Ac. moderatione.
6
Nam et ipſi religioſi quid aliud niſi hoīesAliquibus ex eis ineſt feruor nouicius etzelus vehemens. ſed nō ẜm ſcientiam/ quiſi dimittantur ſuo curſui/ ruunt tandem inaliqd̓ p̄cipicium. Quoniam zelus ſine diſcretiōe p̄cipitat. ſicut diſcretio ſine zelo iacet. vt ait beatus Bern̄. Talibus occurrendum eſt nec expectandum ꝙ petant relaxationes in ordine. ſed inuiti etiam cogendiſunt illas reciꝑe. Qui ſi id ꝑtinaciter renuerint. peccant quidem grandi inobedientia. et vix ſpes de ꝓfectu futuro de eis habe̓ri poterit. Quippe qui iam ſapientes ſuntin oculis ſuis. iamqꝫ ſuꝑ ſeniores ſuos ſibi videntur intelligentes/ nec iam ſe putāteſſe tales qui conſilio indigeant maiorumPorro taliū quis ſi iam haberet vnum pedem in celo. vt loquitur vnus patruꝫ retrahi deberet ꝑ alterum. qꝛ cum tali vno ſuperbie pede clarum eſt ip̄m nunqͣꝫ totū introire celum. Tendit ad hoc tota grandis illaconſultatio magni anthonij/ nūqͣꝫ nimis īculcanda/ de diſcretione ſeruanda/ quamfinaliter eſſe dixit ſubiectionem et obediētiam ad ſuꝑiores. Apud quos valet plusauctoritas qͣꝫ ratiocinatio. Alioquin poteſt de facili fingere ſibijp̄i quilibet fantaſticus ſine numero rationes. Nihil eſt enīinargumentabile. Procedit nonnunqͣꝫ vſqꝫ adeo corporis inualitudo. cum ꝑturbatione cerebri. qd̓ valde leſum eſt ratiōis iudicium. etſi non penitus ablatum in nonnullis / de quibus ꝟe ⁊ pie ꝓnunciat Hieronimus ꝙ magis indigent fomento ypocratis. qͣꝫ noſtris monitis Nō enim ſua miſeriam cognoſcunt/ et hinc eo ꝑiculoſius qͦinſenſibilius infirmantur. Culpat nihilominus idem alibi p̄ferentes vigilias et ieiunia/ ſenſuum integritati. Sicut allegatet approbat ſanctus Thomas ratioqꝫ nōdiſcordat. Caueat tamen in his diſcipulꝰchriſti. ne ex diffidentia quadam ſui auxilij/ ſtudeat fieri diſcipulꝰ Galieni. Credatpotius et ſperet quoniam bona diſpoſitōcorꝑis/ donum dei eſt. qui dat illam et cōſeruat quando vbi/ et quomodo voluerit.Cuius ſignum fuit in multis manifeſtuꝫqui cum ſumma ſobrietate in victu/ et magna nuditate/ et auſteritate in veſtitu/ cumvigilijs ſupra modum/ ꝑſpicaciſſimo mentis acumine viguerunt. Cum et ē diuerſodicat Hieronimus antiquo innitens prouerbio/ craſſo ventre ſenſum tenuem gigni
non poſſe/ ꝓut nonnullos aliquādo interciboꝝ abundantiam comꝑtum eſt cerebriˡvertiginem fantaſticam irreparabiliter incurriſſe:¶ Cōſide. tredecimaEligionis maior poteſt aliqͦs/qui nimis habent verecūdie. nedicamus ſuperbie/ p̄uenire verecundia enim p̄ſertim cōtumaxnaſcitur ex ſuꝑbia. Poteſt inqͣꝫ tales quandoqꝫ iuſte preuenire cum gratijs. antequāpetant eas. Poteſt nihilominus quandoqꝫ ip̄e expectare ꝙ eum interrogent prius/et conſulant. ſi rigor ordinis ad tempꝰ eisintolerabilis videatur. Iudicet tūc maiorẜm regulam fraterne caritatis. Non dicoẜm diſpoſitionem ꝓprij corporis que fortaſſis robuſta eſt ſed pro qualitate cōquerentis/ precipue ſi viderit ꝙ cum humilitate non ficta/ gratiam petat aut conſilium.Eueniet aliquando quod duobus ſimiliapetentibus diuerſa dabit reſponſa. Diuerſa qͣꝫ dabit conſilia/ non quia vicioſe variaſit virtus ſua in acceptione perſonarum ſꝫquia prudenter variat iudicium. iuxta petentium varias conditiones. quas virtuoſe deſcernit. Non itaqꝫ oportet murmurare contra maiorem. ſi non ſemper exaudierit nec inuidere alteri qui exauditꝰ eſt. verum magis expedit gaudere quia nociuuꝫquod male id eſt indiſcrete petitum fueratnon acceptum eſt. et congaudere fratri ī humili caritate. et caritatiua humilitate. eo ꝙcōmodū accepit quo neceſſario indiguit.Decimaquarta. coſideratio.Eligionis maior in diſpenſando/ debet ſibi duplicem oculuꝫaſſumere. Unum quo commūeſue religionis bonū Aliuꝫ quoparticularem ſui religioſi profectum clare conſideret. Ratio eſt quoniamreligio maxime conſeruatur in ſtabilitateconſtitutionum ſuarum/ ſicut ⁊ omnis policia in legum ſuarum firmitate. tanquaꝫcorpus verum in ſoliditate neruorum. Etfere nihil plus aduerſum eſt religioni quāvariatio paſſim facta in conſtitutionibusꝓut heu exemplo ſunt religiones quas denon obſeruantia ſeu lapſas nuncupamus
H.