Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Rectitudine cordis.

tiones fidelium circa hmōi in finem bonūdirigēdo: Patet de feſto purificatōis qd̓ideo candelaria vulgo d̓r. qꝛ portant̉ candele ardentes illa die in honore puriſſime lucidiſſime virginis Marie/ priꝰ portari apud gētiles ꝯſueuerāt in veneratiōeꝫcuiuſdā dee in luſtratione vrbis romaneSic ſolēnitas pͥme diei mēẜ ſexti/ quon in honore octauiani auguſti fiebat/ ceſſit in eccl̓ia in honorē receptionis cathena pͥncipis apl̓oꝝ. Secundū ꝯſimilē ꝯſiderationē apud pͥncipes chriſtianos poſſꝫhodie tolerari celebratō natalis ſui. īmo vtmeritorie ꝑagi dirigēdo videlicet intentō ſuā ad ſpūalem natiuitatē regeneratōisſue ſacꝝ baptiſma/ gl̓ificates deū gr̄ambaptiſmi ꝯtulit. Sic etiā encenia dant̉pͥmo die ianuarij tolerabilit̓ fierēt/ ſi dirigeret̉ intētio ad illud enceniū gl̓ioſum p̄cioſum qd̓ xp̄us ieſus deꝰ dn̄s nr̄ nobis donauit in ſui bn̄dicti noīs īpoſitiōe. qd̓ vtiqꝫ nomē eſt ieſus ſalutē īportās atqꝫ ī ſuip̄cioſi ſanguinis effuſione/ quā in circūciſione inchoauit ſed tūc ꝯſummauit. qn̄ inara crucis latrone. clamore valido ſeipſm totū nr̄a ſalutē deo patri in ſacrificium obtulit/ exauditꝰ eſt ſua reuerentiarSic fit intentionē rectificādo multa erūtreligioſa/ que alias forent ſuꝑſtitioſa: Conſidera. XXII.Nueniet ſtudioſus doctꝰ piꝰ aniImus in talibꝰ obſeruationibꝰ deſe non ſunt male/ qͣſdā rōnes vel directiōes cordis/ faciūt obẜuatōes hmōinedū licitas ſed etiā meritorias: Et ſic̄eſt ncc̄e in obſeruationibꝰ eccl̓iam datis ſimplices laici cōgͦſcunt taliū rōnes/in aliqͥbꝰ vix pn̄talit̓ reddi/ qͣꝫ ſic placuerit legiſlatori/ vel eccl̓iaſtice conſuetudini.Sic multo magis in ꝓpoſito dicendū eſt/ ſufficiāt leues ꝯiecture/ ſi dicat̉ nouenaria potius qͣꝫ duodenaria/ ad honorem no vicꝫ ordinū angeloꝝ? Et fiat ꝑegrinatio ad iſtā eccl̓iam magis qͣꝫ ad illā/ ob maiorē deuotionē fideliū. Et deus vult ī varijs locis/ diuerẜ ſctīs/ varie diuerſimode venerari. ſtāte tn̄ in his ſꝑ vere fidei ſoliditate ītegritate. Sꝫ pulli/ vel panisvel vinū/ vel equi/ vel imagines certe/ velaliqͣ ſil̓ia certis ritibꝰ offerant̉ totū cedit inhonorē dei ſanctoꝝ/ ad ſuſtentationem

eccl̓iaſticoꝝ miniſtroꝝ/ dūmodo in his etin alijs addat̉ poſitiue ꝑticulariter certa intentō praua omnino ꝯtraria diuinereligioui Conſulendū eſt igit̉ vt ſtent in directione intentione generali/ faciēdi ideꝫqd̓ placitū ſit deo nec in talibꝰ nimis multum ſe ſubtilizent. Conſidera. XXIII.Urſus ad elucidationē p̄miſſoruꝫampliorē addendū eſt/ paſſiꝫq̄ratur tentari deus per inuocationem ſanctoꝝ ſuoꝝ vel oblationes eis factas. qͣſi debeat ſemꝑ ſtatim facere miraculoſe illud qd̓ petit̉/ p̄ſertim qn̄ eſt tm̄ modobonū tꝑale adipiſcendū. vicꝫ qn̄ eſt acqͥrendo aliquo cōmodo/ vel euitādo incōmodo/ ſic̄ ſolent facere plurimi qͣlibetre qͣꝫtumlibet ꝓphana modica / querūt adeo ſanctis eius oꝑationē ſuꝑnaturalemqͣꝫuis oppoſitū illiꝰ qd̓ ipſi petut cadat frequētius ad ſalutē ip̄oꝝ ſpūaleꝫ ſicut eſt infirmitas vel aliqͣ in bonis tꝑalibꝰ aduerſitas. Eſt enī inuocādus deus maximeeterna ſalute animaꝝ/ medijs ad illam arma iuſticie a dextris a ſiniſtris/ diuitias/ pauꝑtatem/ per bonam famā infamiā/ quēadmodū ſup̄mus noſter medicusmagiſter rector nobis vtile eſſe nouerit.Itaqꝫ; ſicut dici ſolet/ a magno magna petenda ſunt ſperanda/ atqꝫ aliquid ſoliduꝫſeu permanſurum/ ne forte videatur deuscoli ſolum vel amari propter queſtum temporalium que vilia ſunt et ilico vtiqꝫ perituraj.Conſidera. XXIIII.Ontingit autem deum tēptari dupliciter. vno modo ſine neceſſitate vel abſqꝫ magna vtilitate. teptatio dicitur curioſitas. Alio modo quando dimittitur auxilium humanum/ qualepoſſet haberi videlicet dum fiat illd̓ quodnaturaliter vel humanitus fieri poteſt. Ethoc vocamus facere quod in ſe eſt, Ad primum ſpectat cum homo vult per aliquasorōnes vel ieiunia acquirere ſcientiā aliqͦꝝoccultorum/ vel eoruꝫ que non ſunt ſibi vl̓ſtatui ſuo competentia vel vt habeat gratias aliquas gratis datas/ que ſunt vtiles ip̄i petēti/ ſꝫ magis īutiles forte noxievt ſperet dicēdo hanc vel illā orōnem

ſſ. 5.

G.