Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De. ſimplificatione. cordis.

6.8.

Exemplificemꝰ adhuc aliter Deſiderataliquis ſaītatē dū egrotat̉ Nōne pōt hic optare ſeu petere medicū/ n̄ hūc̄ vel illū ſingl̓ariterꝭ? Sicut ſitiēs appetit vinū ⁊ eſurienscibū: Qd̓ tn̄ facit ſepe nō p̄habita fantaſiatione ad hoc vel illud vinū. aut ad hūc velillū cibum Applicet meditātis cor ſil̓itudīes iſtas ꝓ practica ſue meditatōis/ ꝯfeſtīvt offertur aliqd̓ corporeū oculis ſue meditatōis. Non quieſcat in eis ſed ſuſpirandodeſiderādo. diligēdo. ſuꝑuolare querat adquoddā abſtractuꝫ/ denudatū/ vnū. Utat̉corꝑalibus qͣſi quibuſdā ſcalis ad tēdēdūin ſpūalia. non quieſcēdo in ſcalaꝫ Exēplificauimus iam de filio meditāte circa pr̄eꝫignotū/ de egrotoqꝫ/ de ſitiēte/ de eſuriente/qui ſuſpirāt ad medicū. ad vinū. ⁊ ad cibuꝫignotos/ atqꝫ ad huiuſmōi afficiunt̉ ⁊ deſiderant. Imo etiaꝫ ſi cognouerimꝰ ih̓m criſtum ꝓut loquit̉ apl̓s/ non tamē eo mō ẜmcarnem nouimꝰ ſed vt redēptorē ⁊ ſaluatorem ⁊ vt dei virtutē ⁊ ſapiētiam ip̄m recogitamus? Qui factꝰ eſt nobis a deo pr̄e ſapientia. iuſticia ſctīficatio. ⁊ redemptio. Notula. Xv.Uto iuxta traditionē hanc motus eſt Hugo dicere Quoniamaliqn̄ dilectio intrat̉ vbi cognitio foris ſtat. Nō ꝙ amor excludat omnē ꝯgnitioneꝫˡ. ſic enim fieri nō pōtvt diligat̉ ꝓrſus incognitū: Sꝫ ⁊ ip̄e amorvt dicit. Greg. q̄dā cognitio eſt: Et qualisꝯgnitio? Certe exꝑimētalis ⁊ ſuo modo ꝓporcionabilis/ tactui guſtui/ vel olfactui/ īſenſibilibꝰ. Unde quāuis dicat̉ ab aliqͥbꝰamor eſſę cecꝰ. hoc habet fortaſſis veritateꝫloquendo de cognitione luminoſa ſeu declaratiua/ ꝓportionabiliter ad viſionē oculorum ⁊ aurium. Quia ſe manifeſtare nonpoteſt/ aut in aliū trāſfundere/ ſapor ⁊ dulcor amoriſ per experientiā habitus/ ꝓut inp̄cedenti tractatulo de meditationē. ſcꝫ cordis dicebat̉. Rurſus patet ex prioribusqͥd hꝫ reſpōdere cor ſimplicis meditantisvl̓ orātꝭ. SSi q̄ratur ab eodē qͥd meditādoqͥd orādo cogitꝝ qͥd aſpicit autquid diligitRecogito. dicere p̄t patrē meū celeſteꝫ/ bn̄factore meū r̄dēptōrē meū. ſaluatorē meūiudicem dominū/ immo ſpōſum ⁊ amicuꝫmeū. Et ſi pergas vltra requirere. Quis ēiſte pater tuus? Cuius eſſentie eſt? cuiꝰ ꝑfectionis. cuiuſqꝫ ꝯditionis? Rn̄deat. In-

comp̄henſibilis eſt ⁊ infinitus Et ideo cōp̄hendere ip̄m non laboro. Satis mihi ēip̄m ꝓ ſtatu pn̄tis exilij cognoſcere ſub eisque memorate ſunt rōnibꝰ. qꝛ pater. qꝛ pius. qꝛ benefactor. amicus. intimus. pulderdecorus. ⁊ totus deſiderabilis/ ꝓut ſponſadixit in cāticis Unde ⁊ puer de qͦ p̄locutiſumus q̄renti a ſe qͣlis eſt pater tuus. nunquid ꝑuus aūt magnꝰ. rubibūdus aut pallidus. nuduſ aut veſtitꝰ. diceret neſcio. nechͦ ſcire dum in hͦ exilio dego/ ꝯtendo. ſciaꝫabunde cum nūc ad ip̄ius pn̄tiam veneroHec itaqꝫ cognitio ſufficit mihi qͣꝫdiu ip̄eillic ⁊ ego iſtic ſumꝰ vſqꝫ ad tꝑs bn̄placitiſui/ vt interim ſic honorē ſibi dilectionem/obedientiā. reuerētiamqꝫ toto conatu impendam. Uiuit ille cui adhuc pueruloſuadebāt pij parentes. vt ſi poma. ſi nucesvel cetera talia hr̄e vellet. genua flecteret/ ⁊illa a domino deo eleuatis peteret manibꝰAt vero puero ita faciēti/ ꝓijciebāt̉ hec abalto loco vtputa a camino vel ſolario/ applaudentibꝰ qͣſi ⁊ congaudentibus pueroipſis parentibus ⁊ dicentibus. Uides dilecte fili/ qͣꝫ bonum eſt orare dominum deum/ qͥ talia confert orantibus.Notula. XvI.Ec via videt̉ plana. cōmunis. regia. ſine periculis. ſine difficultatibus. ſine offendiculis vbi veritatēhabet illud prouerbiū. Qui ambulat ſimpliciter/ ambulat ꝯfidenter Hinc euenit vtſimplices ſine litteris rapiant c̨elū vbi litterati ⁊ ꝯquiſitores huius ſeculi. vbi ꝑſcrutatores maieſtatis. aut īanes remanēt. autopp̄rimunt̉ a gloria. Legimus in eccīaſtica hiſt. de qͣdaꝫ ſancta femina martyre. nomine (ſi bn̄ recolo Blādina/ cū torquebat̉grauiterꝭ interrogaret̉ de multis Hoc vnūſolū rn̄debat. Chriſtiana ſum, Nec ab eaaliud poterat extorqueri rn̄ſum Utinamſic fieret in omnibꝰ nobis meditari volentibꝰ in ſimplicitate cordis/ conformiter adapl̓m. qui ait? Nihil arbitratꝰ ſum me ſcire inter vos/ niſi dn̄m noſtꝝ ieſum chriſtū⁊ hūc crucifixū Ecce enī dum querit alitius meditari in ſimplicitate cordis occurrūt vel naͣturales fantaſie/ vel diabolice illuſiones/ q̄rentes qͥs ⁊ vbi eſt deꝰ tuus. Audi ꝓph̓am ſimilibꝰ impeditū queſtionibusªExprobrauerūt mihi qͥ tribulāt me inimici mei. dū dicūt mihi ꝑ ſingulos dies vl̓bi ē

ſſ