De exercituis ſecretis.

ceſſat. ⁊ qui ꝑ pctm̄ mortale orōem ſuā nōinterrūpit. poſſumꝰ tn̄ ex p̄miſſis ⁊ ad ꝓpoſitū dicere plane ⁊ veriſſime ꝙ ſemꝑ orat qͥalia bōa oꝑa ſiue ſpūalia ſiue corꝑalia prodei honore ⁊ ſeruoꝝ dei vtilitate facit. Licet enī non oret ꝑ ſe orat tn̄ per alios in xp̄icorꝑe miſtico. ⁊ hͦ ſufficiat ſibi dūmō al̓sdebitū orādi ad qd̓ ipſe obligatꝰ extitit nōneglexerit vitioſe.Qualiter et quareorandum ſit ſpū ſine imaginibꝰ.Urſum ꝑſona deuota debet diligentiā adhibere vt nō incurrat aliquā ſingularitatis notā ꝑ ſuā d̓uotionē pͦ ceteris int̓ qͦs ꝯuerſatur. Hoc eniꝫrep̄hendit̉ a patribꝰ. qꝛ turbat nōnunqͣꝫ alios cum qͥbus viuit̉? Et eſt ſignū ſuꝑbie ethypocriẜ. Studeat ergo eē in publico cōmunis ⁊ alijs ꝯformis abſqꝫ tn̄ pctō? Inſecreto vero/ poterit eē ſingulariter deo deuotꝰ ⁊ corde ⁊ moribꝰ et geſtis ⁊ exercitijs.cū diſcretione tn̄ ne ſe deſtruat. ¶ Pro iſtꝭaūt deuotoꝝ exercitijs q̄ cōiter aptiꝰ fiuntin pͥuato qͣꝫ in publico (vt ſunt vicꝫ mentales orōnes ⁊ meditationes) notandū ꝙ qͥcūqꝫ in his ⁊ ꝑ hec vult amoroſe ⁊ affectualiter tēdere in deū ſecure ⁊ diſcrete ne caput ⁊ ſenſus ſui forſan ledant̉ dꝫ diſcere cogitare de deo/ ſine aliqͣ re corꝑali ſiue abſqꝫimagine. ita vt nō cogitet rē magnā aut ꝑuam. lōgā aut breuē. albā aūt nigrā. h̓ aūtibi in tali aūt alio loco exn̄tem. Sꝫ oībꝰ talibus ⁊ ſil̓ibꝰ excluẜ eleuet cor ſuū ad intellectualia pura ⁊ incorꝑea. cogitādo dei oīpotentiā q̄ omīa p̄t. dei ſapientiā qͣ oīa p̄terita ⁊ futura ſcit vt pn̄tia. dei bonitatē quaomnibꝰ qͣꝫtum in ſe ē/ bn̄ vult ⁊ nulli maleSil̓r eiꝰ mīam. dulcedinē. pulchritudinē⁊ ſic de alijs ꝑfectōibꝰ d̓o ſūme ꝯueniētibꝰ.⁊ inexn̄tibꝰ dicendo corde ⁊ ore. O dn̄e deus meꝰ. creator ⁊ redēptor ⁊ ſaluator meusomnipotētiſſime. ſapiētiſſime. poptime.totꝰ pulcer. dulcꝭ ⁊ miẜicorſ. O prpijſſimeamātiſſie amabiliſſime qͥ ſolꝰ v̓e pr̄ patrūes. plus me diligēs qͣꝫ vnqͣꝫ carnalis paterſuum cariſſimum dilexit filium. Quod bene oſtendiſ in tuis beneficijs magnis ⁊ ml̓tis mihi indigniſſimo datiſ per te ⁊ adhucdandis/ ex ſola tua maxima hoc faciēs bonitate. te adoro laudo glorifico. toto corꝑe⁊ ſpiritu tibi gr̄as ago ꝓ omnibꝰ donis tuis. quia quicqͥd ſum. poſſuꝫ ſcio ⁊ bene ſctē

qꝫ cupio volo ⁊ deſidero. hoc a te habeo totum. ⁊ nihil habeo ex meipſo niſi peccata.que clementer peto ignoſce ꝓpter gloriamnominiſ tui benedicti. Qd̓ me cum omnibus ſanctis tuis/ bn̄dicere laudare ⁊ p̄dicare ſine fine ꝓpitius etiā ꝯcedere digneris.Uel alio modo orando ꝓut ſpirituſſanctꝰinſpirauerit. ¶ Talem reſpectū habendoin orationibꝰ ⁊ meditationibꝰ ſuis/ homonon facile incurret freneſim. nec erit fantaſticus. ⁊ in capitę ſeu ſenſibꝰ ſuis deſtructꝰquēadmodum aliter faciliter poſſet cōtingere. cum homo nimis figit cogitatū ſuuꝫin res corporeas ⁊ reꝝ ſenſibiliū imagīes.¶ Nolumꝰ tamē per hec reprobare imaginationes de opere noſtre redemptiōis/ decaptione/ alligatione/ colaphis/ ſputis: flagellatione/ crucifixone dn̄i nr̄i ieſu chriſti⁊ ceteris hmōi. Immo hortamur qͣꝫtū poſſumus. vt de talibꝰ hō ſepe cogitet. ſed ſubhac cōditione ⁊ hmōi cautela; vt vicꝫ cumdiſcretiōe ⁊ nō nimis hͦ faciat. atqꝫ vt nō nimis diu/ ⁊ īmobilit̓ qͣſi ſeu nimis fixe/ circa corꝑalia ⁊ imagines rerum hmōi/ cogitatio immoretur. Sed ſemꝑ conet̉ cogitatum ſuū ab iſtis corporeis imaginationibus/ trahere ſurſum ad earūdem reꝝ corꝑalium ſpiritualitatē. q̄ inde (ſpūſancto docēte) elici poterit cōpioſe ſi homo aſſueſcat etdederit ſe ad talia facienda. ¶ Et ne videatur īpoſſibile totaliter licet appareat inexetis difficile aliqualiter id quod dicimus.Sumamus exemplū de venerabili ſacr̄odn̄ici corꝑis. qd̓ cū videmꝰ in manibus ſacerdotis. oculis corporeis; adoramus deuote. ſicut veꝝ deum ⁊ hominem humanigeneris redemptorem angelorum dn̄m. ⁊demonū expugnatorē. ꝓpter hoc ꝙ ibi videmus oculis cordis. nec moramur cumcogitatu noſtro diu circa illud quod exterioribus apparet oculis. vtpote circa albedinem rotunditatem et paruitatem ſacrehuius hoſtie. ſed cogimus quaſi violentercogitatum noſtrum/ vt ab illis viſibilibusſpeciebus ſe auertat. et conuertat ad inuiſibilia que oculus mentis per lumen ſancte catholice fidei ibi videt et credit veraciſſime. quaſi diceremus cogitationibusnoſtris id qd̓ oculi corꝑis nobis repreſentant nō eſt deꝰ noſter. Sed id qd̓ ibi ocul̓cordis cernitur eſt dominus deus noſterHoc ergo cogitate ⁊ in hoc vos figite.Aliud exemplū pōt applicari de puco̓ ex

K. ſ

L