.De tentationibus.

Onnūqͣꝫ poſt abundāteꝫ ſumptioInem cibi ⁊ potus deuotionem ⁊ lachrimas īmittit hoſtis/ vt qͥs hācgulam in conſuetudinē ducat. quaſi ip̄a deuotionem effitiat:Onnūqͣꝫ huiuſmodi deuotionem⁊ lachrimas poſt grāde ⁊ immoderatū ieiunium īmittit. vel vt ſequatur cerebri vacuitas. exinanitio capitis ettotius corporis ꝑmaxima leſio/ fiatqꝫ poſtmodum talis melancolicus. triſtis. iracundus. vel vt ipſe has abſtinentias ieiuniavigilias in morem vendicet et conſuetudineꝫ: vt in hac ſingularitate ſuꝑbiatꝭ ſiue vtin malum predictum incidat.Onnūqͣꝫ hortatur vt quis āgelosvidere velit/ miracl̓a cupiat. optetreuelationes habere ⁊ aliqn̄ preſtigijs fallacibus ſiue ī ſomno ſiue in vigiliahec apparere facitꝭ agēs hec omnia. vel addecipiendum ſub effigie veritatis. vl̓ ad introducendū in illum ſuꝑbiam. Quāobreꝫhuiuſmōi deſideria ſuper omnia deteſtarivitareqꝫ debet quiſqꝫ deuotus. Ea enim q̄de his ꝑ alios geſta ſunt dn̄t ſibi admoduꝫſufficere ſatiſqꝫ ſibi eſſe vtiqꝫ debet ſi incel̓mercedem accipiat.Onnūqͣꝫ ingenteꝫ mirabilēqꝫ dulcedinem in modum ⁊ ſimilitudinēdeuotionis inducit. vt ī huiuſmōiſuauitate homiuis tota cōquieſcat fruitio.neque deum amare. neqꝫ ob aliud ſibi obſequi velit. niſi ſolum vt hoc potiatur:Onnūqͣꝫ in diuino famulatū duritiam immittit atque ſpiritus triſtitiam. vt a domino ſe qͥs derelictuꝫcenſent. neque illi amplius impendat obſequium? ſed ad carnis ſe cōferat voluptates.et in illis conſolationem requirat. Porroqui deum pure ſinceriterqꝫ diligunt. quīqꝫficticio amore ꝓ ſua ſola delectatōe ei inherent. hoc in caſu probantur ⁊ innoteſcuntpatule:Onnūqͣꝫ agit. vt qui ſtatū aliqueꝫdelegerit. eos qui in illo ſunt defectus ⁊ incōmoda ꝯſideret. certū enīeſt quemlibet ſtatum ꝓprios habere ſingulareſqꝫ defectus. et illos quidem frequētesac plurimos. qui ꝓfecto patient̓ ferendi etmodeſte toleradi ſunt. Hec autē efficit hoſtis vt ad impatiētiam quēqꝫ impellat. alium ſtatum oſtendens ſemꝑ eſſe querendūSed de his particl̓arius loqͣmur Delegit

aliquis celibeꝫ ⁊ ſine ꝯiugio ducere vitamHuic ſuggerit id eſſe nimis ꝑiculoſum. eaetiā q̄ in cōnubio bona ſunt ſibi ꝓponet. neqꝫ vero illius diſpēdia et ferme īfinitas moleſtias eū ſinet attendere. At cōtra cū quisiam mr̄imonio deuinctus obſtrictus qͣꝫ eſtnec ab eo reſipiſcere licet. mēti obijcit. quāta felicitas. quanta quies eſt libertate perfrui. ſine horum terrenorū occupatōe deopoſſe ſeruire. geſtāde ꝓlis non angi doloribus. non maritorū duros perferre mores/nullius quaꝫ ſui curā habere oportet̉. ceteraqꝫ ingentia bona (quoruꝫ ꝓculdubio expers eſt ꝯiugium) demonſtrat/ atqꝫ coramoculis conſtituit ⁊ hoc facit. nō quidem intendēs bonum aliquod afferre aūt ꝓpalareveritateꝫ de eminētia aut ſecuritate tal̓ ſtatus/ aut etiam acceptiori eius apud deumꝯditione. ſed hec que ꝓfecto vera ſunt ꝓponit. vt eorum conſideratio ad impatientiāet deteſtationem ſui ſtatus/ quem neqͥt deſerere/ p̄cipitet. Uiuit quis hominū in frequētia puta in religioſo cenobio. apd̓ hūcſolitudinis bona magnificat atqꝫ plurimipendit) oſtendit ibidem melius eſſe orōislocum. non adeſſe mūdi tentatōnes. iracūdie non occaſionem adeſſe. tacet vero queſolitarijs ꝯtingāt ꝑicula. Ex aduerſo. ſolisabditeqꝫ viuentibꝰ. deſiderium mūdi ingerit dicens. ꝙ ſibi tantum non alijs hoc modo ꝓſunt. in mundo vero meſtos ſolarent̉egros viſitarēt. largirēt̉ elemoſinas magͣasInhabitanti vrbes ſuadet ſalubrius foreac tutius villulas aut rura īcolere?: eo ꝙ inciuitatibus omniuꝫ maloruꝫ exempla ſintQuō contra ei qͥ extra ciuitates hītat ſuggerit multo fore melius in vrbibus morari. neminem eniꝫ hic eſſe a qͦ erudiri queatꝰibi vero eū verbum dei auditurū/ ⁊ ingētiaquedam patraturum opera/ nec oſtenditqͣꝫ innumera illic conſcientie diſcrimīa ſint.qͣꝫ etiam difficile ſit ꝓpter reruꝫ neceſſariaꝝcariſtiā nimiā vitā ibi trāſigere. ¶ Ceteꝝiſta omīa ob id ſicut initō diceba in ꝯſiderationē deducit atqꝫ ante ocl̓os ſtatuit hoſtis. vt nemini ſuꝰ ſtatꝰ placeat nemo in illo ꝯtentus ſit/ nouas qͥſqꝫ mutationes cupiatꝭ vtqꝫ ita pectoris trāquilla priuet̉ pace. ⁊ ꝯtinuo grauibꝰ ac moleſtis incōſtātiefluctibꝰ agitet̉. Has igit̉ cūctas teptatiōes⁊ ſi q̄ ſil̓es inueniunt̉. a ſe qͥſqꝫ depellere ⁊ illis ī hūc modū apd̓ ſe rn̄dere dꝫ. Scio vtiqꝫ mala ⁊ bōa vbilibꝫ r̄ꝑiri. qd̓ ſi mala q̄dā

D