.De meditatione.
68
Uid agamꝰ ergo? quid dicimus?Ibimꝰ ne p̄cipites per abrupta vicioꝝ? Ibimꝰ ne ꝑ deſideria cordisnoſtri. ⁊ in adinuētionibꝰ peſſimis deſꝑati/ ſine freno ſine lege ſine ordine? Nūquidſufficient nobis cogitatōes īnutiles vageinſtabiles/ ſordide/ fluxū ſomnioqꝫ ſimillime que nō ꝯſolatōeꝫ vel edificatōeꝫ allature ſunt ſed deſolatōeꝫ meſtiſſimā ⁊ ruinaꝫoblectātibꝰ ſe in eiſdē. Rn̄debimꝰ nequaqͣꝫita fieri debere/ ſed aſſit diſcretio moderatrix in oībꝰ. quā nō ſecuriꝰ hr̄e poſt diuināgrām poterimꝰ/ qͣꝫ ꝑ ſedulū ⁊ ſecurū alteriꝰexꝑti nosqꝫ diligētis ⁊ agnoſcētis ꝯſiliuꝫ.Clamat Areſto. voce exꝑientie/ dicens ꝙars ⁊ virtus ſunt circa difficilia/ vt ars pingendi. ars ſcribēdi. ars cithariſandi. v̓tuscaſtitatis. virtus fortitudīs. virtus ſobrietatis. Hoc vero ſic intelligēdū ē ꝙ ab initōvirtus ⁊ ars multas in adqͥſitione ſua patiunt̉ difficultates. dū vero fuerint adqͥſite facilia ſunt eis oīa. Pingit facilit̓ pictorexercitatus in arte. Sic de ſcriptore et cithariſta videmus / ita vt dicere cogeret̉ idēAreſto. ꝙ ars ꝑfecta nō deliberat/ tam ſibifacilis eſt actus ſuus.¶ Conſideratio. X.Comparatio meditantis ad ſcribentē ⁊c̄.ſtudioſe vel inaduertenter:Timur iſta ꝯꝑatione dū de mediv tatione loqͥmur. Attendamꝰ ꝙ intrahēdo p̄ſertim lineas picture velſcripture difficultas nulla ē. ſicut nec etiaꝫdiſcurſionis digitoꝝ ꝑ cithare cordas. Inuenimꝰ ſil̓r in cogitatōe/ nō enī difficult̓ vl̓laborioſe nūc hͦ. nunc illud ꝓut occurreritcogitat̉. Sed qͣꝫ nullꝰ inde reſultet fructusvides in ſic pingēte. ſic ſcribēte. ſic cithariſante. Ita neqꝫ ꝓrſus ī ſic cogitāte īmo cūſe talibꝰ vagis cogitatōibꝰ oblectauerit vtdicit Sene. triſtis remanebit. porro laborioſe ſtudioſe ⁊ attētiſſime cū mira tarditate pingēdo. ſcribēdo ⁊ cithariſando/ fit qn̄qꝫ vt bene ⁊ celeriter iſta fiant:¶ Conſideratio. XI.¶ Ex vaga cogitatōe nō ſurgit meditatio. ſꝫde meditatione bene fit contemplatio.Uorſum iſta? Nimiꝝ vt on̄damꝰquēadmodū de cogitatōe nullusvnqͣꝫ proficiet aut emerget in meditationē/ quāto minꝰ in ꝯtēplatōem. Ex
meditatōe vero q̄ ſūmā habet difficultatē.ſi bona fide. ſimplici corde. ⁊ diſcreta diligentia exerceat̉. ꝑueniemꝰ ad hāc ꝑfectōemꝙ abſqꝫ vlla difficultate fiet apud nos fructuoſe qd̓ ſummo meditatōis ſtudio ꝯqͥrere voluimꝰ. Ita deniqꝫ tranſibit meditatio in ꝯtemplationē. nō enī differt meditatio a ꝯtemplatione/ niſi penes facile ⁊ difficile. quoniā vtrobiqꝫ eſt fructus/ aliter qͣꝫin cogitatione:¶ Conſideratio. XII.¶ Contemplatio tam quo ad affectū qͣꝫ quod Eſcribit̉ aūt ꝯtēplatio ꝙ ē liber etad intellectum deſcribitur:expeditꝰ mētis intuitꝰ in res ꝑſpiciendas vſqueqͣqꝫ diffuſus. Et hoc qͦ ad cōtemplatōem qͥ reſpicit intellectū. Porro qͦad ꝯtēplatōeꝫ q̄ ꝯſiſtit in affectu ⁊ in praxideſcribit eā Hug. ꝙ eſt ꝑ ſubleuate mētisiubilū. mors q̄da carnaliū deſiderioꝝ. hoceſt guſtare qͣꝫ ſuauis eſt dn̄s. Quē guſtumſequit̉ longe alia cognitio qͣꝫ fuerit intellectualis ſolū viſio ſeu quedā auditio per fidem aūt ſcripturam?iii¶ Conſideratōi. XIII.¶ Meditatio in principio difficilis/ per exercitium fit facilis:Editabit̉ ecce aliqͥs gemēs ⁊ ſuſpirās vt colūba. dicetqꝫ cū ꝓph̓a Meditatꝰ ſum nocte cū corde meo/ excitabar ⁊ſcopebā ſpm̄ meū. Faciet hͦ anxie difficult̓⁊ laborioſe. nūc recogitādo ānos ſuos inamaritudīe aīe ſue. nūc iudicia dei q̄ ſuntabyſſus multa ī celo ſurſū. ⁊ in t̓ra deorſuꝫ⁊ ita de reliqͥs circa q̄ ꝟſat̉ meditātis intentio vehemēs/ vt ea q̄ meditat̉ vl̓ cogitat līpidiꝰ ac firmiꝰ velut ī affectū trahat. efficiettādē. vt hͦ oīa tāta facilitate recogitet ⁊ ſapiat qͣꝫ facilis ē ip̄a cogitatio. Docēt nos exēpla p̄dicta ſi dubitamꝰ. Nō enī plꝰ laborishꝫ ſcriptor/ pictor/ ⁊ cithariſta bn̄ agendoqd̓ optīe didicerit; qͣꝫ vagꝰ ⁊ vanꝰ aliqͥs abinitio. diſcurrēs ſine arte ⁊ ordine ꝑ lineasſcripture vel picture. aut ꝑ cithare cordas.¶ Conſidrea. XIIII.Meditans/ quātūcunqꝫ exꝑtus laboremneceſſe eſt vt ſemper ſentiat:Odendum eſt ad premiſſa nihilominꝰ ꝙ vix aliquis eſt in arte ſuaita peritus. quin aſſidue ad aliqua
rr. 4
Q