Tarmen. ad idem.
neceſſe eſt ⁊ litteras ⁊ ita qͥd reliquū erit meditātibꝰ. Rn̄demus ꝙ imaginum nec vſusnec intuitus ꝓhibet̉ ſed talis inheſio q̄ meditātis cor neſurſum ferat̉ qͣſi circūligatuꝫfunibus aūt inuiſcatū detinet. Suꝑuolare igit̉ frequenter nitaturⁱ etiam ſi reciderecrebro cogatur:¶ Notula. XXIII.Xtimeſcimus in noſtro multiloqͥocauſare cui qͣꝫ faſtidiū nihilominꝰquia ſolet inexercitatis ad qualeseſt ſermo p̄ſens ꝓficere ꝑticularis exemplificatio. Subiungamꝰ exemplū hoc vnuꝫde plurimis. Et qm̄ dicente ſapiente. Iuitium ſapientie timor dūi. De timore domini conſtituamus ante meditatōnis noſtreoculos. exemplum illud celebre a quo cepiſſe dicitur ordo carthuſien̄: Mortuꝰ eſtquidā magne reputationis mgr̄ apd̓ ſcholaſticos. Parabant̉ exequie ī templo. Uenit vox Iuſto dei iudicio accuſatus ſumDilata eſt ſepultura in diē alterū? Tūc audita eſt vox. Iuſto dei iudicio iudicatꝰ ſuꝫTertia die in quā dilatio ſepulture iteꝝ facta extitit inſonuit vox. Iuſto det iudicioꝯdemnatus ſum: Ecce in his eſt poſitū coram meditātis oculis iudicij tremendi. accuſationis. iudicationis. ⁊ ꝯdemnationisſpectaculū. Hec itaqꝫ materialia ⁊ ſimilia/videri pn̄t qͦttidie apd̓ vtrūqꝫ foꝝ eccleſiaſticū ſcꝫ ⁊ ciuile? Que cor meditatis poteſtſpūaliter quaſi qͦttidie intra ſe practicarevt ſe ad diuinū timoreꝫ ſic excitet. Attamēinter hec ad ſedē miſericordie que teſte beato Iacobo ſuꝑexaltat iudiciū tremebūduſ⁊ fiducia nō deſtitutuſ appelletꝭ. dumqꝫ miſerēdi tꝑs eſt. toto illi cordis affectu ſe ſubmittat. Sic predictū de mēdicitate ſpūaliſcripſimus in vulgari qͣtenus exemplo mēdicoꝝ manuduceremur elemoſinas ſpūales q̄rere ml̓to magis. ſeduloqꝫ affectu mētis. Sic in ſenſu lr̄ali pſalmoꝝ Dauid exſe docuit. Sic pia q̄dā mulier dolorē de ꝑditione filioꝝ/ retorquebat ſuꝑ aīe ſue/ ſuiſqꝫ/ ⁊ aliorum ſpiritualibꝰ anguſtijs cogitādumꝰ ac ita ꝓuide ⁊ ſalubriter conuertebattriſticiā tꝑalem in ſpūalem; ⁊ ex ꝯſequentiin leticiam. Siquidem verum eſt beatoseſſe ſic lugen̄. quoniā ipſi ꝯſolabūtur. Nolumꝰ tn̄ in his ſimilitudībꝰ corporeis figiſed ad ſpiritualia conſideranda ſine loco-
ſine ſitu/ ſine colore/ ſineqꝫ figura/ cōtinuameditatione cordis reflecti?Notula. XXIIII.cplicauerimꝰ ⁊ ſi nō vt voluimus.tn̄ vtcunqꝫ ꝓut valuimus. licet nōſatis/ modū ſimplificādi cor in meditationibꝰ. Sed an ſatis expleuerimꝰ iudicet cui placet. Sed ⁊ imꝑfectū noſtrumſuppleat deꝰ. qui ſolus ſenſum aperit vt intelligant̉ ſcripture neduꝫ que in libris. ſedetiā que in vniuerſis creaturis ꝑ varia deſcripte ſunt exempla qͣtenus ad dei legant̉honorē. nr̄am edificationē; ⁊ ꝓ conſecutione felicitatis eterne. ¶ Porro quicqͥd hicedoctū videt̉ ſuper ſimplificatione cordistraduci poterit faciliter ad cordis ſtabilitōnem. de qͣ dicit apl̓us Bonū eſt gratia ſtabilire corꝰ dum docet̉ cor vel ſtare in deovel non elōgari diutius ab eo. vt ſic ibi noſtra fixa ſint corda vbi vera ſunt gaudia:Trahi ſil̓iter pōt ad cordis mūdificatiōeꝫDe qua Dauid. Cor mūdū crea in me deus? Que mūdificatio fit cū ip̄m cor a multis/ ⁊ p̄cipue cū (licet difficillime)u fantaſmatū corꝑaliū ꝯtagio viſco vmbra/ ſeu fuligine/ aſſueſcit ſeꝑari ¶ Poſſet deniqꝫ ſubſimplificatione cordis/ introduci directiovel rectitudo cordis? Sed erit ſuꝑ hacre ꝑticularis dn̄o volente deciſio. De qͦ rectitudine eſt illa pſalmiſte exclamatio. Quā bonus iſrl̓ deꝰ. his qͥ recto ſunt corde. Et iteꝝCōfitebor tibi ī directiōe cordis. ¶ Finit:¶ Carmende ſimplificatione cordis.Uis veꝝ liber ꝯgnoſcere̓ ſimplificetur.Cor ſurſum remeāsʸ infima deſpiciat.Materie trahit infectas res conditionesʸQuo magis a ſummo diſtat origo ſua,Hoc in ſole notes ⁊ lumine ſed viceuerſa.Dum redit ad primūʸ ſpūale ſapit.Mēs hoīs md̓m ſua ꝓ ſimulacra receptū:Senſibꝰ effigiat ſpūi ſimilem.Spūs eſt nēpe qd̓ gignit ſpūs Iſta.Mētis ꝯditio libera/ primo fuit.Principiū rebꝰ primū ſpeculando creatisObijce cū nullo crimīe leſa iacetInficitur carnis oculus ſed ebetratōnisᵖCōtemplatiuus lumine pene caret.Par fit iumētis/ ⁊ corꝑe merſa grauat̉?Decliuus ſtolidā vix bn̄ viſit humū.