Theologia. ſpeculatiua.
tiam pͥncipalititis. ꝑ illapſū/ ꝑ ſuſtentatione ypoſtaticā/ vbi plures nature in vna ꝑſona ꝯueniūt. Sꝫ oīm ſup̄ma vnio ē in diuina eēntia ſeu natura in qͣ tres ꝑſone ſumma vnitate ſubſiſtūt. Sꝫ has vniones tanqͣꝫ huic ꝓpoſito minꝰ cōueniētes relinqͥmꝰHec vero vnio amātꝭ cū amato/ ab ariſto.in ethicis. tāgit̉ vbi ait amicus ē alter egocuiꝰ vnionis rō expͥmi videt̉ cū ab eodē d̓rAmicoꝝ eſt idē velle ⁊ idē nolle. ſpūs gͦ nr̄cū deo adheret ꝑ intimū amorē/ vnus ſpūsē cū eo ꝑ volūtatꝭ ꝯformitatē. ſolꝰ .n. amorꝑfectus ⁊ ꝑfecte d̓o adherēs; veraciter oratfiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ in terra/ ⁊ qͥſic orat/ orat vtiqꝫ in ſpū ⁊ veritate/ ſicut orandū eē veritas docuit in euāgelio. Nā etip̄e pr̄em orauit dicēs/ verū tn̄ nō ſicut egovolo ſꝫ ſicut tu. Itaqꝫ qͥ ſic vnit̉ deo ⁊ adheret ꝑ amoroſam volūtatis ꝯformitatē vtiqꝫ ſtabilit̉ in eo. Ad quod traduci pōt illudpſalmiſte/ abſorpti ſunt iūcti petre iudiceseorum .i. in deo totaliter ſtabiliti.¶ Conſideratio. XLI.agit de erroribꝰ circa trāſformationē aīe indeū/ ⁊ qͥd ſit/ ⁊ quō etiā cōplet̉/ exēplis oſtēdit ⁊ rationibus:Moroſa vnio mētis cū deo q̄ fit ꝑtheologiā miſticā/ cōgrue trāſformatio noīatur/ ſicut btūs Diony.⁊ ſancti pr̄es locuti ſūt/ ſed inexplicationismō varietas inuenit̉. ¶ Fuerūt .n. qͥ dicerēt ſpm̄ rōnalē dū ꝑfecto amore fertur ī deum deficere penitꝰ a ſe/ ac reuerti in ydeaꝫꝓpriā/ quā habuit īmutabiliter ac eternalit̓in deo iuxta illud Ioh̓. qd̓ factum eſt/ in ipſo vita erat. Dicūt ergo ꝙ talis anima perdit ſe/ ⁊ eſſe ſuum/ ⁊ accipit verum eſſe diuinum/ ſic ꝙ iam non eſt creatura nec ꝑ creaturam videt/ aut amat deum/ ſed eſt ip̄e deus qui videtur ⁊ amatur. Hanc inſaniamvoluerūt aliqui trahere ex verbis Bernardi. in epiſtola ad fratres de monte dei. hācetiam niſus fuit ponere almaricus hereticꝰab eccleſia condemnatus/ quem proptereaauguſt. inter hereſes nominauit ⁊ numerauit. Hanc etiam niſus eſt renouare auctorillius tractatus/ cuius titulus ē de ornatuſpūaliū nuptiaꝝ cuius initiū ē. Ecce ſponſus venit exite obuiā ēi. ¶ Cōtra hūc errorem ſcripſi dudū quandā epl̓am/ lꝫ in alijsſcriptis eiꝰ hūc errorē correxiſſe videat̉. ponēdo ꝙ aīa talis ſꝑ remanet in eē ſuo ꝓprio
qd̓ hꝫ in ſuo genere ſꝫ d̓r tm̄mnodo ſil̓itudinarie trāſformari ſicut amatoꝝ dicimꝰ corvnū ⁊ aīam vnā qd̓ vtiqꝫ ꝯcedimꝰ. ¶ Fuerūt alij ponētes ꝙ amor creature ad deumnihil ē aliud qͣꝫ deꝰ ⁊ ita ꝙ ſpūs rōnalis/ formaliter amat deū ꝑ ſpūmſcm̄. Hec opinioīponit̉ mgr̄o ſnīaꝝ/ quā iō doctores nontenēt qꝛ n̄ poſuit formā aliquā dilectiōis actual̓ vel hītualis qͣſi mediā ad diligenduꝫdeū eē neceſſariā. Nā ſi hͦ addidiſſet. ⁊ reſoluiſſet qͥd dicit hec p̄poſitio ꝑ. dū ait ꝙ deuſdiligeret̉ ꝑ ſpm̄ſcm̄. qꝛ ſcꝫ dicit cām exēplarē/ tūc poſitio ſua cōpletior ⁊ irrep̄hēſibilior fuiſſet. Fuerūt alij/ qͥ ꝑ ſil̓itudīes reꝑtasin corꝑalibꝰ/ voluerūt hac vnionē ſeu ſpūalē trāſformationē/ reddere clariorē. Dixer̄teī ꝙ aīa ſic vnit̉ deo ⁊ in ip̄m trāſformatur.quēadmodū ſi gutta aq̄ mittat̉ in doliū fortis vini. Illa nāqꝫ gutta tūc ꝑdit eē ꝓpriuꝫ.ꝯuertiturqꝫ totaliter in alienū velut ēt ſi cibus ꝑ nutritionē ꝯuertat̉ in cibatū iuxta illud qd̓ aug. loqͥtur in ꝑſona dn̄i. Cibꝰ ſuꝫgrādiū crede ⁊ māducaſti. nō tu me mutab̓in te/ ſicut cibū carnis tue ſed tu mutaberꝭin me. Hemini me legiſſe ꝙ ad p̄dicatiōꝫp̄fate ſil̓itudīs/ deuota q̄dam mulier ſic exeſtuauit/ ſic exarſit intrīſecuſ/ ꝙ ꝯcepto ſpūſeſe nō capiēſ ip̄a velut muſtū nouū/ abſqꝫſpiraculo ruptis venaꝝ ⁊ neruoꝝ vincul̓vitā cū ſanguīe tradiderit ¶ Traducūt aliqͥ v̓bū deuoti bern̄. in de p̄cepto ⁊ diſpēſatione ad hūc ſenſū dū ait ꝙ verius ē aīa vbiamat qͣꝫ vbi aīat/ qͣi vicꝫ amādo/ ſe ⁊ corpꝰdeſerat ac in deū ſuū tota ꝑtrāſeat ¶ Ueꝝhec ſil̓itudo deficit/ hētqꝫ plurimū de diſſimilitudīe/ alioqͥn rediremꝰ ad errorē priꝰcōmēoratū: nō ei ꝑdit aīa ī hac vnionē ſuūeē ꝓpriū/ ſicut gutta aq̄ deſinit ꝑ corruptiōꝫqͣꝫ alterius generatio ſubſeqͥtur. ¶ Rurſusꝓpter eandē rōem/ ſil̓itudo trāſſubationis/q̄ fit in bn̄dicto ſacr̄o nō ſatis ē idonea adexplicādū trāſformationē amātis in deumamatū. ¶ Adducūt aūt alij ſil̓itudinē ferricādētis. ſeu carbōis igniti. vbi carbo ⁊ ferrū remanēt ſub eē ꝓprio. induūt tn̄ qͣſdā ꝓpͥetates ignis ſeu calorꝭ incorꝑati/ ⁊ qͣi ꝓpͥasperdunt. vt frigiditatem. rigorem. ⁊ nigredinem ſic ꝙ ferrum illud candens/ videtureſſe totaliter igniſ. Sic preterea aer illuminatus incorporat in ſe lumen ſolis / ita vtex aere et lumine vnum fieri videatur. ſicferrum affectum per magnētem/ induitmagnetis proprietateꝫ vt videlicet ipſum
Q.