Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De exercitiis. diſcretis.

Tractatus eiuſdēCancell̓. Pariſien̄. pro deuotis ſimplicibus Qualiter ſe in ſuis exercitijs diſcretecaute habere debent de gallico in latinumtrāſlatꝰ per quēdā. Qui quidē trāſlator advitandū ruſticitatē latini eloquij reſultaſſet̉. magis ex vulgari in ſenſū ē ſenſu qͣꝫ ver ex verbo trāſferre curauit. vnde nec mirandum ſi opuſculum iſtud non ꝯueneritſatis in ſtilo alijs eiuſdē cācellarij oꝑbꝰ.Eus vult vt ſit ratiōabile obſequiū noſtrum. ita vt cunctaque in eius ſeruitio facimusdfiāt cum diſcretōne. tam quoad corpus. qͣꝫ quo ad animāNam iuxta cōmune ꝓuerbiuꝫ. Omne qd̓eſt nimiū vertitur in vitiū. Studeat ergoaīa ſic regere corpus ſuum. vt ex vna partenon contra ſe preualeat. ex alia parte vtin ſeruiendo ſibi/ etiaꝫ non deficiat. Quorum primū fit cum nimis laute ipſumcorpus enutritur? Secundū quādo nonnimiū exercitijs ſiue corꝑalibus ſiue ſpiritualibꝰ fatigat̉. Et maxīe ī ſpiritualibꝰ ſeuad ſpiritualitatem tendentibꝰ exercitijs eſtcantela adhibenda. quia in talibus ꝓpterſimplicitatem nōnullorum deuotoꝝ antiqui hoſtis inſidias ſub ſpecie boni poſſet homo incurrere periculum magni maliExempli gratia. Si quis nimis cuꝫdebita diſcretione nec cum conſilio aliorūdeuotorum expertoꝝ/ ſuorum ſuperioꝝintendere vellet. ieiunijs. fletibꝰ. vigilijs.diſciplinationibus. orationibus. meditationibus. imaginatōnibus circa ſubtilitates quaſtibet diuinas res. terroribꝰ mortis extremi iudicij inferni. ceteris his ſimilibus. Hic poſſet caput cerebrum ſuūaliaqꝫ organa quibus anima vti habet inſuis operationibus intantū ledere. vt vſūrationis amitteret. aut fieret totus debilisfantaſticus melancolicus ſibijpſi/ deo ethominibus inutilis non ſolū ſed periculoſus grauis. Unde conſilium meumeſt. vt homo deuotus ſi omnino menſuraꝫſeruare nequit. nutriat potius corpus ſuūaliquali exceſſu/ qͣꝫ ſubtrahat ſibi nimis defectu. Ratio qꝛ difficilius immo qn̄qꝫ nullatenꝰ ſubueniri poteſt corꝑi leſo perhuiuſmodi niriuam neceſſariorum ſubtractionem. vbi tamen facile per vnaꝫ aūt duas abſtinentias/ reprimi poſſet quod exceſ

ſum erat nimis delicatā educatōem.Cuſtodiat ergo d̓uotus regulis eaſubiunguntur documenta (coram deo.De humiliando ſe.Rimo det obliuiōi totū tꝑs ſuū p̄teritu. ita vtn̄ nimis ꝯtinue in ſpecie recogitet de ſuis ꝑactis peccatis. pͥus ꝯtritis etꝯfeſſis. ſed ſufficit vt qn̄qꝫ ꝯtritionē generalē. ſic dicatore vel corde. Dn̄e deuſmeus ꝯfiteor tue bonitati paterne; vſqꝫin p̄ſens male ꝓchdolor ꝑdidi tempus vite mee in peccatis vanitatibus. quia tibidigne nunqͣꝫ ẜuiui. Sed inſuꝑ te multipl̓r offēdi. nihil hēo poſſum tibi pro neglectis male geſtis ſatiſfacere niſi cor meum. vtinā debite ꝯtritū hūiliatū. Hoc ergo tibi dn̄e offero. rogo ne deſpicias delicta iuuentutis mee ignorantias measimmo neqͥcias meas ne memineris. Etiā ſcio dn̄e. totis viribꝰ meis ſufficio talē facere ꝯfeſſionē/ qͣleꝫ bn̄ exigerentpctā mea. Sꝫ tu ſcis deꝰ meꝰ deſideriuꝫmeū volūtatē meā bonā. qꝛ ex tuo dono tua inſpiratōne nihil volui vicario tuomeo confeſſori celare de peccatis meis. Etip̄e ꝯfeſſor/ ſe ſatis putat informatum demea vita. Rogo igit̉ pie dn̄e. ſufficiat tibi. da vt oblitꝰ ea retroacta ſunt/ extēdere āpliꝰ me poſſim in āteriora in tuo ſctōẜuitio. Si āt dn̄e in futuꝝ aliqͥd aliud tibi de me placuerit ſuꝑ ꝯfitēdis meis pctīsiteratis vicibꝰ/ offero me ꝑatū. iuxta ꝯſiliūcuiuſcūqꝫ quē tuā mihi dignariſ īnoteſcere ſuꝑ volūtatē. Nihil enī intendo retinere apd̓ me qd̓ ſit ꝯtra te. Tn̄ ignoro etiam dn̄e deꝰ meus qͣꝫuis milleſies ꝯfiteor/ ex poſſum ſatis iuſtificari. ſꝫ ex tuaſola mīa/ mea depēdet iuſtificatio. enītu mihi īputaueris pctm̄. tūc iuſtꝰ ſum non alias.Informatio conſolatio officialiū circa exteriora occupāt̉Irca p̄miſſa ēt notādū ꝑſona deſuota circa curā reifamiliarꝭ erLga exterioꝝ diſpēſatōꝫ/ ml̓tū ē occupata. dꝫ nimia āxietate conari ad hn. talē pacē trāqͥllitatē puritatē cordis.qͣleꝫ ꝑſona ſoli deo ſpūalibꝰ vacās p̄t dꝫhr̄e. Nec deꝰ reqͥrit a tali ncc̄itate ſalutꝭScit hūane īfirmitati id īpoſſibile ē.Ad hoc enim conari nimium eſſet ſignum

I