Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nitatur ſuo totus in amatū penetrare/ in ip̄m collabi/ vnū illo quātū poſſibile ē fieri Fit tūc q̄dā ſeꝑatō corꝑaliū oīm ſunt etherogenia ad ſpūalitatē cōꝑata/ita remanet vnitio q̄dā ſpūaliū. qͣlia ſūt deꝰ aīa corꝑalia ꝟo feces cineres remanēt: Notula .XII.Idit ſenſit hanc ſeꝑationē ſpūav Aliū a corꝑalibꝰ in hoīe fieri poſſeDicebat. Uerbū dei viuū efficaxꝑtingēs vſqꝫ ad diuiſionē ſpūs aīe/ ꝯpagūqꝫ medullaꝝ ⁊c̄. vbi capit̉ anima ſenſualitate vel aīalitate que corpus includitet aīam. Quāuis vero apl̓s tribuat virtutem hāc diuiſiuā aīe a ſpū. verbo dei / dicit tanto ſi diligat̉ verbū dei ab ip̄o ſpū.Qm ſola cognitio verbi dei ſpiritui ad ſatis eſt. Propterea audi qͥd vltra verbi cognitionē/ ſubſequēter ſenſerit aīa deuota. Aīa mea inqͥt liq̄facta ē/ vt dilectꝰ locutꝰ eſt. Locutio auditio ad cognitōeꝫ liq̄factio ſpectat ad amorē. Qm̄ amor vnaꝯꝑatōe d̓r hr̄e acutū nomē ꝓpter deſideriūpenetratōis intime dilecti. Liq̄ factōis ꝟonomē molliꝰ ſuauiꝰqꝫ ē/ affectū ſpōſi diligētis accōmodatiꝰ ſatiˢ qͣꝫ repn̄tat. Quia liq̄facti natura ē ꝯtineri termīs ꝓprijs. necqͥeſcere/ ſed effluere ſꝑ dilabi qͦuſqꝫ ſiſtatin alio. Intelligamꝰ ſil̓r liq̄facto vl̓ emollito ſpū amorē dei/ ſuo. in ſolo deoterminū ſuū inuenit qͥetē. Ad cuiꝰ exemplar ſigillat̉. exēplat̉. trāſformat̉. ſimplificatur. vnit̉. Et ita de reliqͥs ſil̓ibꝰ. Remanetfeculentū qd̓ eſt portōis inferioris. Un̄colligit̉ corollariū vel poriſma pulcerrimū ſic̄ res emanāt a deo ꝯſequēter duꝫſe diffundūt. ſic̄ ī ſole ꝯſpicimꝰ/ fit ꝓgreſſuſad ꝑticulariora groſſiora plꝰ hn̄t materiales ꝯditōes. ſic ī reditu ad deū fit hominē ꝯtēplatiuū. reducēdo ſil̓itudīes rerūprimo ꝯceptas in ſenſibꝰ ad intellectualēſpūalē puritatē/ fit abſtractior vniuerſalior reductio ad vnitatē quādā īmaterialitatē. Nam qd̓ natū eſt ex ſpū. ſpiritus eſt. Dixerūt an nos hec oīa ſancti doctoresQuid enī inexpoſitū reliquerūt? Sed heciterum meis verbis et ordine ſub pauciscōmemorata ſunt.Motula. XIII. Que alium docet modū ſimplificandi corſpectantem ad affectum. ſicut prior magis

ad intellectumNitamur ſi forte poterimꝰ inuenire modū alterū meditatōis ſimplificande a fantaſmatibꝰ elongāde familiarior ab hoībꝰ exercitatꝭ aut eleuatis in ph̓ica diſciplīa ſeu metaph̓ica captibilior forte fiat. Cōſtituamꝰ in primisexēplū palpabile cuiꝰ erūt capaces etiā ip̄ipueruli ſuo. Dicat aliqͥs vni puerovtēti rōne. neqꝫ patrē ſuū/ neqꝫ matrē vidit vnqͣꝫ. Dicat inqͣꝫ Ecce tu puer pr̄eꝫ habes in regione lōginquiſſima potētiſſimūſapiētiſſimū. optimū. glorioſiſſimū. Illeeſt te genuit fecit. ille ē a quē mittunt̉ tibi oīa habes bona. He veſtes heccibaria. hec poma. he nūces ſil̓ia. Nūqͥd merito habes talē diligere tali obedire facere qͥcqͥd ip̄e mādauerit? Hoc auditobonꝰ puer mouebit̉ affectu naturali ad auditū pr̄is nomē. vt ferat̉ in dilectionē ipſiꝰcum tn̄ apud hmōi puerū ſit alia pr̄iscognitio. qͣꝫ ea fidē aūt narrātis ei ingeritur ſimpliciter auctoritatē. Hic puerꝯſiderabit de neceſſitate pr̄eꝫ ſub aliquibꝰꝯditionibꝰ materialibꝰ/ vt ſit albꝰ/ nigerparuꝰ magnꝰ ⁊c̄. Uel etiam ſi ꝯſideraueritip̄e ꝓtinꝰ ſine ml̓to conamīe ſe auertere poterit ab hmōi ꝯſideratōe/ in noīe ſeu cognitōe huiꝰ qd̓ eſt pr̄ totꝰ defacili intēderevalet/ tenerrimo cordis amore/ ꝓut totꝰ nouit in eiꝰ dilectōeꝫ inhiare/ ſuſpirare/ totūſuū in deſideriū ꝯuertere. Quidni dixerit ſibiip̄i aūt alijs de pr̄e ſic. Uiuat talisbonꝰ pr̄. Bn̄dictꝰ in ꝑpetuū ille dilectꝰ pr̄Bn̄ ſit ſꝑ iſti pr̄i/ certe mihi ē valde diligēdus. honorādus/ reuerēdus. oculisiugiter habēdus. Deniqꝫ ſiqͥs ab hmōiſierit. qͣlis eſt tuꝰ iſte pr̄. Rn̄debit vtiqꝫ nilaliud. Neſcio plus niſi ip̄e eſt meꝰ cariſſimus pr̄ ꝓgenitor meꝰ. nutritor meꝰ. bn̄factor meꝰ. ꝓtector meꝰ/ ſiqͣ ſunt ſimilia.Et hec tn̄ nouit ſolū fide auditū/ intuitiue vel viſum vel attactū:Motula. XIIII.Xiſtimo ſimili manuductionepoterit chriſtianus etiam quiuisrudis literarum ignarus inducivt tranſeat in affectum cordis erga dominum deum ſuū/ ea que ſunt diuina ſpiritualia/ deſerendo corꝑalium rerū fantaſas aut ſuꝑgrediēdo eas quodā quaſi traſuolatu generalis meditationis amoris

U