De religionis. perfectione.
beniamin adoleſcentulum in mētis exceſſu colit. et honorat. obediens xp̄o ſpōſo dicenti Adiuro vos filie hieruſalem/ ne ſuſcitetis neqꝫ euigilare facietis dilectaꝫ donecip̄a velit. Non occupetur in practicis exterioꝝ negocijs. nō conuētum aſſidue ſequicōpellatur. Tales olim extitere Bern̄. Hugo Richardus et ſil̓es ¶ Atuero quiſquises aptus ad gratiam hmōi noli ſi forte cōpelleris eſſe vnus ex alioꝝ grege/ conquerinoli ꝑ impatientiam murmurare. noli tanqͣꝫ ſingularis ferus depaſcens vineam malignari. Expecta potius dn̄m viriliter ageet confortetur cor tuum ⁊ ſuſtine dominū.Scit ꝓuidentia ſua quid expedit tibi ſineeius volūtate nec paſſer vnus cadit in terram. in cuius manu ſunt hominum cordaconuertere potens ea quocunqꝫ voluerit̉.vt impleat deſideriū pauperum. Si vexatte vocalis oratio cum vigilijs. ſi non ſapitvt cuperes diuina dulcedo. illa tibi ſeruat̉in celis. Nō velib p̄mij fructum perciperedum adhuc metis. Careas interim quotidianis vt ita loquamur diſtributionibusqꝛ integram ſeruatdn̄s tibi p̄bendam in celis. Non ſemꝑ nutritur filius dum ꝑuuluseſt de menſa patris. qn̄ tamen nonnulli deſeruis hereditatem minime habituri pr̄nāveſcūtur ip̄o pane filioꝝ.Decima. conſide.Eligio curam debet habere p̄cipuam de infirmis. Sanxerunthoc ſancti prēs et addiderūt/ ꝙdicenti ſe infirmum credat̉. Un̄ſequitur vltra ꝙ ſolicite curandū eſt. ne qͥsin infirmitatem p̄ſertim incurabilem dilabatur. Inter omnes auteꝫ infirmitates fugibilior tam ꝓ ꝑſona/ qͣꝫ ꝓ ordine eſt capitis inſania ex euacuatione et vitio cerebri.ex qua perdit homo iudicium rationis/ etper cōſequens quodāmodo deſinit eſſe hōet fit miſerabilior iumentis inſipientibusopprobrium hominū. et abiectio plebis:et oneroſiſſimum totius ſtatus ſui ludibrium. Auertat hanc ciuilem mortem a ẜuisſuis medicus ſummus dn̄s noſter Ieſusxp̄us/ ſuggerendo media cōſeruationi congrua/ et ꝓhibendo noxia. que nō ſemꝑ eueniunt ſubito vel repēte. ſed lente ⁊ ꝑ increm̄ta velut imꝑceptibiliter ab ip̄o patiēte Abalijs quoqꝫ hmōi taꝫ grandi ꝑiculo ſi apd̓oculos non ꝑſpicaces in talibus p̄uidēdū
contingeret ꝑ artem medicine nedum corporalis ſed et ſpiritualis obuiet̉. Agat itaqꝫ ſpiritualis homo. vt omnia dijudicetatqꝫ p̄uideat. doctrice ſapientia. que cunctanouit anteqͣꝫ fiant. In qua quidem ſapientia ſeu ꝓuidentia/ vigere maxime maioresin ordine neceſſe eſt. Pro quo pleniꝰ enucleando. ſint adhuc deceꝫ cōſideratiōes q̄ſequuntur. addendo denarium denario viſic ꝓlati videantur duo denarij ad viaticūſauciati;Undecima conſi.Eligionis ſecuritas ⁊ ſoliditasfundamentalis/ Poſt diuinaꝫgratiam. conſiſtit in diſcretione et caritate p̄ſidentium quocunqꝫ nomine cenſeantur. Preſidētes nāqꝫ ſunt aut eſſe debent tanqͣꝫ lex viua/ moderatrix legum mortuarum. id eſt conſtitutionum. Sunt diſpenſatores miſteriorūet miniſteriorum dei. fideles ad deū et prudentes ad ꝓximum. Sunt ꝓut Areſto. loquitur veri epieikes hoc eſt interp̄tatoreslegum generalium. ẜm applicatiōes ad caſus ſingulares. Quā virtutem videt̉ pſalmiſta vocaſſe equitatem vbi dicit alloquēdo deum. Omnia mandata tua equitas/Et ita legiſtarum īmo vulgaris vſus habꝫdicere aliquid fieri de bona equitate. Sꝫueritas vero conſiſtit in ſolis generalibusverbis legis. ꝓpterea nominantur homīeshuiuſmodi nimis verbis ſtatutoꝝ innitētes/ litterales/ et quandoqꝫ inhumani tyrāni/ duri et crudeles vtpote non attendētesillud etiam pueris inculcatum. ꝙ videlicꝫip̄e quoqꝫ leges cupiunt vt iure regantur.Et p̄mittitur dogma noſtro ꝓpoſito ſatisaccōmodum. cum dicitur Iudicis auxiliūſub iniqua lege rogato. Iniquam intelligelegem ſi ad iniquitatis et iniuſticie traducatur abuſum. Hinc per ſapientem dicitur. Noli eſſe iuſtus nimis. Rurſus quinimis emungit elicit ſanguinem Et apudcōmicū Sūmum ius eſt ſūma iniuſticia.Quodecima. conſi.Eligionis maior quiſqͥs ille fuerithꝫ diligēter inſpicere vultū peconꝭſui iuxta monita ſapientis. ⁊ ꝓutvtile viderit ſua intereſt cuilibet ꝓuidere. Eſt itaqꝫ ſicut ceterorum hominūſic et religioſorum varia valde conditio.