Deuotorum ſimplicium.
ſuperbie ⁊ labor īanis. perditio temporisinulilis. Nō ergo perſona ſic exterioribusoccupata ꝓ ſua ⁊ aliorum ſalutē ex diuinahaud dubium ꝓuidentia/ triſtet̉ multuꝫ ſideuotionem tantam nō habuerit qͣꝫtam libenter hr̄et. ⁊ qͣlem alios habere ꝯſiderat.Impleat ipſe tantū fideliter miniſteriū ſuum ad qd̓ deus euꝫ vocauit ⁊ ſatis eſt. Sicut nanqꝫ ipſe nō ſolū ꝓ ſe ſꝫ ⁊ ꝓ alijs/ ſe exterioribꝰ occupat iuxta diuina volūtatem?Ita etiā alij nō ſolū ꝓ ſe ſed ⁊ ꝓ ip̄o ſic occupato ⁊ ꝓ alijs/ deo ⁊ ſpūalibꝰ exercitijs vacāt Hoc adiecto. vt qn̄qꝫ certis horis ſibimagis aptis ꝓut poſſibile fuerit ad deumetiam recurſum hēat; conquerēdo humiliter de ſuis negligentijs ⁊ exponēdo dominō deo ſuo neceſſitates occupationes ⁊ miſerias ſuas orādo vt pius dn̄s dignet̉ eaſdē ſuſciꝑe a paupere ẜuo ſuo loco deuotionis qua libentius ſibi offerret. ſi eam haberet. ¶ Hinc ſurgit pia ⁊ pulcra conſideratio/ de corꝑe xp̄i miſtico. In qͦ ipſe dn̄s Ieſus deꝰ ⁊ hō eſt noſtꝝ caput. noſqꝫ mēbraeius. Un̄ ⁊ ſicut in corpore organico/ oīamēbra non eundē actū habent. nec ſibi ſoli. ſed toti homini in ſuis actibꝰ deſeruiuntPedes qͥppe nō ſibi tm̄ ambulāt. nec manus ſibi ſoli laborant nec os ſibi ſoli comedit ⁊ ſic de alijs ſed ipſi toti homini. Ita etiam in hoc corpore xp̄i miſtico quocunqꝫquodcūqꝫ bonuꝫ operatur/ non ſibi ſoli ſꝫomnibus in chriſto exiſtentibus id operatur in ſalutem. Et ex eo ꝙ dominus noſterieſus chriſtus. deꝰ ⁊ homo/ mediator ē dei⁊ hominuꝫ ⁊ caput nr̄m. oꝑa noſtra bonaper ip̄m fiunt diuinemaieſtati grata ⁊ accepta ⁊ nobis ſalutaria ⁊ fructuoſa ⁊ non exnob̓ ¶ Nemo ergo deputatus oꝑbꝰ inferioribꝰ/ deſperet. nulluſqꝫ intendēs maioribus/ ſuperbe ſe eleuet? Quia omnia in chriſto ieſu domino noſtro erunt nobis cōmunia. ¶ Non bene itaqꝫ agūt illi/ qͥ predicātes aūt alia magnalia agentes ſe magnificant. ⁊ ceteros religioſos ⁊ chriſtifideles n̄predicantes. ſed quieti contemplationis ⁊oratiōis vacantes vilipendunt. velut eccleſie dei inutiles. non attendentes. ꝙ ſi ẜmodebeat proficere ex ore predicantis. deuota contemplatiuorum oratio habet hoc efficere apud deum ⁊ impetrare. al̓s inuanūerit conatus laborantis. ¶ Similiter nōbene agunt qui ſpiritualibus vacantes/ cōtemnunt temporalium adminiſtrationem
exercentes. Sicut enim ſpiritualia ſic ⁊ tēporalia bona qͣꝫdiu ſumus invia ⁊ peregrinamur a celeſti patria nobiſ neceſſaria ſūtEt non omnibus omnia ꝓſunt. nec omēsomnia poſſumus. Sit ergo quilibet contentus de ſituatōne ſua in corꝑe chriſti miſtico etiā ꝓ quocunqꝫ reputetur membro īfimo. ⁊ ſtudeat fideliter agerę in ea vocatōne qua dn̄s euꝫ vocauit. ¶ Exp̄miſſis apparet error illorum qui in religionibus/ exobediētia deputati ad exteriora officia ſuacū murmure ⁊ inuoluntarie. immo quādoqꝫ vix ex coactione ⁊ ꝑ conſequens negligenter ⁊ infideliter implent. ſpiritualia ſibi furtiue contra bonum obedientie vltraqͣꝫ ad eorum ſtatum pertinet/ vſurpantes.⁊ id quod alioꝝ eſt ſuperbe ſibi vendicantes. quodqꝫ ſuum eſt negligentes. ⁊ ſic/ etiſtud ⁊ illud non ſolum ſaluti ſue infructuoſum ſed ⁊ ſepe per ꝓprie voluntatis ⁊ inobedientie vitium damnoſum/ facientes.Apparet quoqꝫ ſimiliter ex premiſſis/ ꝙ īcaute agunt nonnunqͣꝫ religioſi/ modicaꝫcompaſſionem cum ſuis fratribus ad exteriora explenda deputatis ſi quando in ſpiritualibꝰ minus prompti inueniantur habentes. ipſos temere quādoqꝫ tanqͣꝫ indeuotos non ſolū corde dijudicantes. ſed qd̓peius eſt/ ſepe gladio lingue ſue detractorie percutientes. Non attendētes illud vulgare ꝓuerbiuꝫ. Pluribus intentis/ minoreſt ad ſingula ſenſus. Nec recogitant ꝙ ſiipſi explere deberent talia ſcilicet temporalia et ſpiritualia. neutrum horum forte facere rite poſſent. Neqꝫ aduertunt qͣꝫtuꝫ deberent eſſe deo ⁊ hominibus grati ꝙ ipſisad ſeruiendum deo in quiete ⁊ pace ordinatis. alij coguntur ſeruire cum multa fatiga ⁊ tribulatione ⁊ deo ⁊ ſibi ⁊ alijs. ⁊ ꝙ ipſi velut domini recumbunt. alij velut ſeruieorum miniſtrant eis. ⁊ in temporalibusde neceſſarijs eis prouidere habēt. Timere deberent hi tales ꝙ ſpiritualium operuꝫſuorum fructum non ipſi. ſed alij officialeſſcilicet exterioribus occupationibus propter eos detenti. apud deum iuſtum iudicem percipient. propter ſuam potiſſime ingͣtitudinē. q̄ deo maxīe in nob̓ diſplicet.auxta p̄miſſa qͦꝫ īſtruit̉ nōnll̓oꝝ ſimplicitas. qͥ occupati alijs/ conāt̉ n̄ tm̄ corde. ſedēt ore ſꝑ orare ꝓpt̓ v̓ba apl̓i qͥbꝰ aitj. Sineintermiſſione orantes. Nam ſcd̓m expoſitores licet ſemper oret qui bonū oꝑari nō