.Diaboli. diuerſis.

canem. vel leporē habuerint obuium. Idētidem ⁊ de ſanitatibꝰ arbitrātur. quas nōdeo vel nature ſed neſcio quibuſdam breuibus aut conſcriptis pomis aut in huiuſmodi incantationibus attribuunt Sunthec profecto ſine qͣcunqꝫ ratione/ ſolo verſuti īnunici ſuaſu que etiam ſingulis diebus dominicis ſub excōmunicationis pena diſtrictiſſime ab eccleſia ꝓhibent̉. Porro longe ſalubrius foret ⁊ tutius deum acſanctos adire cum fiducia/ qͣꝫ in his ſperare dementijs. Quamobrem quiſqꝫ caueathas melancolicas inſanias incidereʸ neqꝫvero alios ⁊ precipue iuuenes in talibꝰ fideꝫ habere ſuadeat. Eſt enim difficillimūab his quenqͣꝫ erui cum ea teneris ab annis imbiberit:Bit nonnunqͣꝫ hoſtiſ. vt in ſuis calamitatibus quis immoderatiusde diuina cōfidat opeʸ vt ſi he permanſerint. nec diuinitus fuerit liberatus.murmuris ⁊ impatientie labatur in foueā;⁊ ſceleris deum arguat quaſi impiū ſit euꝫqui tanta deuotione illū ſupplex orauerit/nō exauditū ereptumqꝫ fuiſſe:Onnunqͣꝫ alia fraude quod dictūeſt ſuggerit̉. vt ſcilicet cu is liberatum ſe cernet. deuotū. ſanctum. acdeo amiciſſimū ſeſe credat. vtpote cuius adomino vota efficaciter ⁊ pene miraculoſecōplentur. ¶ In primo autem caſu talisſperare debet ideo deum ſuis non annuere petitis ꝙ id ſue ſaluti minime expediat.An ſecūdo vero ambigendū ſibi timendūqꝫ eſt ſibi eſſe offenſum deū. neqꝫ dignumpreſenti caſtigationeʸ exauditionem veroprecum ſuam mercedem eſſe debere. itaqꝫſe damnandū finaliter?1Onnunqͣꝫ homini ſcrupulos immittit innumeros. reddēs illiꝰ conſcientiam miro modo dubiaꝫ atqꝫartam ne quid boni audeat efficere/ vt etiam crebriꝰ delinquat. ſcit enim eum peccare qui id agit. quod ꝓ certo conſcientia malum eſſe iudicat. qͣꝫqͣꝫ res in ſe mali haberꝫnihil. Facit etiā iſtud hoſtis ob aliū deteriorem finem. vt .ſ. talis qui deliquit in deſperationē delabatur. iudicans ſe reprobūa deoqꝫ damnatū/ quoniam tanta facilitate peccat. neqꝫ vllo pacto adimplere valetmandata illius?Onnunqͣꝫ reddit hoſtis conſcientiam ante commiſſum ſecuram et

amplaꝫ. vt neqꝫ peccare quis formidet: neqꝫ poſtmodum peniteat:Onnunqͣꝫ in oꝑe latā ꝯſcientiameddit̉. veꝝ ad tribuendā deſꝑationē poſtea delictū exaggerat; on̄dēdo horxore ſceleris ⁊ cōmiſſi delicti immanitatē qͣꝫ ſcꝫ ſit enorme eum qͥ talis ſit. quitalis hēatur. tam deteſtandū admiſiſſe facinusᶻ contra vero antea nonnūqͣꝫ diſtrictāanguſtāqꝫ oſcientiaꝫ reddit. facitqꝫ timerevbi non eſt timor hn̄dus. Et eſt inſtar eoꝝqui pueris viā tranſeūtibꝰ ꝓclamāt laberiscades vt metu turbati impingāt acruantp̄cipites. Ita his lapſum inculcat hoſtis.clamans ⁊ dicēs ꝯtinuo erras. deficis. peccas. te haud dubie dānas. Hoc nanqꝫ modo ꝯſciētie pacē ac quietē. ꝑturbat. adimit.adeo vt talis neqꝫ orare neqꝫ bonū quicqͣꝫrecte facere queatꝭ cōtingere etiā ⁊ iſtud p̄tꝓpter aliud ſceleſtius ⁊ longe maioris periculi vt videlicet quis huiuſmodi ſcrupulos vitare volēs/ tantā amplitudinē ꝯſcīearripiat. tāqꝫ effrenatam ſibi aſſumat audaciā. vt nll̓a p̄cepta pēſihabeat. nihil eſtimet illicitū. Quamobrē cūctis in tēptationibus mediū ſeruandum eſt qd̓ equidemfieri poterit. tum ſapientum ꝯſultatiōe. tūſubſidio orationis? tum ſuper omnia humilitate ad deum/ cui ſpes de illius miſericordia commixta extabit:.Onnunqͣꝫ illis quos ſcit minimeconſilijs obtemperaturos. ſuadetſapientes frequenter conſulere/ vttalium peccata minus habeant excuſationis. nonnunqͣꝫ vero hanc conſultationumſuadet frequentiam cum eos qui conſuluntur male ſana conſilia daturos arbitratur?vt ⁊ qui dat ⁊ qui conſilium accipit vna ſimulqꝫ pereant.Onnunqͣꝫ hortatur humanum nihilpendere conſilium. ſed vel a ſoNo deo vel ab oratione inſtructionem expectare. vel proprie prudentie inniti ⁊ quāſi ſecum ita dicere. Quid in hac reagendum tibi ſit. ipſe qͣꝫ alter quiſqꝫ meliꝰnoſti: tibi enim melius res ipſa. tibi tuꝰ animus. tua tibi melius comperta eſt facultas. Inſuꝑ hos qͥ ꝯſiliuꝫ tribuūt fortaſſisīpellit vtilitas ꝓpria ſeu honoris forte cūpido mouetꝭ ⁊ hec tētatio int̓ ceteras ē ꝑnicioſior ⁊ āpl̓ioris ꝑiculi/ ꝑſonis deuonis. p̄ẜtim ⁊ his qͥ acuta intelligētia pollent. et ēꝓfecto maxima ſuperbia.

R

N.