰ/ ad cogitationeſ nefarias ſpū neqͣꝫſepiꝰ cooꝑante. eſtimātes cū qͣdā deſꝑatiōeſe a deo derelictos ⁊ reprobatos ꝓpt̓ hmōiturpitudines/ cogitatuieoꝝ occurrētes ⁊ ꝑꝯn̄s ſe in aīaia dei gr̄a mortuos fore/ ⁊ vixvita corꝑis viuere. qd̓ tn̄ falſiſſimū ē. Eccead qͣꝫta ꝑuenit̉ ꝑicula ex nimis forti imaginū corꝑaliū reꝝ fantaſia. ⁊ ex antiqͥ hoſtiscooꝑatione malicioſa. Nemo ꝓpt̓ p̄miſſacredat ſanctoꝝ imagines ſic̄ qͥdaꝫ hereticiſenſerūt/ eſſe ꝯtemendas. ſꝫ ſunt potiusreuerēter tractāde. ⁊ ea intētōne qͣ eccl̓ia d̓ieas inſtituit digne honorāde. Et ſic diſcamus ab his viſibilibꝰ mēte trāſire ad inuiſibilia corꝑalibꝰ ad ſpūalia. Illenāqꝫ eſt finis imaginū.Remedia cōtra ſpiritum blaſphemie:Eblaſphemie tēptatiōe/ occaſione p̄miſſoꝝ / ē etiā notāduꝫ/ ꝙ ipſanouit̉ ad dei ẜuitiū ꝯuerſos/ qn̄qꝫ gͣuiter īfeſtat inimico hūani generis (vt tales ꝑ hͦin deſꝑationē deducat ⁊ a dei ẜuitio viaqꝫſalutꝭ arrepta retrahat) id agēte. d̓o aūt (vtꝑ hmōi gͣues tēptationes ſi eis nō ꝯſenſerint/ a pctīs ſuis purgati. influētie ſue gr̄eidonei reddant̉) hͦ pie ꝑmittēte. ¶ Cū igit̉cogitatio hmōi mala / horrēda. groſſa. turpis. ⁊ nefaria. īportūe occurrerit. n̄ terreat̉nec triſtet̉ ꝑſona d̓uota ꝓpt̓ea nimiū. neqꝫcredat ſe ꝓpt̓ talē/ a deo derelictū. ēt qͣꝫtum/cūqꝫ tal̓ cogitatio hlaſphemie videat̉ eē cōtra dei vl̓ alicuiꝰ ſcī honorē. aut ꝯtra fidemcaſtitatē ⁊c̄. Sꝫ maiorē fiduciā. ſe ꝑtinendi ad deū inde accipiat dicendo corde autore. ¶ Dn̄e deꝰ meꝰ/ gͣuiter ⁊ īuitiſſime tolero hac tēptationē. tn̄ qꝛ multuꝫ peccaui.iuſtū ē vt multū affligar. Cōfidēs dn̄e. qꝛtā forte certamē mihi cōmittis. ꝙ ēt int̓ magnos ⁊ electos tuos milites/ vel̓ cōputareme indignū. Si igit̉ dn̄e ē tue volūtatꝭ/ vthec tētatō dura me colaphiſꝫ n̄ recuſo laborē. ſꝫ ſupplicit̓ rogo. vt tribuas ẜuo tuo v̓tutē pugͣndi ⁊ vīcēdi. ne ei vnqͣꝫ ī et̓nū ꝯſētiāTu .n. deꝰ meꝰ/ ſcis creature tue īpotētiamnec ēt igͦras inimicoꝝ meoꝝ īuiſibiliū/ īueteratā īuidiā ⁊ maliciā ꝯtra me. Et hec orādo dicat hō deuotius vt poteritꝭ ſignandoquoqꝫ ſe interiꝫ ſepius ſigno ſctē crucꝭ ⁊ aqͣbenedicta ſi affuerit ſe aſpergendo. His ꝑactis ſit homo contentus ⁊ nō curet de eis
.N.