deus tuus. Audi quoqꝫ quid reſpondeat̉)vt et tu poſſis reſpōdere ſimiliter. Nā poſtqͣꝫ dixit propheta. Quare triſtis es animamea ⁊c̄. cōſequenter reſpondendo ait? Salutare vultus mei deꝰ meus. Hoc eſt deusmeus eſt ſalutare/ aut ſaluator mei vultusqui duplex ſcꝫ gratie ⁊ glorie exiſtit: qͣſi dicere vellet: Deus meus eſt mihi lumen gratie/ ⁊ glorie/ ⁊ omne bonum? ꝙ ſi ampliuscurioſe magis qͣꝫ fructuoſe. importunatecogitatio interrogare perſtiterit expellat eam ⁊ fuget meditatio tua flabello ⁊ manuſimplicitatꝭ. ⁊ humilitatisʸ auertēdo ab ea⁊ nihilipendendo tali reſpōſo breui/ ſꝫ efficaci? Ip̄e eſt deus meus dominꝰ meus/ etpater meus qui poſſedit me ⁊ fecit ⁊ creauit me:; Quid vis vltraꝫ¶ Notula. XvII.Audat̉ in ſcriptura ſacra ⁊ a doctoribus ſimplicitas vera que plicaꝫnon habet doloſitatꝭ falſitatis. autcurioſitatis, Sic iob ſimplex fuiſſe memoratur. nō ſimplicitate que opponit̉ ꝑſpicacitati intellectꝰ: ſed q̄ cōtraria eſt doloſitati⁊ fraudi affectus. Sicut ⁊ ſapiēs ait de d̓oꝙ cum ſimplicibus graditur ⁊ cum ipſis ēſermocinatio eius Sicqꝫ faciebat ꝓphetaloquēs ad dn̄m in ſancta ſimplicitate. Vtiumentū inqͥt factꝰ ſum apud te. FFelix qͥ taliter ſimplex ⁊ tale iumētū eſſe meruit ſi tn̄in via dn̄i. Nā fortitudo ſimplicis via domini. Hec ſimplicitas. dum diuerſitatemhominum in naturalibus/ moribus / conſuetudinibus/ ſtatibus ⁊c̄. recogito videt̉precipue locū habere apud cōſtitutos ī officijs religionū ꝓpter cōmunem congregationis vtilitatem ex obedientia/ nec non illos cōmuniter omnes qui laborāt in vitaactiua/ ⁊ multis curis ſolicitudinibus ⁊ occupationibus pregrauantur. ex charitatealiorum ſaluti intendentes. Talibus qͥppe nō conceditur ocium vacandi ſubtilioribꝰ inquiſitionibus catholice legis)/ neqꝫſuppetit virtus/ facultas/ locus/ tempus ⁊c̄ad recolligendū ſe in vnitatē hmōi q̄ docet̉a ph̓is ꝑ abſtractōes mētales ſcholaſticas.Idem videt̉ ſentiendū de maxima ꝑte eoꝝqͥ d̓o ſub regulari in religiōibꝰ militāt diſciplina qͦs cōiter fatigat non modicū multiplicitas/ ꝓlixitas/ ⁊ ꝯtinuitas diurni ꝑiter⁊ nocturni? Addit̉ abſtinentie auſteritas/crebꝝ ieiuniū. lōge vigilie. mala quies. la-

bor aſſiduus. ſuꝑioꝝ obiurgatio. pariumindignatio. ⁊ pene totius vite vna ⁊ iugistemptatio ⁊ vexatio. Claꝝ erit pie ꝯſiderāti. ꝙ hec omīa nō ꝑmittūt ſaltē vt frequēterhūanā infirmitatē ſe libere ⁊ expedite trāſferre in meditationibꝰ ſuis ad hmōi qͣles p̄notauimꝰ ph̓icas abſtractiones? Pn̄t nihilominꝰ hi tales aūt aliqͥ ex eis ſingularidei gr̄a p̄uēti ⁊ adiuti/ de qͦ minime dubitauerimꝰ qn̄qꝫ aſcēdere ſublimiꝰ atqꝫ ſecuriꝰ/deducēte eos ſuꝑ excelſa ip̄o victore deo inpſalmis canentes qͣꝫ plures alij/ preſertimphiſica qͦttidie ſcrutātes vtinam non magis curioſe qͣꝫ fructuoſe/ ſcrutinia,Notula. XVIII.Icamꝰ adhuc aliqͥd de hoc medilationis modo qͥ ſolet a corꝑalibꝰinciꝑe ⁊ ea ſibi ſubſternere) ſed ſaluberrimū ⁊ ꝑnęceſſariū ꝯſiliū eſt in eiſdeꝫnō ſiſtere nec pedē figere. Alioqͥn vt freneſim vel turpiſſima incurret deſideria ipſemeditās. Aſſignemꝰ hoꝝ rōnem Conſtatplane virtutē oēm q̄ corporeis vtitur organis/ fatigationē ⁊ qn̄qꝫ totalē in oꝑationeſua ſi nimis ꝯtinuet̉ defectionē patit Conſtat inſuꝑ ex hͦ cogitationē oēm particularem q̄ nimis ⁊ plus debito ꝓfundat̉ in imaginatiua vel eſtimatiua virtutē. leſioneminferre ſic fantaſianti. ita vt n̄ maneat dn̄sſui. neqꝫ liber ad expellēdā hmōi cogitationem Patet hoc in oī paſſione radicata: potiſſimū tn̄ in amore ꝓut videri pōt in philocaptis. qui qͣſi nihil differūt a maniacis ⁊inſanientibꝰ, Uiuit adhuc qͥdā iuuenis/ qͥſuā taliter fixit in vnius amore mulieris fātaſiam ꝙ in ripa cuiuſdā exiſtēs fluminisexiſtimabat ſe illā corꝑaliter videre in altera eiuſdē fluminis ripa: vnd̓ ſatagebat natādo venire ad eandē? Sed forti verbereadhibito ſanatꝰ eſt: ⁊ fantaſticā deceptiōꝫintellexit: Uiuit quoqꝫ qui aliter ⁊ caſtiuiexercens ſemetip̄m in legēdis meditationibus anſhelmi ⁊ eas in affectū trahēdo/ adhoc deuenit ꝓpter indiſcretū laborē hmōivt ſolus aſpectꝰ libri in qͦ ꝯtinebant̉ ſcriptiſibi cum nauſea poſt cauſaret horroreꝫ pariter ⁊ timorem/ capitiſqꝫ vertiginem.Notula. XIX.Egi pridem libꝝ quendā quē virgo certe deuota cōpoſuiſſe dicebat̉)De cuius dictis memori mēte hoc

.I.