¶ De. meditatione.

de premiſſis omnibus circa perfectionemcordis in dei dilectione conquiſitis. ¶ Primum ⁊ principium eſt ſemper oculuꝫ cordis habere prout ſapiens iuſſit ad illa queprecepit deus. Cetera vero omnia tāqͣꝫ iuuātia q̄dā acceſſoria reputare/ niſi pro qͣnto fuerint vel voto proprio/ vel ſuperiorisiniūcto precepta? Non ita tamen vt accipiamus quaſi velamen malicie libertatemin diuinorum latitudine preceptoruꝫ ſedbona ⁊ equā fide ſtudeamus ſeruire deo inſanctitate ⁊ iuſticia coram ipſo omnibusdiebus noſtris/ nec ita periculum amemꝰvt pereamus in illo. T. Recte colligꝭ.vere ſentis: hec fac vt diligerere deum ex toto corde perfectoqꝫ cognoſcaris.j¶ Finit.¶ Tractatui. doctoris conſolatorij venerabilis magiſtri Iohannis de Gerſon Cancellarij pariſienſisde meditatione.¶ Prima. conſidera.¶ Quid ſit meditatio/ ⁊ de triplici oculo:Editatio cordis mei in conſpectu tuo ſemper. Felix certe qui cuꝫ propheta poteſt exſententia dicere verbū iſtud.Sed videamus primo quidſit meditatio cordis. non pro carnali / ſedſpirituali corde. Eſt autem meditatio vehemens cordis applicatio ad aliquid inueſtigandum et inueniendum fructuoſe.Et hec applicatio fortis habet difficultatem / que quandoqꝫ eſt maior/ quandoqꝫminor. Quod vt intelligamus preſupponamus ex creditis. ⁊ ab experientia/ cor noſtrum conditum eſſe. ⁊ habere tres ſpeciesoculorum. Oculos ſcilicet mentales. ratōnales. ⁊ ſenſuales. Et ex illis eſt vtrobiqꝫvnus oculus in cognitione/ ⁊ alius in affectione. Fundatur hec diſtinctio in quadāalia diſtinctione qua diſtinguimus hominem habere portionem ſeu faciem rationis duplicem. Quarum ſuperior vertiturad leges eternas/ altera ad tēporales. neutra tamen in actu ſuo dependet ab organocorporeo. Sub iſtis eſt ratio demerſa corpori que ſenſualitas appellatur. Primus (horum oculorum vocatur ab aliquibꝰ oculus mentis. Alter oculus rationis. Tertioculus corporis:

Secunda conſide.HUſte triplex oculus per peccatum conturbatus eſt:Uit ab initio bene cōdite rationaIlis creature talis ordo/ ordinisqꝫtrāquillitas. ꝙ ad nutū ⁊ merū imperiumſenſualitas rōi inferiori/ ⁊ inferior ratio ſuperiori ſeruiebat. Et erat ab inferioribusad ſuꝑiora ꝓnus ⁊ facilis aſſenſus/ faciente hoc leuitate originalis iuſticie ſubuehētis ſurſum corda. quēadmodū naturaliterignis ſua leuitate fert̉ ſurſuꝫ. Atuero pꝰ qͣꝫaduerſus dn̄m ſupremū ingrata proditiodemeruit auferri hāc iuſticiā originalem.ſub intrauit pōdus grauiſſimū ꝯcomitāspeccatū. qd̓ miſerā ⁊ captiuā animā trahere nō ceſſat ad infima/ tanqͣꝫ circūligata ſitfunibꝰ. catenis ⁊ cōpedibꝰ vincta. ⁊ in mēdicitate et ferro. Sicqꝫ mō mirabili. īmocōfuſione miſerabili eſt facta ordinis prioris cōuerſio. īmo ꝑuerſio. ꝙ in hoīe ſic merſo tenebris ⁊ carcere ceco. conturbatꝰ eſt inira oculus vtriuſqꝫ triplex/ ꝑ infectionemin ſenſualitate. ꝑ obnubilatōeꝫ in inferiorirationis portione. ⁊ ꝑ quādam excecationem in rationis portione ſuperiori:¶ Tertia conſidera.Meditandi difficultas prouenit ex penapeccati principaliter:h ¶Abemus ecce primariam cauſamdifficultatis/ quā in meditationeſentimus/ quā in habendis ſemꝑ ad dn̄moculis experimur. facit hoc penalis grauedo deorſum iugiter impellens. quēadmodum videre eſt ſenſibiliter in aqueductu. qͥtota facilitate defluit in ima/ continet̉ autem cū ſurſum leuat̉. nō tamē cū violentiaNon aliter eſt de humano corde qd̓ ad infima ꝓnum leuiter effluit. hacqꝫ ⁊ illac veluti fine retinaculo vel labore deſcendit.Qm̄ facilis eſt/ vt ait poeta/ deſcēſus auerni. Sed reuocare gradū ſuperasqꝫ euadere ad auras. hoc opus. hic labor eſt:Quarta. conſidera.Meditatio nō ſolum fit in cognitiua ſedetiam in affectiua:Erſcrutemur conſequenter ex prep Odictis naturam ſeu proprietatemImeditationis/ quoniaꝫ ex hocip̄oqꝫ neceſſaria nobis ad deuꝫ tendentibus

rr. 3

L ſ

M.