Et eius. elucidatione.

mentis fertur in deum ꝑ amorem extaticūabſqꝫ p̄uia vel cōcomitate cognitiōe Et hͦeſt miſticum et abſconditū. qd̓ nemo ſapiētum ſeculi capit. Cōſentire videtur dominus Bonauentura in itinerario ca/ vij. etvlti. Alioquin p̄terea non videtur poſſibilis vltima induſtria quā notauimꝰ ibidē.Spiritū a fantaſmatibꝰ auertere. qꝛ cū neceſſe ſit ẜm ph̓m omnem intelligentem ſeuintellectuali oꝑatione vtentem fantaſmata ſpeculari. oꝑtet ſi nō ſpeculētur ꝙ aīa aliter feratur in deū qͣꝫ ꝑ intelligentiam vt videtur ¶ Preſupponētes igitur oīa q̄ diuinus dioniſius cū ſuis expoſitoribꝰ ſuꝑ hactheologia tradiderūt ⁊ exꝑti ſunt. poſſumꝰad intelligētiam dicti huius Hugonis debalma cōſiderare tres modos/ quibꝰ videt̉poſſe fieri ꝙ amor ſit abſqꝫ cognitiōe. vnꝰeſt de amore pure naturali. ſcd̓us de amore pure ſuꝑnaturali. tertiꝰ eſt de amore habituali/ vel potius ex habitibꝰ elicito libero ⁊ actuali ¶ Eſt inſuꝑ triplex actualis cognitio qͣꝫtum ſufficit ad p̄ſens. quedam recta. quedā reflexa. et vtraqꝫ poteſt eſſę l̓ ſimplex vel cōplexa. ſpālis vel cōfuſa. ¶ Quocirca notetur ad elucidatiōem p̄miſſoꝝ numerus duodenarius cōſiderationum:¶ Conſidera. prima.Tat amorem naturalem cauſari ſine p̄uia cognitione in re quediligit amat vel appetit. ¶ Pͣtꝫin hoc ꝙ in omni re ẜm dioniſium inuenit̉ amor naturalis Un̄ Boe. Ofelix hoīm genus. ſi vr̄os animos amor qͦcelū regitur regat. Nō eſt aūt in celo materiali ſicut nec in rebꝰ alijs aīa carentibꝰ/ cognitio. qͣꝫuis pondere ſui amoris impreſſo ab intelligentia p̄uia nō errāte/ ferunturquo feruntur/ multo verius et certius/ qͣꝫſagitta moueatur ad ſignū ex impetu ꝑ iacientem impreſſo.Lonſideratio. II.Tat hominem ꝑ amorem naturalem nō liberū/ ferri in deū / nōex actuali cognitione que talemin ip̄o cauſet amorē. Sequiturexp̄ſenti. nō enī minus eſt amor naturalisin aīa rōnali qͣꝫ in rebꝰ ceteris aīa carentibꝰīmo nō ſtat hoīeꝫ eſſe ſine pondere naturalis huius amoris quo fert̉ in deū/ etiam ſidamnetur in inferno. Cōſurgit exinde ver

mis ille ſeuiſſimus/ quem ꝯſcientie remorſum appellamus. vn̄ verificatur de ꝓphetaNon eſt pax impijs dicit dn̄s. Et illud dedamnatis. vermis eoꝝ nō moritur. Deniqꝫ cū pctō neqͥt ꝓpter hoc eſſe ſalus ꝑfc̄a veleterna. Hic amor eſt aduerſarius noſter ſecūdū legē carnis corrupte. cui ꝑ dilectionēliberam cōſentire nos cōuenit. dū ſumꝰ invia. ſi nolumus tradi tortoribꝰ in gehēna.Conſideratio. III.Tare nō pōt ꝙ amor etiā naturalis fiat/ aut maneat abſqꝫ omni cognitione cōiūcta vel ſeꝑataDe ſeꝑata qͥdem hoc certū eſt ꝙcōcurrit ad quēlibet amorē/ dū ꝓducitur ⁊ſeruat̉/ pͥmū cognoſcēs qd̓ eſt deus. Ceterum potētia quelibet cognoſcitiua rōalisnō minus pōt exui a ſua cognitione naturali/ qͣꝫ a ſuo amore. Propterea manēt ſemper ⁊ iungūtur in eadē natura cognoſcēte.amor et cognitio naturalis. ¶ Utrū autēpoſſet eſſe potētia cognoſcitiua q̄ nō eſſꝫ qͦmōlibet appetitiua/ puto ꝙ nō. qꝛ nll̓a respōt eſſe q̄ nō appetat bonū. eſt enī bonumqd̓ oīa appetūt. ¶ Uellēt aliqui fortaſſisecōuerſo ſil̓r dicere ꝙ nō eſt appetitus ſinecognitione qͣlicūqꝫ licet imꝑfecta valde/ q̄eſt tanqͣꝫ aliqͣ naturalis imp̄ſſio/ cōſequēsad pͥmam cām efficientem/ exemplātem/ ⁊finientem. ¶ Sed iſte modus nō recipit̉cōiter. ſicut nec ponit̉ in rebꝰ non cognitiuis delectatio. de qͣ magis videret̉/ qͣꝫqͣꝫ abaliquibꝰ philoſophātiū vtrūqꝫ poſitū videatur. cōformiter ad vſum cōem qͦ dicimuspratū ridere vel gaudere dum floret ⁊ floreſcit ⁊ vernat. ¶ Beatus eſt qͥ liberū amorēſuū cōformat iſti naturali/ qꝛ ſi duo cōſentiunt/ fiet ip̄is a pr̄e quicquid petierint:¶ Quippe nō petent niſi deū vel cōforme d̓oſimul et nature pͥmitus inſtitute¶ Cōſideratio. IIII.Tat hoīem ferri indeū ꝑ amorēlibeꝝ ſuꝑnaturaliter infuſuꝫ velcōſeruatū. nulla in ipſo cognitione libera cōcomitante vel preuia reſpectu illius amoris. ¶ Cōſtat eniꝫꝙ amorē libere elicitū ab hoīe poſſet deuscōſeruare deſtructo oīs cognitiōis actu. qͦpoſito diligeret homo deū / tūc intellectualiter nō cognitū ſaltem cognitione q̄ ſit actus ſcd̓us elicitus qd̓ dicit̉ ꝓpter īmediate

pp. 2.