Print 
3 (1488)
Place and Date of Creation
Turn right 90°Turn left 90°
  
  
  
  
  
 
 

Octaua. pars. de. miſtica.

ferrū aliud ad ſe valeat trahere. ſic vaporeſt ſub̓aliter aqͣ leuitatē accipit quandaꝫex calore aeris ꝯditionē. Dāt alij ſimilitudinē generaliter p̄fate vnionis manu­ (ductiōe de vnione materie ad formā ſeufectibilis ad ſuū ꝑfectū. Conſtat nimiꝝmateria an̄ ſuſceptionē forme īꝑfecta eſt/ etſine decore/ ſine v̓tute/ ſine actiōe det̉ ei forma/ mox venit ad ꝑfectionē iuxta forme ſibi vnite ꝓprietatē. Sic aīa pͥus qͣꝫ vniaturdeo/ viuificū amorē/ manet in qͣdam morte ſpūali/ ſine decore/ ſine v̓tute ad actus viuificos meriti vite eterne. Si aūt deo ꝯiungat̉ tanqͣꝫ fontali totiꝰ vite pͥncipio/ dat̉ ſibi vita q̄dam diuina. qͥdem formaleꝫinheſionē dei ad aīam. enī repugnat diuine ꝑfectioni ſꝫ illapſū q̄ndam intimiorēſpūalē/ ſecluſa īꝑfectiōe qͣlibet hoc mediāte amore/ tanqͣꝫ qͣlitatiua armonica diſpoſitione qͦdammodo ꝓportionabiliter/ ſicutdiſpoſitio materie p̄reqͥritur nęc tn̄ ſufficitad hūane forme ſuſceptionē Premiſſisigit̉ his ſimilitudinibꝰ dicamꝰ ꝯſequenterad eas/ amor ſicut calor naturā hꝫ ꝯgregādi ſeu vniēdi omogenea/ ſicut etiā ſeꝑat diuidit etherogenea. Cōſtat aūt ſpūalia ſpūalibꝰ omogenitatē qͣndā .i. ſil̓itudinē ſeruāt adinuicē a corꝑalibꝰ ſeu terreſtribꝰ ſint diſſimilia. igr̄ qd̓ in hoīe reperit̉ ſpūale vel diuinū ſegregat̉ quodāmodo amorē vnificū ab omī eo qd̓ terreſtreeſt atqꝫ corporeū ſic fit ibi diuiſio ſpūs anime .i. ſpūalitatis aīalitatis ſeuſualitatis/ ſeꝑatur p̄cioſum a vili/ qꝛ deus ſpūſeſt ſil̓itudo eſt vnionis/ ꝑſpicuū eſt curſpūs rōnalis ſic depuratꝰ defecatus/ vnit̉ſpūi diuino/ qꝛ vicꝫ ſil̓is efficitur deo:Addamus tn̄ alterā huius vnionis cām etiā ad ea corpus ip̄m reſpiciūt. Spūsitaqꝫ ſic aſſimilatus deo/ ſic qͣlificatꝰ/ affectuſ amorē/ qͣlificat afficit ꝯſeq̄nter corpus ꝓpriū tanqͣꝫ ſuū formabile ſeu materiale/ redūdantiā ſpūs ad corpꝰ. Quo fit vtcorpus ꝓpriū ſic hītuatū affectū induatgerat qͣſdā ꝓprietates ip̄ius ſpūs/ ꝓprijs vl̓derelictis vel multū ab actione ſuſpenſis.Inde eſt dictū ariſto. in virtuoſo inqͥt oīaconſonant rōni. Sic ergo ſpūs noſter tractus a deo trahit ꝯſequēter ea que corꝑisſunt/ ac ꝓinde reſultat vnio mirabilis ſpiritus ad deū/ corporis ad ſpiritum: Conſidera. XLII.

quietem aīe in deo ẜm triplicē ip̄ius tenſionem oſtendit/ ꝓut ſancte trinitati ſil̓itudinarie quodāmō in eadē ſtabilitatur.Er p̄dictā amoroſam vnionē inmiſtica theologia ꝯſiſtere videtur.aīa qͥetatur. ſatiat̉ ſtabilit̉. quodfacile eſt in pͥmis ex priori deducerere res q̄libet ſit inqͥete ꝑfectōnē ſuā adepta eſt illiqꝫ coniūcta. ſpūs noſter vnitur cōiungitur ſummo ꝑfectibili/ amoremꝑfectū/ vt exinde qͥetetur ſatietur ſtabiliatur neceſſe eſt. Sic materia in forma hīta.ſic lapis in centro poſitus. ſic res q̄libet inadepto fine ſuo qͥetatur. Aīa qͥppe rōnalisdum coniūgitur vnit̉ deo copulatur ſuoſummo bono. Eſt enī deus ſummū bonuꝫeius eſt centꝝ eius/ finis/ totaqꝫ ipſiusfectio/ qͥd ergo aliud ip̄a requixeret; aut adqͥd aliud vlterius inhiaret? Porro in ipſa aīa ꝯſidero tres tendentias pͥncipales/portionabiliter ad triplicē vim eiꝰ ſiue potentiā. quaꝝ vna eſt ꝯcupiſcibilis. alianalis. tertia iraſcibilis noīatur. ꝯcupiſcibilis tendit in bonū. rōnalis in veꝝ. iraſcibilis in arduū. Sic aīa has vires tendentiam habet in bn̄dictam ſanctā trinitatemNimiꝝ qꝛ ad eius ſimilitudinē facta ēeiuſqꝫ imago conſtituta. Attribuimusitaqꝫ ſpūſancto bonitatē ad hanc tenditvis ꝯcupiſcibilis. attribuimus filio veritatem/ ad hanc tendit vis rōnalis/ attribuimus pr̄i potentiā maieſtatē. gl̓iam. ad tēdit vis iraſcibil̓. Oportet igit̉ vt his viribꝰ ſatiatꝭ ꝯiūctōeꝫ cuiuſlibet ſuo ſup̄mo appetibili/ aīa rōalis total̓r ſatiet̉. qͥetetur ſtabiliatur/ ſi delectatio ī bonoueniente voluptatis ſuauitate q̄ritur qͥdde aīe voluptate/ btā maxime; ſentiendūē̉?Audiamus qͥd ꝓpheta dicit ad dn̄m. Torrente voluptatis tue potabis eos. Oīs aūtdelectatio in infimis/ plus aloēs qͣꝫ mellishabet inqͥt ſatiricus/ lingit enī mel in ſentibus vrticis/ ꝓpter qd̓ recte dicit Boetiushabet voluptas oīs ſtimulis agit fruētes. Si p̄terea querit̉ veritatis cognitioconuertat̉ aſpectus ad verbū diuinū; velutad artē primā; cuius exemplar veꝝ eſt eſſeveꝝ. Si deniqꝫ potentia ſi gl̓ia. ſi opulentia. ſi dignitas q̄ratur. hec oīa eſt deus ale diligēti/ qꝛ eſt merces ſua magna nimisin oīa ſe poſſe gl̓iatur apl̓us. Oīa inqͥpoſſum in eo me ꝯfortat. Deꝰ ergo finiseſt anīe/ eius vltima ꝑfectio/ ipſe eſt velut

R.