De. miſtica. theologia.

notata de cognitione pure naturali que ēpͥmus actus eſſentialis aīe/ īmo nō eſt niſaīa/ ꝓpter qd̓ ab ip̄a ſeꝑari nō pōt ip̄a ſtante ac perinde noīatur entelechia. ¶ Similiter diceretur ſi deus ꝑ ſe immediate cauſaret actum amoris liberum in volūtate/ nōcōcurrente intellectu vt intellectus ē iuxtapoſitiōem quorūdam dicentiū ꝙ actus beatificos in pr̄ia ꝓducit ſolus deus:¶ Conſideratio. V.Tat veritas eoꝝ q̄ tradūtur detheologia miſtica ꝙ cōſiſtat inamore ſolo. ⁊ ꝙ amor ille ſuꝑnaturaliter inſpiret̉ illis qͥ cōcupiſcunt ſapīam. Spectat hoc ad potentiamdei ꝓut ex p̄cedenti cōſtat S pectat ⁊ ad ipſius ſapīam atqꝫ bonitatem. vt aꝑientibuſos mētis inſpiret ſpiritū amoris. neqꝫ neget mūdis corde oſculū poſtulatū ſed preueniat etiā in bn̄dictionibꝰ dulcedinis/ deſideriū pauꝑm/ qͥ cū daniele ſunt viri deſiderioꝝ Satiet inſuꝑ ꝑuulos ſuos eternaſapīa/ ab vberibꝰ cōſolatiōis ſue/ tanqͣꝫ piamater. cuius vbera nō ſugit qui nō veraciter abſqꝫ fictione ſe cōſtituerit vt ꝑuulū ſb̓ea iuxta ſententiam xp̄i qui ſimul eſt ſponſus ⁊ ſponſa. pater ⁊ mater. amicus ⁊ amica. qm̄ amor ſpūalis ſexum neſcit. ¶ Pōtdeniqꝫ tota fere ſcriptura deduci ad hūc ſēſum. Atuero nihil ad ph̓antes ſuꝑ hoc aſſiduo ꝓ deuotꝭ miraculo Propt̓ea dicit̉ hecſapīa miſtica appropriate xp̄ianoꝝ eē/ taꝫa dioniſio qͣꝫ a ceteris. ¶ Et ita controuerſia vel dubietas oīs ceſſat in hac ꝑte qͦniaꝫſtat apicem mētis in deū ferri/ ſine cognition actuali p̄uia. vel cōcomitāte ſic accipiendo ꝙ ꝯgnitio nō cauſat amorē illū ſuꝑinfuſum nec oꝑtet vt cōmitet̉ ip̄m diſtinguendo cognitiōem app̄henſiuam/ vel declaratiuam/ ab exꝑimētatiua affectuali:¶ Conſideratio. VI.Tat vt amorem ſuꝑinfuſum comitet̉ actualis cognitio qͣ ꝑcipit̉ ītelligibiliter amor ille hoc eſt qͣ iudicat aīa ſe amare ⁊ in deo delectari/ īmo ⁊ ignote ignotis ꝑ amorem iungi Pro cuiꝰ intelligētia memoret̉ illud de canticis. Auerte oculos tuos a me qꝛ ip̄i me auolare fecerunt. Ubi colligit̉ ꝙ duo ſunt oculi aīe rōnalis. vnus ſpectās ad cognitiuā potentiam. alter ad affectiuam. Ille ſcd̓us ꝓprie d̓r

oculus amoris vel oculus ſponſe. De qͦ ineiſdem caticis Uulneraſti cor meū in vnooculoꝝ tuoꝝ Cōtingit aūt ꝙ dū aīa ferturin dilectū ꝑ oculū amoris/ ſi temptet intelligere/ quid ſit illud qd̓ diligit euolat dilectio. ac ꝑinde dicit̉ euolare dilectus Nihilominus eſt aliter poſſibile ꝙ ⁊ dilectio maneat et cognitio ſimul talis dilectōis ad tēpus ꝑſiſtat. Aliter enī nō potuiſſet tradi vl̓ſcribi qͣliſcūqꝫ noticia de theologia myſtica vt qd̓ illa eſt cōiunctio amoroſa dilecticum dilecto qd̓ exuꝑat omnē ſenſum/ ꝙ vl̓nerat ꝙ cōiūgit ignotis ignote/ tanqͣꝫ indiuina caligine cū ſimilibus multis.¶ Conſideratio. VII.Tat ꝙ amor hmōi ſuꝑinfuſusmaneat abſqꝫ caritate/ ſic̄ ꝓph̓iaſic̄ fides et ſpes ⁊ alia cariſmataPropterea talis amor nō eſt ſignū infallibile gr̄e gratū faciētis. Conſonat his cōis ſchola doctoꝝ/ ꝙ nemo ſcit ſecaritatem hr̄e iuxta illud Nemo ſcitanamore an odio dignus ſit qͣꝫuis iſtud intelligi videat̉ de amore p̄deſtinatōis et odio reꝓbatiōis. ¶ Ualet hec cōſideratio ꝓ laudecaritatis et vt qͥ gloriat̉ ꝑ miſterioꝝ ꝯgnitiōem in dn̄o gloriet̉. Si nouero inqͥt apoſtolus miſteria oīa inter q̄ eſt plane miſtica theologia. nihil ſum. Ueritas eſt/ ꝙ ſic̄de donis et beatitudībꝰ loquit̉ ſic de ſapiētia miſtica ¶ Loquūtur de ea aliqn̄ doctores noīatim. Hugo de balma. ꝓut īcluditcaritatē. Propterea dicit ꝙ hec ſapīa excellētius donū eſt qͣꝫ ſola gr̄a gratū reddens.Nimirum qꝛ et gr̄a eſt gratificans/ et ſapientia ſaporifera ⁊ delectans.¶ Conſideratio. VIII.Tat dilectiōem liberā ⁊ elicitaꝫnaturaliter poni in apice mētisq̄ dicit̉ ab aliqͥbꝰ ſindereſis abſqꝫ hoc ꝙ mēs ſe actualiter iudicet aliqͥd diligere/ qͣꝫuis iſta dilectio cognitiōem ſequat̉ ⁊ cōcomitet̉. ¶ Concederentiſtā ph̓i naturales ac ꝑinde multa ſaluarētabſqꝫ miraculo ſuꝑ his que de miſtica theologia tradūtur a catholicis. Studuimus in duobꝰ opuſculis de miſtica theologia pͥdē cōpoſitis ꝑ multas cōſideratiōeset induſtrias iſta determinare velut ad cōmunē intelligētiā ⁊ ph̓iam deducētes hacſapīam. nō ꝙ ſecludere vellemus diuinos

.X.

y