De feruore nouitiatus.7 l.

ro quale. iſtud eſt/ ꝙ abhorres a vino taliter/ vt nec ꝯſuetudini eccleſie velis eſſe conformis. que poſt ſacram cōmunioneꝫ/ datlaicis poculū vini tantillū. Qualis eſt iſtaobſecro ſingularitas, nunquid de radice ꝓcedit abſtinentie. ⁊ non potius ex intimishypocritalis dementie: vt dum facis quodnemo/ mirentur omnes. ⁊ tibi laudem ſingularitatis impune preſumas. Legimusde multis ita ſeductis/ peſſimo fine terminantibus vitā. Fuit ſcō frāciſco collaudatꝰfrater vnꝰ qͥ iuſſus cōfiteri ꝑ verba / noluitniſi ꝑ nutꝰ. Tollite inqͥt ſctūs frāciſcus figmentū hͦ diabolicū docuit exitus ita eſſe.Dicit climachꝰ. Si videris aliquē qͥ ſibiſit ī cōitate ſingularꝭ. ip̄e nō indiget demone tēptante qꝛ factꝰ eſt ſibi demon. Et apd̓ſapientē ſcribit̉. Uidiſti hoīem ſibi ſapientem videri/ plus illo ſpem hēbit inſipiensQuis vero plus ſibi videt̉ ſapiēs qͣꝫ ſit illeqͥ iudiciū ſuum p̄fert iudicio quorūcunqꝫ.¶ At vero dicit frater iſte ſicut accepi. Nl̓lum audiā in abſtinētia mea/ niſi ſolā eccleſiā: qͣſi vicꝫ ꝓ quolibet tali/ ſit ꝯuocandumgenerale cōciliū aūt ſit papa ſpēaliter adeūdus. ⁊ non ſufficienter dicat eccl̓ia qn̄ ſuꝑiorp̄ſertiꝫ in re tali/ decernit ⁊ iubet. Exiſtimo ꝓinde ꝙ ſi mitteretur ad papaꝫ/ frateriſte nec ſic obedire iuſſioni ſue vellet.¶ Eſt apud narrationes patrum de quodaꝫgloriāte in abſtinentie ſingularitate qd̓ remediū inuenerūt pr̄es: ligauerūt ip̄m tanqͣꝫ fatuum. ⁊ certe iaꝫ ip̄e talis tal̓ erat. Cōpulerunt vti lautiſſimis cibis ⁊ vino ad ſaturitatē ⁊ nauſeam. Quid tandē? Sanat̉eſt a preſumptione vel arrogantia ſingularis abſtinentie ⁊ conſequenter a vanitate ⁊periculo inſanie liberatus. ¶ Tradiditbeatus Bernardus ꝙ diabolus nō habetmachimamentum maius ad ꝑditionē q̄rentium placere deo qͣꝫ ſi ſuadeat currere idiſcrete. qͣtenus qui currit incurrat ⁊ p̄cepsruat. Uocat̉ hoc demoniū meridianū quādo ſub ſpecie magni boni ⁊ ſingularis ꝓfectus; incidit quis in magnuꝫ malū. Et qd̓maius malum qͣꝫ inobedientia. que peccatum ariolandi .i. idolatrādi a domino nominat̉? ¶ Preterea dicit apl̓us. Si eſcaſcandaliſat fratrē meum/ non manducabocarnes in eternū. qͣꝫto magis ſi abſtinentiatua (o frater) ſcandaliſat frēm. ne dum vnūex puſillis. ſed patrem ⁊ maiorem. Ue tibitimendum eſt. Itaqꝫ non expedit tibi con-

triſtare patrem tuum: non contumacem eēad illum: id eſt. non tollere te ſibi. cui te voto tradidiſti. hoc rapina eſt. hoc ſecrilegiuꝫ¶ Dicam tibi in veritate nec mētiar. Side duobꝰ malis alterum eſſet faciendū. velcomedere carnes in die veneris ſctā. cū reniſu conſcīe timorate. aut abſtinere a vinocontra preceptū obediētie rōnabiliter impoſite. p̄ferrem primū. qꝛ ẜm non ideo malū ſed vt bonū deberet impleri bibēdo vinum. Alioqͥn cum ꝑtinaci reniſu nō ſtaretſalus vbi aliud ꝑpetrādo cū ſubſeq̄nte humili pnīa comedens carnes ſaluaret̉:¶ Deniqꝫ ſi forte dicturus es. Moueor legeſpiritituſſancti. vide ſi ſpirituſſanctus eſtdiſſenſionis deus. Uide ſi quilibet profeſſus regulam ita diceretꝭ qͣꝫta confuſio ſequeretur. Uide ſi ſufficientem doces exceptionem a regula generali. quā ⁊ ſcd̓m quāprofeſſus es Sed formido ne faciam verba mea ſurdo. niſi ꝙ non iam tibi ſed patribus pro te loquor. Et forte pro ceteris impoſterum ſi quod auertat deus occurreretcaſus talis. ¶ Bene vale cor boni conſilijſtatuens tecum. non plus aūt aliter ſapiēsqͣꝫ oportet. Iohannes Tancellarius pariſienſis Lugdunii Anno Milleſimoquadringenteſimouiceſimoſexto in Ianuario ⁊c̄.¶ Finis.Item ab eodem cacellario pariſien̄ de zelo ⁊ feruore nouiciatus ⁊c̄.Olet zelus domꝰ dei/ ꝑẜtim dūē nouitiꝰ hoīes bone volūtatiscomedere hͦ ē vrgere vt oīa q̄ cōſpiciūt vitioꝝ ſcādala/ ſatagantvl̓ tollere vl̓ culpare. vel cēt̓os ad ablatōeꝫacrit̓ aīare. Nō diſſimulādū aſſerit. n̄ ꝑcendū. n̄ ſcādalū formidādū. ſꝫ incedēdū viril̓rꝑ arma iuſticie a dextrꝭ ⁊ a ſiniſtris; ꝑ īfamiam ⁊ bonā famā. ꝑ v̓bera ſi opꝰ ē ꝑ ſāguinē⁊ ꝑ mortē. ¶ Ueꝝ euenit ꝙ pꝰ exꝑientiasvarias/ pꝰ irritos conatꝰ / pꝰ agnitā hūanefragilitatꝭ ⁊ iniqͥtatꝭ abyſſū īexhauſtibilētēꝑat̉ ⁊ molleſcit feruor iſte. bulliēti muſtoſil̓is ⁊ qͦ maturior/ eo ſanior efficit̉. Mitigatqꝫ tribulatōis aqͣ/ vinū nimis feruidecaritatꝭ ¶ Porro n̄ negauerī/ me pͥoribꝰ annis zelū hmōi qͣlēcūqꝫ ſenſiſſe ſꝫ qͣꝫ freq̄nt̓fuerit n̄ ẜm ſcīaꝫ/ me docuer̄t exitꝰ. ¶ Finit

.vv. 4

I

.O.