De tentationibus.

Onnunqͣꝫ immittitꝭ alicui veramaut ſaltem ſimulatam deuotioneꝫ.vel etiam ſi hec diuino munere̓ affuerit. ſuadet indiſcreta vota ſeu iuramenta fieri. vt poſtmodū ceſſante deuotiōe homo ſit in ſe turbatus. inuolutus. aut etiamꝓmiſſorum violator:.T contra. nōnunqͣꝫ ſub ſpecie diſcretionis emitti ſancta vota ꝓhibet. que aduerſus peccata quibushomo vehementer ꝓnus eſt ⁊ deditus ſaluberrima remedia forēt vt ita ſordibus ſuis is iugiter immanet:Ortatur nōnunqͣꝫ ex cōſuetudinedicere multitudinē immēſam orationum: vel vt ſe quis nimium grauet. vel afficiatur tedio. eaſqꝫ ſine douotione ꝑficiat vel vt hinc extollatur vel vt remaliam que ſibi ē vtilior ⁊ magis neceſſariaforet omittat. vel vt deum credat ob hancorationū frequentiā ſibi iure debere vt adimpleat quicqͥd ip̄e cupiet.Requēter ſub humilitatis ſpecie q̄cunqꝫ fieri bona impedit ne illumhomines ſanctum dicant ⁊ arbitrēturꝰ vt inde non ſuꝑbiat. Itaqꝫ efficit vt isacediam/ diſcretam hūilitatem eſſe iudicet̉.⁊ nō largiri elemoſinam nō ieiunare is iudicet. nō hoc quidem eſſe auariciam gulaꝫſed preclaram virtutē humilitatis:Onnunqͣꝫ ſub p̄textu erogādi elemoſinam hortatur vndequaqꝫ p̄ter ius ⁊ fas cumulandis inhererediuītijs ſcit enim eſſe multo deterius oblargitionem iniuſte adquirere. qͣꝫ abſtinere ab ea ⁊ velle iniquū habere nihil:Onnunqͣꝫ ſub ſpecie correctioniscōſulit/ aut iraſci in alteruꝫ/ aut irāſimulare vel vt ille in correctioneipſa excedat irrogando iniurias. cōtumelias inferendo. vel vt ex ira plus ꝓpriam vindictā qͣꝫ alteriꝰ bonū querat̉? Uel vt is quicorrigi emendariqꝫ deberet ꝑ alterius feritatē fiat lōge deterior comꝑtuꝫ enī habetmāſuetudine qͣꝫ rigore nimio vtilius ac faciliꝰ ad bonū quēqꝫ poſſe adduci. Ita impatientiā iuſticia; vindictam tegit effigiecorrectionis. qͥ ꝓfecto neqͣqͣꝫ correctio ſedplane deſtructio cenſenda eſt:Onnunqͣꝫ econtrario ſub vmbramīe ac lenitatis ſuadet. ne qͥs alterū rep̄hendat/ ne ve ſibi indicet er

errata ſua atqꝫ defectꝰ. ad qd̓ tamen ex legecaritatis is obligatur. ſicqꝫ vtrūqꝫ perdereac iugulare molitur.Onnunqͣꝫ cum qͥs audit aliquemdetrahentē alteri. ⁊ ſi illud minimeſibi placeat. agit tamē hoſtis vt metu diſplicendi ei qui detrahit. is aūt maledicta ꝯfirmet. aut taceat ſaltē) noſcit enī hoſtis nō paruū eē delictū detractionē vel patienter audire. Deberet nāqꝫ talis aut v̓boaut faciei triſticia/ aut quōlibet aliter/ oſtēdere palā/ ingratū eſſe ſibi huiuſcemodi detractoriū ẜmone. qua in re poſſet ab obtrectāte ꝑcūctari. fecerit ne vnqͣꝫ bonuꝫ aliqͥdis de quo ẜmo habetur Itaqꝫ dicere debꝫfore longe melius illius bona qͣꝫ mala referre: aut certe illa nō alijs. ſed ei qui peccauit ob ſuam emendationem referre oportere.Onnunqͣꝫ ſub ſpecie diſcretionisbſtinentias. ieiunia fieri vetat̉ ſicqꝫ ſomnum. gulam. acediaꝫ. hac veſte contectos in habitaculum ſpiritus introducit..Onnūqͣꝫ efficit vt ſua qͥs ſomniaſtudioſe gniaduertatꝭ ⁊ tn̄ vt hisqͥdē ꝯtra dei eccl̓ieqꝫ p̄ceptuꝫ certafides adhibeat̉. ea ꝟa eē. cūctaqꝫ ꝑ ordineꝫveluti indicabāt euenire faciet. Sil̓r ⁊ dealijs ſuꝑſtitiōibꝰ innūeris. vti ꝙ mane obuiū hr̄e canē aūt leporē putet qͥs ſignare illa die futuꝝ infortuniū. Et vt paucis loqͣrtā varijs ⁊ multiplicibꝰ hmōi ſuꝑſtiſtiōibꝰſimplices referti ſunt. vt vel id cogitare animus perhorreſcat/ quas ſane ideo diſſeminat hoſtis/ quoniam eas nouit deo admodum diſplicere. ſcit nempe homines nonin deo ſed in his confidere. ac ſpem locareſuam. Ideo vero horum cordibus impreſſe ſunt/ tum quia neqꝫ ſapientes audiuntneqꝫ eorum dictis fidem preſtare volunt.tum quia vſque adeo nefande ſunt opinionis/ vt quicquid obtigerit/ huic alicui dementie tribuant verbi gratiaꝫ ſi quid illisboni euenerit. confeſtim dicunt̉ id bene futurum et ipſe putabam? meo enim in ſomnio hanc rem ego conſpexeram. Deū qͥppe relinquentes. ⁊ ſibi omnium bonorumauctori non veriti gratias proinde nō agere ad has impias ſtultaſqꝫ credulitates cucta referūt. At ſi quod frequēter fit illa dieacciderit malum aliquod dicent etiam idſibi contigiſſe quia tale aliqͥd viderint aut

.K.