.De directione. cordis.
ꝙ non incurret tunc infirmitateꝫ/ vel ꝙ ſichabebit diuitias vel proſperabit̉ in mercaturis/ vel etiaꝫ in ſpiritualibus. exemplificādo ꝙ videlicet videbit ante mortē oculis corꝑalibus beatiſſimam virginem autaliquem ſanctorum/ vel aliquam ſanctaꝝ⁊ ita de reliquis? Que omnia friuola ſunt.nec habent quicqͣꝫ roboris aut fundamenti¶ Conſidera. XXV.Orro aliquibus nihilominus licitum eſt expectare aliqua quaſi permiraculū cum recurſu ad deum etſanctos eius/ qualia ſic expectare ſine cooperatione propria alias nequaqͣꝫ foret licitum ſiue laudabile. Et hoc in multis caſibus eſt conſideratione digniſſimum. Unde ſi ſimplices homines non haberent predicatores ⁊ inſtructores ſuper credendis ⁊agendis ad ſalutem pertinentibꝰ/ poſſuntrationabiliter inſtructionem ſui poſtulare a domino deo per miraculum. vtpote ꝑinfuſionem diuinitus/ preter nature operationē illuminari. Quia vbi deeſt naturale ⁊ humanum ſubſidium. poteſt immo etdebet ſpirituale ⁊ ſupernaturale rationabiliter expeti ⁊ expectari. cum gratia non deficiat ⁊ vtiqꝫ minus/ qͣꝫ natura/ in neceſſarijs. Prouenit inde fortaſſis ꝙ multi rurales ⁊ idiote ſepe citius operantur ſuam ſalutem/ ſine offendiculis erroris/ ⁊ abſqꝫ deuiatione p̄ceptoꝝ diuinoꝝ ⁊ eccleſiaſticorum/ ꝓpter firmam deuotā ⁊ humilem ſpeꝫquam in diuino habēt auxilio repoſitā. qͣꝫclerici ⁊ litterati ⁊ alij. quottidianis exercitati lectionibꝰ/ ⁊ ẜmonum auditionibꝰ/ quiplerumqꝫ facilius errore ⁊ deuio ꝑiclitantur. Sic etiaꝫ ſepius a deo miraculoſe abeccleſijs ⁊ congregationibus paſtoris ſolatio orbatis/ petiti ſunt/ ⁊ adhuc licite petipoſſunt idonei boni ⁊ vtiles paſtores ⁊ p̄lati. Sicut legitur de ſancto nicolao ⁊ pluribus alijs.¶ Conſide. XXVI.Abēt ꝯn̄ter ad hanc ꝯſiderationē/religioſi ⁊ ſolitarij qͥ d̓ſeruerūt mūdū ⁊ ea q̄ in eo ſunt qͦ ad curā adminiſtratiōis/ cām magnā recurrēdi ad deuꝫin ſuis orōnibꝰ cū expectatione diuini auxilij. ſine ſolicitudine alterius cure q̄rendivel vtēdi auxilio alio tꝑali/ in faciēdo illud
qd̓ in ſe ē. Nā orādo ⁊ bn̄ viuēdo faciūt totū qd̓ in ſe eſt. Secꝰ eēt in hn̄tibꝰ adminiſtrationē atqꝫ curā/ ſiue in p̄ſidēdo vt reges⁊ iudices ſiue in corripiēdo ⁊ docēdo vt p̄lati ⁊ doctores/ qͣles vix ſcire pn̄t ſine magͣſolicitudine ⁊ trepidatione an fecerint velfaciant quod in ſe eſt:¶ Conſide̓. XXVII.vIhilominꝰ dat̉ ꝓ regula ꝙ in orōeua ꝯſideret homo ſi faciat vel feceprit ꝓbabili ꝯiectura qd̓ in ſe ē. ⁊ qͥcqͥd ſpectat ꝓ tūc ad ſe vel ſuū officiuꝫ iuxtanaturalē ꝓcedēdi modū. Nō enī reqͥrit̉ euidētia Et ſi ſic. tūc ferat audacter ⁊ ſine ſcrupulo deū tētandi. totā cordis ſui directōeꝫī deū/ expectādo ſuū diuinitꝰ auxiliū. Quaſi dicat cū ioſaphat rege cū igͦremus qͥd agere debeamꝰ. ſupple vltra ea q̄ egimꝰ autfecimꝰ hͦ ſolū hēmus reſiduiʸ vt oculos noſtros ad te dirigamus.Conſide. XXVIII.Alet inſuꝑ hec doctrina apd̓ quēlibet optantē bonū alicui/ cui tn̄ vianature ſuccurrere n̄ p̄t/ vl̓ ꝓpt̓ diſtātiā localē/ vel inſufficiētiā ſuā quācūqꝫ aliā.vt toto corde dirigat̉ ad deū ⁊ ſctōs eiꝰ orōſua/ dicēdo dn̄e deꝰ meꝰ apud te eſt oē deſideriū meū ꝓ ſalutē huiꝰ vel illiꝰ ꝑſone. Snihil alid̓ mihi ſuppetit/ qͣꝫ vt tuū implorēpro ea auxiliū ꝓut ⁊ īploro. ⁊ toto corde affecto/ qͣtenꝰ tu ꝑ temetip̄m/ aut certe ꝑ angelos tuos ſctōs/ vel ſaltē ꝑ hoīes alios ad hͦmagis qͣꝫ ego idoneos agere digneris circa talē vel talē ꝑſonā/ q̄ ſue ſalutis ſūt. q̄ egoneqͣqͣꝫ ſufficio īplere docēdo/ monēdo hortādo/ corripiendo ⁊c̄. aut alias ꝓut vnctioeiꝰ/ q̄ docet de oībꝰ/ inſpirauerit/ orando:¶ Conſidera. XXIX.Odamus ꝓ directiōe cordis/ circacreulitatem eoꝝ que narrātur inſcriptis verbis ex legendis ſanctorum/ ⁊ aliorum geſtis/ ſiue illa ſint miracula/ ſiue excellentis gratie merita/ que fauere vident̉ chriſtiane religioni/ ⁊ hominumproficere edificationi? Similiter quoqcirca indulgentiarum adeptionem per tales vel tales oratiōes/ vtpote qͥ dixerint qͥnqͥes pater nr̄ ⁊ aue maria corā imagie beate crucis. habebit mille dies/ vel. xx. an-