cxiſtat videbimꝰ. Diximꝰ aūt ⁊ repetimꝰ ꝙmeditatio ē fortis ⁊ vehemens applicatiovel attētio aī ad aliqd̓ inueſtigandū ⁊ inueniendū fructuoſe Addimꝰ fructuoſe ne meditatio v̓gat aūt in ſuꝑſtitionē/ aut ī curioſitatē. vel in melancolicā ſtoliditatē. Dicamus gͦ ꝯplectētes ꝙ meditatio ē vehemēset ſalubris aī applicatio ad aliqͥd inueſtigandū/ vel exꝑimētal̓r ꝯgnoſcēdū. Ponamus hoc vltimū ꝓpter naturā ipſiꝰ affectionis q̄ diuerſa ſortit̉ noīa / ꝓportionalit̓ adꝯditionē cognitōis. Nō enī pōt aliter affectio ꝯgnoſci qͣꝫ exꝑimētalit̓. per eū qui peream afficit̉. Quā exꝑimētalis affectōis cognitionē/ non pōt eam hn̄s in aliū verbis/qͥbuſlibet fundere niſi ſil̓r affectꝰ ſit ille alt̓Qm̄ ſolꝰ nouit ſicut in apoc̄. ſcribit̉ qͥ accipit. Propterea vocat̉ māna abſconditumExemplū eſt ꝑſpi cuū in illo qͥ nouit dulcedinem mellis ſolū ꝑ doctrinā/ ſicut medicus ſanꝰ noſcit infirmātis dolorē. Hec autem dulcedo a guſtāte. ⁊ hic dolor ab egrotante/ longe aliter cognoſcunt̉:Quinta conſidera.MMeditanti neceſſaria eſt longanimitas.vt ignis deuotionis ardeat:Erpendimus ex his qͣꝫprofundeſenſerit ꝓph̓a naturā meditatōnisdū ait In meditatōne mea exardeſcet ignis. Utrūqꝫ enī amplexꝰ ē/ ⁊ lumē inintellectu ⁊ ardorē in affectu. Quātū veroſit difficile. ꝙ ignis deuotōis ſpūalis exardeſcat flatu meditatōis. fiet notū deſiderātibꝰ ignē materialē dū q̄rit̉ a lignis aquoſis viridibꝰ aut luto reſꝑſis elici. Sufflaquātū potes. iteꝝ atqꝫ iteꝝ multo conatureſuffla. emergit plurimꝰ ab initio fumꝰ cōturbās oculos/ vix emicabit ſcintilla quemox euaneſcit. Diſꝑges forſitan iratꝰ ꝯgeſta prius ligna ſi nō in lōganimitate ꝑſtiteris/ quā lōganimitatē appellamꝰ h̓ meditationē/ aut meditationi ꝯiungendā:1Sexta. conſidera.Difficile valde eſt dare regulam certam demodo meditandi:Eminimus aliquas nos ſcripſiſſedoctrinas vel induſtrias nedū latinō ſed ⁊ gallico ſermone ſuꝑ habēda meditatione tali. licet fortaſſis vſi ſimus alijs t̓minis vtpote ī tractatulo de myſtica theologia/ ꝑte ea q̄ praxim huiꝰ docet/ ⁊ in alte-
ro de mōte ꝯtēplatōis edito/ alteroqꝫ rurſūde mēdicitate ſpūali ꝯpoſito. Deniqꝫ tātareꝑit̉ difficultas tanta ꝓ diuerſitate hominum varietas in practicando doctrinamvere ſancteqꝫ meditationis ꝙ an ſilere velaliquid ſcribere conſultius ſit videor egomet mihi quandoqꝫ ſub dubio. hincindemente fluctuare:Septima conſide.¶ Meditatio eſt vtilis ad contemplationeꝫet ꝑiculoſa ꝓpter indiſcretionē:Um enī recogito/ ꝙ abſqꝫ meditadtionis exercitio nullus ſecluſo miraculo dei ſpeciali ad ꝑfectionemꝯtemplatōis dirigit̉ aut ꝑuenit/ nullus adrectiſſimā xp̄iane religionis normā attingit/ iīmo vix ſe ꝯponit audeo zelans ſanctemeditatōis ſtudiū ſuadere. Atuero dū totiens exꝑtus ꝑicula ſedulus recogito difficultatē ⁊ arduā raritatē ꝑueniēdi qͦ traheremeditatio nitit̉ ego qͣſi torpēs ⁊ ſtupidꝰ efficior. Sed q̄ſierit qͥs qͦ pacto ſic eueniat.Qd̓ nimiꝝ frequēter exꝑtū eſt videlicet vtꝯtingat ſtudiū meditatōis ꝯuerti dilabiqꝫvel in morbū melancolice paſſionis ꝓpterimmoderationē/ vel propter ſuꝑbiam dari in reprobum ſenſum diabolice illuſiōisEx meditationis abuſu id fieri ſciat.¶ Octaua. conſidera.¶ Abuſus meditationis cōꝑatur abuſui vini reſpectu febricitantium:Anuducamus id qd̓ dicimꝰ. Sdiſimus vinū in iocūditatē ⁊ hoīs ſalutē ꝯditū eſſe. Sic enī ſcripturaſic rō loqͥt̉. Uidemꝰ tn̄ ex abuſu potātiū p̄ſertim dū febriū diſcraſia laborāt/ ꝙ potusvini alias ſalubris/ cāt vl̓ egritudinē āpliorē/ vel maniā vel furorē ⁊ qn̄qꝫ mortē. nosaūt filios adā qͥs egrotos. qͥs febricitanteseſſe peſſimis aīe febribꝰ negauerit? Quibꝰvertunt̉ in nauſeā ⁊ amaritudinē diuinoꝝeloquioꝝ verba. qͥbꝰ in fel ꝯuertit̉ ſuauiſſimꝰ diuini verbi panis. Heu miſeros nos.heu qͣꝫ ex intima ꝯſideratōne talis miſerieꝯclamauit apl̓us. Infelix ego hō quis meliberabit de corꝑe mortis huiꝰ. Etiungit Gratia dei ꝑ ih̓m xp̄m:¶ Nona. conſidera:¶ In meditatione aſſit diſcretio quaꝫ paratexꝑti ⁊ boni viri conſultatio:
A